ԼԸ դզ

1Եւ եղեւ ՚ի տեղւոջ ուրեք կալ յաղօ՛թս. եւ իբրեւ դադարեաց, ասէ ցնա ոմն յաշակերտացն իւրոց. Տէր՝ ուսո՛ մեզ յաղօթս կալ, որպէս Յովհաննէս ուսոյց աշակերտացն իւրոց։ 2Ասէ ցնա. Յորժամ կայցէք յաղօթս, ասասջի՛ք. Հա՛յր մեր, սուրբ եղիցի անուն քո. եկեսցէ՛ արքայութիւն քո։ 3Զհաց մեր հանապազորդ տո՛ւր մեզ զօրըստօրէն։ 4Եւ թո՛ղ մեզ զմեղս մեր. զի եւ մեք թողումք ամենայնի՝ որ պարտիցին մեզ. եւ մի՛ տանիր զմեզ ՚ի փորձութիւն։ 5Եւ ասէ ցնոսա. Ո՞վ է ՚ի ձէնջ՝ որոյ իցէ բարեկամ, եւ երթայցէ առ նա ՚ի մէջ գիշերի, եւ ասիցէ ցնա. Բա՛րեկամ՝ տուր ինձ փո՛խ երիս նկանակս. 6զի բարեկամ իմ ե՛կն առ իս յուղղոյ, եւ ո՛չինչ ունիմ դնել առաջի նորա։ 7Եւ նա ՚ի ներքուստ տայցէ պատասխանի եւ ասիցէ. Մի՛ աշխատ առներ զիս, զի դուրքդ փակեալ են, եւ մանկունքս ընդ ինեւ կան յանկողնի. ո՛չ կարեմ յառնել եւ տալ քեզ։ 8Ասե՛մ ձեզ. Եթէ ոչ յարուցեալ տայցէ նմա վասն բարեկամութեանն, սակայն վասն ժտութեանն յարուցեալ տացէ՛ նմա՝ զինչ եւ պիտոյ իցէ։ 9Եւ ես՝ ասե՛մ ձեզ. Խնդրեցէք՝ եւ տացի՛ ձեզ, հայցեցէ՛ք՝ եւ գտջի՛ք, բախեցէք՝ եւ բացցի՛ ձեզ։ 10Զի ամենայն որ խնդրէ՝ առնո՛ւ, եւ որ հայցէ՝ գտանէ՛, եւ որ բախէ՝ բացցի՛ նմա։ 11Ցո՛ ոք ՚ի ձէնջ հայր՝ խնդրիցէ որդի իւր ձուկն, միթէ փոխանակ ձկանն՝ օ՞ձ տայցէ նմա։ 12Եւ կամ խնդրիցէ ձու, միթէ կարի՞ճ տայցէ նմա։ 13Իսկ եթէ դուք որ չարքդ էք՝ գիտէք պարգեւս բարիս տալ որդւոց ձերոց, ո՞րչափ եւս առաւել Հա՛յր ձեր յերկնից տացէ բարի՛ս այնոցիկ, որ խնդրենն ՚ի նմանէ։

