1Եւ առեալ երկուց որդւոցն Ահարոնի, Նաբադայ եւ Աբիուդայ զիւրաքանչիւր բուրուառ՝ եդին ՚ի նոսա հուր, եւ արկին խո՛ւնկս, եւ մատուցին առաջի Տեառն հուր օտար. զոր ո՛չ հրամայեաց նոցա Տէր։ 2Եւ ե՛լ հուր ՚ի Տեառնէ եւ եկեր զնոսա. եւ մեռա՛ն առաջի Տեառն։ 3Եւ ասէ Մովսէս ցԱհարոն. Ա՛յս է զոր ասաց Տէր. ասէ. ՚Ի մերձաւո՛րս իմ սրբեցայց, եւ առաջի ամենայն ժողովրդեան իմոյ փառաւորեցայց։ Եւ ստրջացաւ Ահարոն։ 4Եւ կոչեաց Մովսես զՄիսադայի եւ զԵ՚ղիսափան զորդիս Եզիելի, զորդիս հօրեղբօր Ահարոնի, եւ ասէ ցնոսա. Մատի՛ք եւ բարձէ՛ք զեղբարս ձեր, հանդերձ պատմուճանօքն իւրեանց յերեսաց սրբութեանցդ՝ արտաքոյ քան զբանակն։ 5Մատեան եւ բարձին զնոսա՝ հանդերձ պատմուճանօքն իւրեանց արտաքոյ բանակին. զորօրինակ ասա՛ց Մովսէս։ 6Եւ ասէ Մովսէս ցԱհարոն, եւ ցԵղիազար, եւ ցԻթամար որդի՛սն նորա մնացեալս. Զգլուխս ձեր մի՛ ապախուրէք, եւ զհանդերձս ձեր մի՛ պատառէք, զի մի՛ մեռանիցիք. եւ ՚ի վերայ ժողովրդեանդ լինիցի բարկութիւն։ Բայց եղբարք ձեր եւ ամենայն տունդ Իսրայէլի՝ լացցե՛ն զհրայրեացսն որ այրեցան ՚ի Տեառնէ։ 7Եւ ՚ի դրանէ խորանիդ վկայութեան մի՛ ելանիցէք, զի մի՛ մեռանիցիք. զի եւղն օծութեան որ ՚ի Տեառնէ՝ ՚ի վերայ ձեր է։ Եւ արարին ըստ բանին Մովսիսի։

8Խօսեցաւ Տէր ընդ Ահարոնի՝ եւ ասէ. 9Գինի՝ եւ ցքի՝ մի՛ ըմպիցէք դու եւ որդիք քո ընդ քեզ՝ յորժամ մտանիցէք ՚ի խորանն վկայութեան, կամ յորժամ մերձենայցէք ՚ի սեղանն. զի մի՛ մեռանիցիք. օրէ՛ն յաւիտենական յազգս ձեր. 10զատե՛լ ՚ի մէջ սրբոց եւ պղծոց, եւ ՚ի մէջ պարկեշտի՛ց եւ անպարկեշտից. 11եւ իմացուցանել Իսրայէլի զամենայն զօրէնս՝ զոր խօսեցաւ Տէր ընդ նոսա ՚ի ձեռն Մովսիսի։

12Եւ ասէ Մովսէս ցԱհարոն, եւ ցԵղիազար եւ ցԻթամար ցորդիս նորա ցմնացեալս. Առէ՛ք զզոհն մնացեալ ՚ի պտղոց անտի Տեառն, եւ կերա՛յք բաղարջ առաջի սեղանոյն. զի սրբութիւն սրբութեանց է։ 13Եւ կերիջիք զայն ՚ի սո՛ւրբ տեղւոջ. զի օրէ՛ն քեզ լինիցի այն, եւ օրէ՛ն որդւոց քոց ՚ի պտղոցն Տեառն. զի այնպէս հրամայեալ է ինձ Տեառն։ 14Եւ զերբուծ նուիրին, եւ զերի հասին կերիջի՛ք ՚ի սուրբ տեղւոջ դու՝ եւ որդի՛ք քո եւ տուն քո ընդ քեզ. զի օրէ՛ն քեզ է այն, եւ օրէն որդւոց քոց տուաւ՝ ՚ի զոհից փրկութեան որդւոցն Իսրայէլի։ 15Զերի՛ն հասի՝ եւ զերբուծ նուիրի ՚ի վերայ ընծայից ճարպոյն, մատուսցեն նուէր նուիրել առաջի Տեառն. եւ եղիցի քե՛զ եւ որդւոց քոց եւ դստերաց քոց ընդ քեզ՝ օրէ՛ն յաւիտենական. զորօրինակ հրամայեաց Տէր Մովսիսի։ 16Եւ զնոխազն զվասն մեղաց խնդրելով խնդրեաց Մովսէս. եւ այն՝ էր այրեցեալ։ Եւ բարկացաւ Մովսէս Եղիազարու եւ Իթամարայ որդւոցն Ահարոնի մնացելոց՝ 17եւ ասէ. Ընդէ՞ր ո՛չ կերայք զայն ՚ի սուրբ տեղւոջ. զի սրբութիւն սրբութեանց է. եւ զայն ետ ձեզ ուտել. զի բառնայցէք զմեղս ժողովրդեանն. եւ առնիցէք քաւութիւն վասն նոցա առաջի Տեառն. 18քանզի ո՛չ եմուտ յարենէ նորա ՚ի սրբութիւնն յանդիման երեսացն ՚ի ներքս։ Արդ՝ կերա՛յք զնա ՚ի սուրբ տեղւոջ՝ զորօրինակ հրամայեցաւ ինձ։ 19Խօսեցաւ Ահարոն ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. Զի թէ այսօր մատուցին զվասն մեղացն իւրեանց պատարագ, եւ զողջակէզս իւրեանց առաջի Տեառն. եւ այսպիսի անցք անցին ընդ իս, եւ ուտիցե՞մ այսօր զվասն մեղացն, գուցէ չլինիցի՛ հաճոյ առաջի Տեառն։ 20Եւ լուաւ Մովսէս՝ եւ հաճոյ թուեցաւ նմա։