Ղևտացիների գիրք

13

1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ընդ Ահարոնի՝ եւ ասէ. 2Մարդոյ ուրուք եթէ լինիցի ՚ի մորթ մարմնոյ իւրոյ նշա՛ն սպւոյ, կամ պալար, կամ պաղպաջ, եւ լինիցի ՚ի մորթ մարմնոյ նորա արա՛ծ բորոտութեան, եկեսցէ՛ առ քահանայ. կամ առ մի յորդւոց նորա քահանայից։ 3Եւ տեսցէ՛ քահանայն զարածն, ՚ի մորթ մարմնոյ նորա, եւ կամ թէ մազ արածին ՚ի սպիտակ դարձեալ իցէ, եւ տեսիլ արածին զնստագոյն իցէ քան զմորթ մարմնոյն, արած բորոտութեա՛ն է. եւ տեսցէ քահանայն եւ պղծեսցէ՛ զնա։ 4Ապա թէ պաղպաջն սպիտա՛կ իցէ ՚ի մորթ մարմնոյ նորա, եւ զնստագոյն չիցէ՛ տեսիլ նորա քան զմորթն, եւ մազն ՚ի սպիտակ չիցէ՛ դարձեալ, եւ ինքն շլագոյն իցէ, զատուսցէ՛ քահանայն զարածն զեւթն օր։ 5Եւ տեսցէ՛ քահանայն յաւուրն եւթներորդի, եթէ կայցէ նոյնպէս արածն առաջի նորա, եւ չիցէ՛ փոխեալ արածն ՚ի մորթն, զատուսցէ՛ զնա քահանայն ա՛յլ եւս աւուրս եւթն։ 6Եւ տեսցէ քահանայն յաւուրն եւթներորդի մե՛ւս անգամ. եւ ահա շլագոյն իցէ արածն, եւ յա՛յլ գոյն չիցէ՛ փոխեալ մորթն, սրբեսցէ՛ զնա քահանայն. զի նշա՛ն ինչ է այն. եւ լուասցէ զձորձս իւր եւ եղիցի սո՛ւրբ։ 7Ապա թէ շրջելով շրջեսի նշանն ՚ի մորթն, յե՛տ տեսանելոյ զնա քահանային եւ սրբելոյ. եւ երեւեսցի մե՛ւս անգամ քահանային, եւ տեսցէ քահանայն, եւ ահա այլագունեալ իցէ նշանն ՚ի մորթն 8պղծեսցէ՛ զնա քահանայն՝ զի բորոտութիւն է։ 9Եւ արած բորոտութեան եթէ լինիցի մարդոյ, եկեսցէ՛ առ Ահարոն քահանայ, 10եւ տեսցէ՛ քահանայն, եւ ահա պալար սպիտակ իցէ ՚ի մորթն. եւ մազն նորա ՚ի սպիտակ դարձեալ իցէ, եւ յառողջ եւ ՚ի կենդանի մարմնոյ ՚ի պալար՝ 11բորոտութիւն հնացեալ իցէ ՚ի մորթ մարմնոյ նորա. պղծեսցէ՛ զնա քահանայն, եւ զատուսցէ՛ զնա՝ զի պիղծ է։ 12Ապա թէ սփռելո՛վ սփռեսցի բորոտութիւնն ընդ մորթն. եւ ծածկեսցէ բորոտութիւնն զամենայն մորթ իրանանցն, ՚ի գլխոյ մինչեւ ցոտս, ըստ ամենայն տեսոյ քահանային։ 13Եւ տեսանիցէ քահանայն, եւ ահա ծածկեաց բորոտութիւնն զամենայն մորթ մարմնոյն, սրբեսցէ՛ քահանայն զարածն. քանզի ամենայն ՚ի սպիտակ դարձաւ, սուրբ է։ 14Եւ յորում աւուր երեւեսցի ՚ի նմա մարմին կենդանի, պղծեսցի։ 15Եւ տեսցէ քահանայն զմարմինն կենդանի. եւ պղծեսցէ՛ զողջ մարմինն. եւ պի՛ղծ լիցի՝ քանզի բորոտութիւն է։ 16Ապա թէ անդրէն հաստատեսցի մարմինն ո՛ղջ, եւ դարձցի ՚ի սպիտակ. 