ԼԹ դէ

14Եւ հանէ՛ր դեւ մի համր. եւ եղեւ յելանել դիւին՝ խօսեցա՛ւ համրն, եւ զարմացա՛ն ամենայն ժողովուրդքն։ 15Եւ ոմանք ՚ի նոցանէ ասեն. Բէեղզեբուղա՛ւ իշխանա՛ւն դիւաց հանէ դա զդեւս։ 16Եւ այլք՝ փորձէին եւ նշա՛ն յերկնից խնդրէին ՚ի նմանէ։ 17Իսկ նորա՝ գիտացեալ զխորհո՛ւրդս նոցա, ասէ ցնոսա. Ամենայն թագաւորութիւն բաժանեա՛լ յանձն, աւերի՛, եւ տուն բաժանեա՛լ յանձն՝ կործանի՛։ 18Ապա եթէ եւ Սատանայ բաժանեցա՛ւ յանձնէ, զիա՞րդ կայցէ թագաւորութիւն նորա. զի ասէք զինէն եթէ Բէեղզեբուղաւ իշխանա՛ւն դիւաց հանէ դա զդեւս։ 19Եթէ ես Բէեղզեբուղա՛ւ հանեմ զդեւս, որդիքն ձեր՝ ի՞ւ հանիցեն. վասն ա՛յդորիկ նոքի՛ն եղիցին ձեր դատաւորք։ 20Իսկ եթէ մատա՛մբ Աստուծոյ հանեմ զդեւս, ապա հասեա՛լ է ՚ի վերայ ձեր արքայութիւն Աստուծոյ։ 21Յորժամ հզօր, վառեալ՝ պահիցէ՛ զտուն իւր, ՚ի խաղաղութեան են ինչք նորա։ 22Բայց եթէ հզօրագո՛յն քան զնա ՚ի վերայ եկեալ յաղթեսցէ նմա, զսպառազինութիւնն նորա հանէ՛ յոր յուսացեալ էր, եւ զաւար նորա բաշխեսցէ՛։ 23Որ ո՛չ է ընդ իս՝ հակառա՛կ իմ է, եւ որ ո՛չ ժողովէ ընդ իս՝ ցրուէ՛։ 24Յորժամ այսն պիղծ ելանիցէ ՚ի մարդոյ, շրջի ընդ անջրդին տեղիս, խնդրէ հանգիստ. եւ իբրեւ ո՛չ գտանէ, ասէ. Դարձա՛յց անդրէն ՚ի տուն իմ ուստի ելին։ 25Եւ գայ գտանէ մաքրեալ եւ յարդարեալ։ 26Յայնժամ երթայ եւ առնու եւթն ա՛յլ այս չա՛ր եւս քան զինքն, եւ մտանէ բնակէ՛ անդ. եւ լինի յետինն մարդոյն այնորիկ չա՛ր քան զառաջինն։

27Եւ եղեւ մինչդեռ խօսէր զայս. ձա՛յն եբարձ կին մի ՚ի ժողովրդենէ անտի՛ եւ ասէ. Երանի՛ է որովայնին՝ որ կրեացն զքեզ, եւ ստեանցն՝ որ դիեցուցի՛ն զքեզ։ 28Եւ նա՛ ասէ. Նա՝ երանի՛ այնոցիկ է, որ լսեն զբանն Աստուծոյ, եւ առնիցեն։

29Եւ ՚ի դիզանել ՚ի վերայ նորա ժողովրդոցն՝ սկսաւ ասե՛լ. Ազգս այս՝ ազգ չա՛ր է. նշա՛ն խնդրէ, եւ նշան յերկնից՝ ո՛չ տացի սմա՝ բայց նշա՛նն Յովնանու։ 30Զի որպէս եղեւ Յովնան նշան Նինուէացւոց, նոյնպէս եղիցի եւ Որդի մարդոյ ազգիս այսմիկ։ 31Դշխո՛յն հարաւոյ յարիցէ ՚ի դատաստանի ընդ ա՛րս ազգիս այսորիկ, եւ դատապարտեսցէ՛ զսա. զի եկն ՚ի ծագաց երկրի լսե՛լ զիմաստութիւնն Սաղովմոնի. եւ ահա՝ առաւե՛լ քան զՍաղովմոն է՛ աստ։ 32Արք Նինուէացիք յարիցեն ՚ի դատաստանի ընդ ազգիս ընդ այսմիկ, եւ դատապարտեսցե՛ն զսա, զի ապաշխարեցին ՚ի քարոզութեանն Յովնանու. եւ ահա՝ առաւե՛լ քան զՅովնան է՛ աստ։ 33Ո՛չ ուրուք լուցեալ ճրագ՝ դնէ՛ ՚ի թաքստեան, այլ ՚ի վերայ աշտանակի, զի որ մտանեն՝ լոյս տեսանիցեն։ 34Ճրա՛գ մարմնոյ ա՛կն է. յորժամ ա՛կնն առա՛տ է, ամենայն մարմինն լուսաւո՛ր եղիցի. եւ երբ ակն չա՛ր է, եւ մարմինն խաւարին եղիցի։ 35Արդ՝ զգո՛յշ լեր, գուցէ՛ լո՛յսդ որ ՚ի քե՛զ է՝ խաւա՛ր իցէ։ 36Եթէ մարմինդ քո ամենայն լուսաւո՛ր է, եւ չգուցէ մա՛սն ինչ խաւարին, եղիցի լուսաւո՛ր ամենայն. որպէս յորժամ ճրագն նշուլիւք լուսաւորիցէ զքեզ։

