Եւ եղեւ յետ գերութեանն Իսրայէլի եւ աւերածոյն Երուսաղեմի, նստէ՛ր եւ լայր եւ ողբայր Երեմիա զողբս զայս ՚ի վերայ Երուսաղեմի՝ եւ ասէր.

ալիփ

1Եւ եղեւ յետ գերութեանն Իսրայէլի եւ աւերածոյն Երուսաղեմի, նստէ՛ր եւ լայր եւ ողբայր Երեմիա զողբս զայս ՚ի վերայ Երուսաղեմի՝ եւ ասէր. Զիա՞րդ զատաւ, նստաւ միայնացեալ քաղաքն բազմաժողով, եւ եղեւ իբրեւ կին մի այրի լցեալ տրտմութեամբ ՚ի մէջ հեթանոսաց. իշխանն աշխարհի եղեւ հարկատու։ 2Լալո՛վ ելաց ՚ի գիշերի, եւ արտասուք իւր ՚ի վերայ ծնօտից իւրոց. եւ ո՛չ գտաւ մխիթարիչ նմա յայնմ աւուր ՚ի սիրելեաց իւրոց. ամենայն բարեկամք նորա անարգեցին զնա. եւ եղեն նմա իբրեւ թշնամիք։

գամիլ

3Վարեցա՛ւ ՚ի գերութիւն Յուդայ, ՚ի բազում տառապանս. ՚ի նեղութեան, ստրկութեան, ծառայութեան. նստաւ ՚ի մէջ հեթանոսաց, եւ ո՛չ եգիտ հանգիստ. ամենայն հալածիչք իւր հասի՛ն նմա ՚ի մէջ թշնամեաց իւրոց։

դալէթ

4Սո՛ւգ առին ճանապարհք Սիոնի. զի ո՛չ գոյր երթեւեկ տօնից տարեկանաց նորա. ամենայն դրունք նորա եղեն յապականութիւն. եւ քահանայք նորա հաչեն՝ հառաչեն՝ եւ յոգո՛ց հանեն. կուսանք նորա ՚ի գերութիւն վարեցան. եւ ինքն դառնացեալ յանձն իւր։ 5Եւ եղեն նեղիչք նորա ՚ի գլուխս, եւ թշնամիք նորա յուրախութիւն. զի Տէր կորացոյց զնա վասն բազում ամպարշտութեան նորա. տղայք նորա վարեցան ՚ի գերութիւն առաջի նեղչաց նորա։ 6Բարձա՛ւ ՚ի դստերացն Սիոնի ամենայն վայելչութիւն նոցա. եղեն իշխանք նոցա իբրեւ խոյք, որոց ո՛չ գտանէր նոցա ճարակ. ետուն զցանկալի ցանկալի ինչս իւրեանց կերակրոց. զի հանգուսցեն զանձինս իւրեանց. երթային եւ ո՛չ ՚ի միտս իւրեանց՝ առաջի նեղչաց ըստ վարել հալածչացն։ 7Յիշեա՛ց Երուսաղէմ զօր տառապանաց, եւ զօր անջատման իւրոյ. թախծեցաւ ընդ ամենայն ցանկալի ինչս որ ստացեալ էր իսկզբանէ. յանկանել ժողովրդեանն ՚ի ձեռս թշնամեացն, եւ ո՛չ ոք էր որ օգնէր նմա. տեսին ատելիք նորա, ո՛տն հարին եւ ծիծաղեցա՛ն ՚ի վերայ գերութեան նորա։ 8Մե՛ղս մեղաւ Երուսաղէմ, վասն այսորիկ ամենայն գովիչք նորա կոր ՚ի գլո՛ւխ առնէին զնա. զի տեսին զանարգանս նորա. զի նա ինքնին յետս դարձեալ յոգոց ելանէր։ 9Պղծութիւն նորա առաջի ոտից իւրոց, եւ ո՛չ յիշեաց նա զյետինս իւր. իջոյց արտասուս մեծամեծս, եւ ո՛չ ոք էր որ մխիթարէր զնա. տե՛ս Տէր զտառապանս իմ, զի բարձրացան թշնամիք իմ ՚ի վերայ իմ։ 10Զձեռն իւր ձգեաց նեղիչն ՚ի վերայ ցանկալեաց իմոց. տեսի ես զհեթանոսս զի մտին ՚ի սրբութիւն քո. որոց պատուիրեցեր թէ մի՛ մտցեն ՚ի տեղի ժողովրդոց քոց։ 11Ամենայն ժողովուրդք յոգո՛ց ելանէին ՚ի խնդի՛ր հացի. տային զամենայն ցանկալի ինչս իւրեանց ՚ի գի՛նս հացի. զի դարձուսցեն զանձինս իւրեանց յինքեանս. տե՛ս Տէր՝ եւ հայեա՛ց. զի եղէ ես անարգեալ եւ արհամարհեալ։

