ալիփ

1Աստուած հզօր, հայեաց յաղքատութիւն իմ. ՚ի ձեռն գաւազանի սրտմտութեան իւրոյ 2ընկլոյց զիս, եւ ած ՚ի վերայ իմ խաւար՝ եւ ո՛չ լոյս. 3բայց սակայն դարձոյց ՚ի վերայ իմ զձեռն իւր հանապազ։ 4Մաշեա՛ց զմորթ եւ զմարմին իմ. զոսկերս իմ փշրեաց առ հասարակ։ 5Շինեաց ՚ի վերայ իմ, եւ պատեաց զգլխով իմով. 6եւ ջանացաւ նստոյց զիս ՚ի խաւարի իբրեւ զմեռեալ յաւիտենից։

գամիլ

7Կուտեա՛ց ՚ի վերայ իմ, եւ ո՛չ եւս կարեմ խլրտել. ծանրացոյց ՚ի վերայ իմ քան զպղինձ։ 8Զի թէպէտ եւ ասացի՝ թէ կարդացից եւ աղաղակեցից. փակեա՛լ եւ արգելեալ է առաջի իւր զաղօթս իմ։

դալէթ

9Ա՛րկ արգել ճանապարհաց իմոց, եւ խից ՚ի խրտուիլ զշաւիղս իմ։ 10Եղեւ ինձ իբրեւ արջ դարանակալ՝ եւ իբրեւ առեւծ թաքուցեալ 11եմուտ զհե՛տ իմ. հալածեաց եւ եհաս, եւ լքոյց զիս եւ արար զիս յապականութիւն։ 12Մուտ ընդ գիրկս իւր, եւ ելից զիս նետիւք իբրեւ զնպատակ։ 13Կտրեաց ընդ մէջ զերիկամունս իմ. արա՛ր զիս նետալից, 14եւ ծա՛ղր ժողովրդեան իմոյ, եւ երգք նոցա զօրհանապազ։ 15Ջամբեա՛ց ինձ լեղի, եւ արբոյց զիս դառնութեամբ։ 16Քարալի՛ց արար զատամունս իմ, եւ ջամբեաց ինձ մոխիր։ 17Մերժեա՛ց ՚ի խաղաղութենէ զանձն իմ. մոռացայ զբարիս։ 18Կորեաւ յաղթութիւն իմ, եւ յո՛յս իմ ՚ի Տեառնէ։ 19Յիշեցի՛ յաղքատութենէ իմմէ եւ ՚ի հալածանաց իմոց. դառնութիւն եւ բարկութիւն 20յո՛ւշ եղեն ինձ միանգամայն. ձանձրացաւ յիս անձն իմ։ 21Զա՛յս ինչ կարգեցի ՚ի սրտի իմում. վասն այսորիկ համբերի՛ց նմա։ 22Ողորմութիւնք Տեառն անսպա՛ռ են, եւ ո՛չ նուազեն գթութիւնք նորա։ 23՚Ի նորոգումն առաւօտու բազմանայ ճշմարտութիւն քո Տէր։ 24Ասա՛ց անձն իմ բայ բաժի՛ն իմ է նա. վասն այնորիկ ա՛կն կալայց նմա։ 25Բարերա՛ր է Աստուած ՚ի վերայ համբերողաց իւրոց. զի անձն որ խնդրէ զնա՝ 26բարի՛ է որ համբերէ նմա ճշմարտութեամբ, եւ հանգչի նա ՚ի փրկութեան Տեառն։ 27Բարի՛ է մարդոյ առնուլ զլուծ խոնարհութեան ՚ի մանկութենէ իւրմէ։ 28Նստցի միայն լռիկ ՚ի տա՛ն իւրում. զի անձամբ իւրով ա՛ռ յանձն զլուծ քո։ 29Տացէ՛ հողոյ զբերան իւր, վասն զի կա՛յ յոյս. 30մատուսցէ հարկանելեաց զծնօտս իւր. լցցի՛ նախատանօք։ 31Այլ ո՛չ թէ յաւիտեա՛ն մերժեսցէ Տէր։ 32Որ տառապեցոյց, նոյն ողորմեսցի ըստ բազում ողորմութեան իւրում։ 33Ոչ ետ պատասխանի ՚ի սրտէ իւրմէ. եւ խոնարհեցոյց զորդիս մարդկան։

