Հուդա

1

1Յուդա Յիսուսի Քրիստոսի ծառա՛յ, եւ Յակոբայ. հեթանոսաց որ յԱստուծոյ Հօրէ էք սիրեցեալք, եւ Յիսուսի Քրիստոսի պահեալք եւ ընտրեալք. 2ողորմութիւն ձեզ՝ խաղաղութիւն եւ սէր բազմասցի։

3Սի՛րելիք՝ զամենայն փոյթ յանձին կալեալ գրե՛լ ձեզ՝ վասն մերոյ հասարակաց փրկութեանն, հա՛րկ յանձին կալայ գրե՛լ ձեզ, եւ աղաչել զի ճգնիցի՛ք ՚ի վերայ հաւատոցն որ միանգամ աւանդեցա՛ւն սրբոց։ 4Քանզի սպրդեցին մտին ոմանք, որ յառաջագոյն իսկ կատարեալ էին ՚ի սո՛յն . ամպարիշտք, որ զԱստուծոյ մերոյ շնորհսն դարձուցին յանկարգութիւն. եւ զմի միայն զԻշխանն՝ եւ զՏէր մեր Յիսուս Քրիստոս ուրացեա՛լք։ 5Յիշեցուցանե՛լ ձեզ այսուհետեւ կա՛մ է ինձ՝ որ գիտէքդ զամենայն. զի միանգամ զժողովուրդն փրկեա՛ց յԵգիպտոսէ. երկրորդ անգամ զանհաւատսն կորո՛յս։ 6Եւ զհրեշտակս որ ո՛չ պահեցին զիւրեանց իշխանութիւնն, այլ թողին զիւրեանց բնակութիւնն, ՚ի դատաստանս մեծի աւուրն՝ մշտնջենաւո՛ր կապանօք պահեաց ՚ի խաւարի։ 7Որպէս Սոդոմն եւ Գոմոր, եւ որ շուրջ զնոքօք քաղաքքն, որ ըստ նմին օրինակի պոռնկեցան զհե՛տ ընկերացն մարմնոց, կան առաջի օրինակ՝ զյաւիտենական հրոյն ընկալեալ զդատաստան։

8Ըստ նմին օրինակի եւ սոքա իբրեւ քնո՛վ դանդաչեալք՝ զմարմինն պղծե՛ն, զտէրութիւնս քամահե՛ն, զփառսն հայհոյեն։ 9Ուր Միքայէլ հրեշտակապետն յորժամ բանսարկուն Սատանայի վիճեա՛լ տայր պատասխանի վասն Մովսիսեանն մարմնոյ, ո՛չ ժպրհեցաւ հայհոյութեանն դատաստանի հանդուրժել. այլ ասէ. Սաստեսցէ՛ ՚ի քեզ Տէր։ 10Իսկ սոքա զոր ինչ ո՛չն իմանան՝ հայհոյե՛ն. եւ զայլսն եւս զոր բնութեամբ իբրեւ զանխօս անասուն գիտեն, ՚ի նոսի՛ն ապականեսցին։ 11Վա՛յ է նոցա, զի ըստ ճանապարհին Կայենի գնացին, եւ ըստ մոլորութեանն Բաղամայ զեղխեցա՛ն զհետ վարձուց, եւ ըստ հակառակութեանն Կորխայ կորեան։ 12Սոքա են ատեցեա՛լք, շոգմո՛գք, երթեա՛լ զհետ ցանկութեանց իւրեանց. ՚ի սէրս իւրեանց՝ խարդախութեամբ, լինին ընդ ձեզ ուրախակիցք. աներկեւղ զանձինս ճարակեն։ Ամպք անջրդիք, հողմակոծեա՛լք, ծառք պտղակորո՛յսք, անպտո՛ւղք, կրկնամե՛ռք, խլեա՛լք արմատաքի. 13անսա՛ստ ալիք ծովու, որ միշտ փրփրե՛ն զիւրեանց անձանցն զամօթ. աստե՛ղք մոլարք, որոց վի՛հ խաւարին յաւիտենից պահեալ է։ 14Մարգարէացա՛ւ վասն նոցա եւ եւթներո՛րդն յԱդամայ Ենովք՝ եւ ասէ. Ահաւասիկ եկն Տէր բիւրովք սրբովք հրեշտակօք, 15առնել դատաստա՛ն ըստ ամենայնի, եւ յանդիմանե՛լ զամենայն ամպարիշտս վասն գործոց իւրեանց՝ զոր ամպարշտեցին. եւ վասն ամենայն խի՛ստ բանից, զոր խօսեցան զնմանէ մեղաւորք եւ ամպարիշտք։ 16Սոքա են տրտնջօ՛ղք եւ շոգմո՛գք, երթեա՛լ ըստ իւրեանց անձանց ցանկութեանց. եւ բերանք նոցա զամբարտաւա՛նս բարբառին. առնուն ա՛կն երեսաց վասն օգտի։

17Բայց դուք սի՛րելիք՝ յիշեցէ՛ք զկանխասաց բանս զառաքելոցն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի. 18զի ասէին ձեզ, եթէ ՚ի յետին ժամանակս եղիցին մարդք արհամարհօ՛ղք, երթեա՛լք ըստ իւրեանց ամպարշտութեանցն ցանկութեանց։ 19Սոքա են նշաւակեալք շնչաւո՛րք, որ զՈոգին ո՛չ ունիցին։

20Այլ մեք սի՛րելիք՝ եղիցուք շինել զանձինս սրբութեամբն հաւատոց ՚ի Հոգին Սուրբ. կացցո՛ւք յաղօթս, 21պահել զանձինս սիրովն Աստուծոյ. ա՛կն ունել ողորմութեանն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի ՚ի կեանսն յաւիտենական։ 22Եւ ոմանց դատապարտելոց լինիջի՛ք կշտամբի՛չք, 23եւ զոմանս ապրեցուցանիջի՛ք՝ յափշտակեալ ՚ի հրոյ. եւ ոմանց ողորմեսջի՛ք երկիւղիւ դատել, եւ զպատմուճանն որ ՚ի մարմնոյն իցէ աղտեղեալ։ 24Եւ այնմ որ կարօղն իցէ պահել զձեզ անարատս եւ անբիծս, հաստատեալ առաջի իւրոց փառաց աներկեւա՛նն ցնծութեամբ. 25միոյն Աստուծոյ եւ Փրկչին մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի Տեառն մերոյ՝ փա՛ռք, մեծութիւն, զօրութիւն, եւ իշխանութիւն՝ յառա՛ջ քան զամենայն յաւիտեանս, եւ այժմ եւ յամենա՛յն յաւիտեանս. ա՛մէն։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)