17եկեսցէ՛ առ քահանայն. եւ տեսցէ զնա քահանայն. եւ ահա դարձեալ իցէ արածն նորա ՚ի սպիտակ, սրբեսցէ՛ քահանայն զարածն՝ քանզի սո՛ւրբ է։ 18Եւ մարդոյ եթէ լինիցի ՚ի մորթ մարմնոյ նորա կե՛ղ, եւ ողջասցի. 19եւ եղիցի ՚ի տեղի կեղոյն սպիտակ փայլուն, լսնացեալ կամ կարմրացեալ. եւ երեւեսցի քահանային։ 20Եւ տեսանիցէ քահանայն, եւ ահա խորագո՛յն իցէ տեղին քան զմորթն, եւ մազն ՚ի սպիտակ դարձեալ իցէ, պղծեսցէ՛ զնա քահանայն. զի բորոտութիւն է ընդ կեղոյն բորբոքեալ։ 21Իսկ եթէ տեսանիցէ քահանայն՝ եւ չիցէ ՚ի նմա մազ սպիտակ. եւ ո՛չ խորագոյն իցէ քան զմարմինն, եւ ինքն շլագո՛յն իցէ. զատուսցէ՛ զնա քահանայն զեւթն օր։ 22Եթէ սփռեսցի ընդ մորթն, պղծեսցէ՛ զնա քահանայն. զի արա՛ծ բորոտութեան ընդ կեղոյն բորբոքեցաւ։ 23Ապա թէ անդէն ՚ի տեղւոջն կացցէ փայլիւնն՝ եւ ո՛չ տարածանիցի, սպի՛ կեղոյն է. սրբեսցէ՛ զնա քահանայն։ 24Եւ մարմնոյ եթէ լինիցի ՚ի մորթ նորա այրեցա՛ծ հրոյ, եւ լինիցի ողջացեալ մորթ նորա յայրեցածէ անտի. եւ լինիցի տեղի այրեցածին փայլուն կամ պաղպաջ սպիտակ, կամ կարմրացեալ, կամ լսնացեալ. 25եւ տեսանիցէ զնա քահանայն, եւ ահա փոխեալ իցէ մազն ՚ի սպիտակ ՚ի փայլուն. եւ տեսիլ նորա զիջագո՛յն իցէ քան զմորթն, բորոտութիւն է ընդ այրեցածին բորբոքեալ. եւ պղծեսցէ՛ զնա քահանայն՝ զի արա՛ծ բորոտութեան է։ 26Եւ եթէ տեսանիցէ քահանայն, եւ ահա՝ չիցէ՛ ՚ի նմա փայլիւն ինչ՝ կամ մա՛զ սպիտակ, եւ ո՛չ զնստագոյն քան զմորթն, բայց շլագոյն իցէ. զատուսցէ՛ զնա քահանայն զեւթն օր։ 27Եւ տեսցէ՛ զնա քահանայն յաւուրն եւթներորդի, եթէ սփռելով սփռեալ իցէ արածն ընդ մորթն, պղծեսցէ՛ զնա քահանայն. զի արած բորոտութեան է ընդ այրեցածին բորբոքեալ։ 28Եւ եթէ ՚ի նմի՛ն տեղւոջ կացցէ փայլիւնն, եւ ո՛չ սփռեսցի ընդ մորթն. եւ ինքն շլագոյն իցէ, սպի՛ այրեցածոյն է. սրբեսցէ՛ զնա քահանայն՝ զի դրոշմն այրեցածոյն է։