լամէթ

12Ձեզ ասեմ, ձե՛զ ասեմ անցաւորք ճանապարհաց՝ դարձա՛յք հայեցարո՛ւք եւ տեսէ՛ք, թէ իցե՞ն երբէք ցաւք ըստ ցաւոց լեալ՝ որ ՚ի վերայ իմ հասին. բարբառեցաւ յիս Տէր, եւ կորացոյց զիս յաւուր բարկութեան եւ սրտմտութեան իւրոյ։ 13՚Ի բարձանց իւրոց առաքեաց հո՛ւր յոսկերս իմ. ցա՛նց ձգեաց ոտից իմոց, եւ դարձոյց զիս յետս իմ. արար յապականութիւն զանձն իմ, զօրհանապազ ՚ի տառապանս տրտմութեան։

նուն

14Կանխեա՛ց Տէր ՚ի վերայ ամպարշտութեան իմոյ, եւ արկ զինեւ զձեռն իւր։ Ծանրացո՛յց զլուծ իւր ՚ի վերայ պարանոցի իմոյ. տկարացաւ զօրութիւն իմ. մատնեաց զիս Տէր ՚ի ձեռս ցաւոց իմոց, եւ ո՛չ կարեմ հանդարտել։

սամքաթ

15Ջնջեա՛ց ՚ի միջոյ իմմէ զընտիր ընտիր զօրուց իմոց. կոչեաց ՚ի վերայ ընտրելոց իմոց ժամանակ բեկման. հնծա՛ն եհար Տէր կուսի դստերն Յուդայ։ 16Վասն այսորիկ ես ահաւասիկ ՚ի լալ մատուցեալ եմ։ Ակն իմ իջոյց արտասուս. զի հեռի եղեն յինէն մխիթարիչք իմ, որ դարձուցանէ զանձն իմ յիս. մատնեցան որդիք իմ յապականութիւն, զի զօրացան թշնամիք իմ։ 17Տարածեաց Սիովն զբազուկս իւր առ Աստուած, եւ ո՛չ ոք էր որ մխիթարէր զնա. շուրջ զնովաւ նեղիչք նորա. եղեւ Երուսաղէմ աղտեղեալ իբրեւ կին մի ՚ի մէջ նոցա։

ծադէ

18Արդա՛ր է Տէր Աստուած. զի ես դառնացուցի զնա. լուարո՛ւք զայս ամենայն ժողովուրդք եւ տեսէ՛ք զցաւս իմ. օրիորդք իմ եւ երիտասարդք իմ վարեցան ՚ի գերութիւն։ 19Կոչեցի ես զսիրելիսն իմ, եւ նոքա արհամարհեցի՛ն զիս. քահանայք իմ եւ երիցունք իմ աստէ՛ն ՚ի քաղաքիս սատակեցան. խնդրեցին կերակուր զի դարձուսցեն զոգիս իւրեանց, եւ ո՛չ գտաւ։ 20Տե՛ս Տէր զի նեղեալ եմ. ոսկերք իմ խռովեցան, սիրտ իմ գելա՛ւ յիս, եւ ես գտայ դառնացեալ. արտաքուստ ժառանգեաց զիս սո՛ւր, որպէս եւ մա՛հ ՚ի ներքուստ։ 21Լուարո՛ւք լուարո՛ւք զայս. զի ես հեծեմ հառաչեմ, եւ ո՛չ ոք է որ մխիթարէ զիս. ամենայն թշնամիք իմ լուան զչարիս իմ, եւ ո՛տն հարին ինձ. զի դո՛ւ արարեր զօրն զայն, եւ դո՛ւ կոչեցեր զժամանակն զայն. եւ եղեւ ինձ վա՛յ վա՛յ։ 22Մտին չարիքն ամենայն առաջի քո, եւ ճռաքա՛ղ արարեր դու զնոսա. զոր օրինակ արարեր ճռաքա՛ղ զիս ՚ի վերայ ամենայն մեղաց իմոց. զի բազում եղեն հեծութիւնք իմ, եւ սիրտ իմ լի՛ եղեւ տրտմութեամբ։