լամէթ

34Խոնարհեցուցանել ՚ի ներքոյ ոտից նորա զամենայն կապեալս երկրի. մատնել զմա՛րդ ՚ի դատաստանի Տեառն. 35խոտել զիրաւունս առն առաջի երեսաց Բարձրելոյն. 36պատժել զմարդ ՚ի դատաստանի Տէր ո՛չ տեսանէ։ 37Ո՛չ ասաց՝ թէ այսպէս ասաց Տէր՝ եւ եղեւ. ո՛չ պատուիրեաց 38բերան Բարձրելոյն. ո՛չ ելցեն աստի չարիք՝ եւ ո՛չ բարիք։ 39Զի՛նչ տրտնջեսցէ մարդ կենդանի, կամ այր ՚ի սիրոյ եղբօր իւրոյ ՚ի վերայ մեղաց իւրոց։

նուն

40Քննեցա՛ն ճանապարհք մեր, եւ կշտամբեցա՛ն. դարձցուք մեք ՚ի Տէր, 41համբարձցուք զձեռս մեր սրտիւք հանդերձ ՚ի բարձունս երկնից։ 42Մեղա՛ք, ամպարշտեցաք. եւ ո՛չ հաճեցար ընդ մեզ։ 43սամքաթ Յա՛յց ելեր սրտմտութեամբ եւ բարկութեամբ, եւ հալածեցեր զմեզ. կոտորեցեր եւ ո՛չ անխայեցեր։ 44Փակեցեր ամպօք զերկինս՝ զի մի՛ հասցեն աղօթք մեր առ քեզ։ 45Ընկեցեր մերժեցեր զմեզ. արհամարհեալս եւ անարգեալս արարեր զմեզ ՚ի մէջ զօրաց հեթանոսաց։ 46փէ Բացե՛ր ՚ի մեզ զամենայն բերանս թշնամեաց մերոց. 47ա՛հ եւ երկեւղ եկն ՚ի վերայ մեր, բեկո՛ւմն եւ սատակումն։ 48Եւ հոսանս ջուրց իջուցին աչք մեր ՚ի վերայ բեկման դստեր ժողովրդեան իմոյ։ 49Աչք իմ ընկալան՝ եւ ո՛չ լռեցից, եւ ո՛չ լուայց, 50մինչեւ երեւեսցի՝ եւ տեսցէ Տէր յերկնից։ 51Ա՛կն իմ կաթեսցէ ՚ի վերայ անձին իմոյ, քան զամենայն դստերս քաղաքաց իմոց։ Բացե՛ր ՚ի մեզ զամենայն բերանս թշնամեաց մերոց. ա՛հ եւ երկեւղ եկն ՚ի վերայ մեր, բեկո՛ւմն եւ սատակումն։ Եւ հոսանս ջուրց իջուցին աչք մեր ՚ի վերայ բեկման դստեր ժողովրդեան իմոյ։

ծադէ

52Որսալով որսացան զիս իբրեւ հաւորսք թշնամիք իմ. որսացա՛ն զիս տարապարտուց. 53հեղձուցին ՚ի գբի զկեանս իմ. եդին վէ՛մ ՚ի վերայ իմ։ 54Եւ զեղան ջուրք զգլխով իմով. եւ ասացի բամ ահա մերժեցայ։ 55Կարդացի ես զանուն քո Տէր ՚ի գբոյ տառապանաց, 56եւ դու լուա՛ր ձայնի իմում. մի՛ թաքուցաներ զանուն քո ՚ի խնդրուածոց իմոց. այլ ընդարձակեա՛ ինձ եւ փրկեա՛ զիս։ 57Դու յօգնել ինձ մերձեցար, եւ ասացեր բա՛մ յորում աւուր կարդասցես առ իս, մի՛ երկիցես։ 58Դատեա՛ Տէր զդատաստան անձին իմոյ. փրկեցեր զկեանս իմ։ 59Տեսեր զխռովութիւնս իմ. դատեցար Տէր զդատաստանս իմ։ 60Տեսե՞ր զամենայն իրաւունս իմ. հայեցար յամենայն խորհուրդս իմ։ 61Լուա՛ր Տէր զնախատինս եւ զամենայն խորհուրդս նոցա որ զինէն. 62՚ի շրթունս յարուցեալս ՚ի վերայ իմ զօրհանապազ. 63զնստելն նոցա եւ զյառնել նոցա ՚ի միտ առի ես ՚ի խորհրդոց անտի նոցա։ 64Հայեա՛ց ՚ի հպարտութիւն աչաց նոցա. եւ հատուսցես նոցա Տէր զհատուցումն նոցա ՚ի գլուխս նոցա. 65հատուսցես նոցա ըստ պանդխտութեան սրտից նոցա։ 66Հալածեսցես զնոսա սրտմտութեամբ քով, եւ մաշեսցե՛ս զնոսա բարկութեամբ քո ՚ի ներքոյ երեսաց երկնից։