29Եւ առն կամ կնոջ, եթէ լինիցի արա՛ծ բորոտութեան ՚ի գլուխ՝ կամ ՚ի մօրուս, եւ տեսանիցէ քահանայն զարածն, 30եւ ահա տեսիլ նորա զնստագո՛յն իցէ քան զմորթն. եւ ՚ի նմա մա՛զ աղուամազ խարտեշացեալ, պղծեսցէ՛ զնա քահանայն. քանզի հարա՛ծ է, բորոտութիւն գլխո՛յ է, կամ բորոտութիւն մօրուաց։ 31Եւ եթէ տեսանիցէ քահանայն զարած հարածոյն. եւ ահա չիցէ՛ տեսիլն զնստագոյն քան զմորթն, եւ ո՛չ մա՛զ խարտեշացեալ ՚ի նմա. զատուսցէ՛ քահանայն զարած հարածին զեւթն օր։ 32Եւ տեսանիցէ՛ քահանայն զարածն յաւուրն եւթներորդի, եւ ահա չիցէ՛ տարածեալ հարածն ընդ մորթն. եւ մազ խարտեշացեալ չիցէ՛ ՚ի նմա, եւ ո՛չ տեսիլ հարածոյն զնստագոյն իցէ քան զմորթն՝ 33գերծցէ՛ զնա. բայց զհարածն մի՛ գերծցէ. եւ զատուսցէ՛ քահանայն զարածն զեւթն օր կրկին անգամ։ 34Եւ տեսանիցէ քահանայն զարածն յաւուրն եւթներորդի. եւ ահա չիցէ սփռեալ արածն ընդ մորթն յետ գերծանելոյն զնա. եւ տեսիլ հարածոյն չիցէ՛ զնստագոյն քան զմորթն, սրբեսցէ՛ զնա քահանայն. եւ լուացեալ զձորձս իւր՝ եղիցի սո՛ւրբ։ 35Ապա թէ սփռելով սփռեսցի հարածն ընդ մորթն յետ գերծելոյն զնա եւ տեսանիցէ քահանայն, եւ ահա սփռեալ իցէ հարածն ընդ մորթն. 36մի՛ դարմանեսցէ զնա քահանայն վասն խարտեաշ մազոյն զի պի՛ղծ է։ 37Իսկ եթէ կացցէ ՚ի տեղւոջ հարածն ՚ի մորթն, եւ մազ թո՛ւխ եկեսցէ ՚ի նմա, ողջացաւ հարածն սո՛ւրբ է. եւ սրբեսցէ զնա քահանայն։ 38Եւ առն կամ կնոջ եթէ լինիցի ՚ի մորթ մարմնոյ իւրոյ փայլո՛ւն ինչ՝ փայլածիւն լսնացեալ, 39եւ տեսանիցէ քահանայն. եւ ահա ՚ի մորթ մարմնոյ նորա փայլիւն փայլածուն՝ լսնացեալ. թեփո՛ւկ է տարածեալ ՚ի մորթ մարմնոյ նորա. սո՛ւրբ է։ 40Եւ եթէ մաշտեսցի գլո՛ւխ ուրուք՝ կո՛ւնտ է, սո՛ւրբ է։ 41Եւ եթէ յերեսաց կողմանէ մաշտիցի գլուխ նորա, ճե՛ղ է՝ սո՛ւրբ է։ 42Ապա թէ լինիցի ՚ի կնտութեան նորա կամ ՚ի ճեղութեան արած սպիտակ կամ կարմրացեալ, բորոտութիւն թաքուցեալ է ՚ի կնտութեան նորա կամ ՚ի ճեղութեան։ 43Եւ տեսանիցէ զայն քահանայն, եւ ահա տեսիլ արածին սպիտակ իցէ, կամ կարմրագոյն ՚ի կնդութեան նորա, կամ ՚ի ճեղութեան, իբրեւ զտեսիլ բորոտութեան ՚ի մորթ մարմնոյ նորա. ա՛յր բորոտեալ է՝ պի՛ղծ է, պղծելով պղծեսցէ՛ զնա քահանայն. զի ՚ի գլո՛ւխ իւրում է արածն իւր։

44Եւ բորոտ յորում իցէ արած, 45հանդերձ նորա քակեա՛լ լիցի, եւ գլուխ նորա մե՛րկ, եւ զբերան իւր պատեսցէ՛. եւ պի՛ղծ կոչեսցի 46զամենայն աւուրս որչափ իցէ ՚ի նմա արածն, պի՛ղծ եղիցի. եւ պիղծ է, մեկնեա՛լ նստցի, եւ արտաքոյ բանակի՛ն եղիցի բնակութիւն նորա։