37Եւ մինչ դեռ խօսէր զայս, աղաչէր զնա ո՛մն փարեսեցի՝ զի ճա՛շ կերիցէ առ նմա. եւ նա՝ մտեալ բազմեցաւ։ 38Իբրեւ ետես փարիսեցին՝ զարմացա՛ւ զի նախ ո՛չ մկրտեցաւ յառաջ քան զճաշ։ 39Ասէ ցնա Տէր. Այժմ դո՛ւք փարիսեցիք զարտաքին զբաժակին եւ զպնակին սրբէք. եւ ներքինն ձեր լի՛ է յափշտակութեամբ եւ չարութեամբ։ 40Ա՛նմիտք՝ ոչ ապաքէն որ զարտաքինն արար, եւ զներքի՛նն նո՛յն արար։ 41Բայց աղէ՝ զարժա՛նն իսկ. տո՛ւք ողորմութիւն, եւ ահա՝ ամենայն սուրբ է ձեր։

42Այլ վա՛յ ձեզ փարիսեցւոց, զի տասանորդէ՛ք զանանուխ եւ զփեգանա, եւ զամենայն բանջար, եւ անցանէ՛ք զիրաւամբք եւ զսիրովն Աստուծոյ. զայս՝ արժա՛ն էր առնել՝ եւ զայնու՝ ո՛չ անցանել։ 43Վա՛յ ձեզ փարիսեցւոց. զի սիրէք զբարձրագահս ՚ի ժողովուրդս, եւ զնախողջոյնս ՚ի հրապարակս։ 44Վա՛յ ձեզ, զի էք դուք իբրեւ զգերեզմանս անյա՛յտս, եւ մարդիկ գնա՛ն ՚ի վերայ՝ եւ ո՛չ գիտեն։ 45Պատասխանի ետ ոմն յօրինականացն՝ եւ ասէ ցնա. Վա՛րդապետ՝ զայդ բանս ասելով, եւ զմե՛զ թշնամանես։ 46Եւ նա՝ ասէ. Եւ ձե՛զ վա՛յ օրինականացդ. զի բառնայք մարդկան բեռինս դժուարակիրս, եւ դուք մատամբ միով ՚ի բեռինսն ո՛չ մերձենայք։ 47Վա՛յ ձեզ՝ զի շինէք զշիրիմս մարգարէիցն. եւ հարքն ձեր սպանի՛ն զնոսա։ 48Ապա ուրեմն վկայէ՛ք, եթէ կամակիցք էք գործոց հարցն ձերոց. զի նոքա կոտորեցին զնոսա, եւ դուք զգերեզմանս նոցա շինէք։ 49Վասն այսորիկ իմաստութիւնն Աստուծոյ ասաց. Առաքեցի՛ց ՚ի նոսա մարգարէ՛ս եւ առաքեալս, եւ ՚ի նոցանէ սպանանիցե՛ն եւ հալածիցեն։ 50Զի խնդրեսցի՛ արիւն ամենայն մարգարէից՝ հեղեալ իսկզբանէ աշխարհի՝ յազգէ յայսմանէ. 51յարենէն Աբելի մինչեւ յարիւնն Զաքարիայ կորուսելոյ ընդ սեղանն եւ ընդ տաճարն. այո՛ ասե՛մ ձեզ, խնդրեսցի՛ յազգէ՛ յայդմանէ։ 52Վա՛յ ձեզ օրինականացդ. զի թաքուցանէք զփականս գիտութեանն. դուք՝ ո՛չ մտանէք, եւ որ մտանելոցն են՝ արգելո՛ւք։ 53Եւ ՚ի խօսելն զայս ամենայն առ նոսա առաջի ամենայն ժողովրդեանն՝ զամօթի՛ հարկանէին։ Եւ սկսան դպիրքն եւ փարիսեցիք զչարե՛լ եւ գրգռե՛լ ընդ նմա վասն բազում իրաց. 54եւ սպասե՛լ որսա՛լ ինչ բանս ՚ի բերանոյ նորա, զի չարախօսեսցե՛ն զնմանէ։