47Եւ ձորձ յորում լինիցի արած բորոտութեան եթէ ՚ի ձորձ ասուի, եթէ ՚ի ձորձ կտաւի, 48եթէ յառէջ, եթէ ՚ի թեզան, եթէ ՚ի կտաւիս, եւ եթէ յասուիս. եթէ ՚ի մորթ, եւ եթէ յամենայն մաշկ գործոյ. 49եւ լինիցի արած կանաջացեալ կամ կարմրացեալ՝ ՚ի մորթ կամ ՚ի հանդերձ. կամ յառէջ կամ ՚ի թեզան, կամ յամենայն մորթ գործոյ, կամ յանօթ ինչ. արած բորոտութեան իցէ. եւ ցուցցէ՛ քահանային։ 50Եւ տեսցէ քահանայն զարածն, եւ զատուսցէ՛ քահանայն զարածն զեւթն օր։ 51Եւ տեսցէ՛ քահանայն զարածն յաւուրն եւթներորդի. եթէ սփռեալ իցէ արածն ընդ ձորձն, կամ ընդ առէջ, կամ ընդ թեզան, կամ ընդ կտաւիս, կամ ընդ ասուիս, կամ ընդ մորթ. ըստ ամենայնի որպէս եւ գործիցի մո՛րթ ՚ի գործ, բնա՛կ բորոտութեան է արածն։ Պի՛ղծ է. 52եւ այրեսցէ՛ զձորձն եթէ առէջ իցէ՝ եթէ թեզան, յասուեաց կամ ՚ի կտաւեաց, կամ յամենայն մաշկեղէն նիւթոյ, յորում իցէ արածն. քանզի բնակ բորոտութեան է՝ հրո՛վ այրեսցի։ 53Ապա թէ տեսանիցէ քահանայն՝ եւ ահա չիցէ՛ սփռեալ հարածն ընդ հանդերձն, կամ ընդ առէջն, կամ ընդ թեզանն, կամ ընդ ասրն, կամ ընդ կտաւն, կամ ընդ ամենայն անօթ մաշկեղէն. 54հրամա՛ն տացէ քահանայն, եւ լուասցեն յորում իցէ արածն. եւ զատուսցէ՛ քահանայն զարածն զեւթն օր երկիցս անգամ։ 55Եւ տեսցէ քահանայն յետ լուանալոյ զարածն. եթէ չիցէ՛ ինչ փոխեալ տեսիլ արածին. եւ ո՛չ սփռեալ իցէ արածն, պի՛ղծ է, հրո՛վ այրեսցի. զի հաստատեալ է ՚ի հանդերձն, կամ յառէջն, կամ ՚ի թեզան։ 56Եւ եթէ տեսանիցէ քահանայն՝ եւ շլագոյն իցէ հարածն յետ լուանալոյն զնա, պատառեսցէ՛ զայն ՚ի հանդերձէ անտի, կամ ՚ի մորթոյ, կամ յառիջէ, կամ ՚ի թեզանոյ։ 57Ապա թէ դարձեալ երեւեսցի ՚ի հանդերձին, կամ յառէջ, կամ ՚ի թեզան, կամ յամենայն անօթ մաշկեղէն, բորոտութիւն բորբոքեալ է. հրո՛վ այրեսցի յորում իցէ արածն, եթէ հանդերձ իցէ, եւ եթէ առէջ, եթէ թեզան, 58եւ եթէ ամենայն անօթ մաշկեղէն։ որ լուանայցի՝ եւ ելանիցէ՛ ՚ի նմանէ արածն, կրկի՛ն լուասցի՝ եւ սո՛ւրբ լիցի։ 59Ա՛յս օրէն իցէ արածի բորոտութեան ասուեա՛յ հանդերձի, կամ կտաւոյ, կամ առիջոյ, կամ թեզանոյ, կամ ամենայն մաշկեղէն անօթոյ, ՚ի սրբել կամ ՚ի պղծել զնա։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)