1Եւ առաքեաց Յեսու որդի Նաւեայ ՚ի Սատիմայ երկո՛ւս երիտասարդս լրտեսե՛լ զերկիրն գաղտ. եւ ասէ. Ելէ՛ք լրտեսեցէք զերկիրն եւ զԵրիքո՛վ։ Եւ գնացեալ երկուց երիտասարդացն եկի՛ն յԵրիքով. եւ մտեալ ՚ի տուն կնոջ պոռնկի՛ միոջ՝ որում անուն էր Ռահաբ. եւ ա՛նդ կալան օթեվանս։ 2Ա՛զդ եղեւ թագաւորին Երիքովայ ※, եւ ասեն. Ահա ա՛րք մտեալ են այսր զցայգս յորդւոցն Իսրայէլի լրտեսել զերկիրս։ 3Եւ առաքեաց թագաւորն Երիքովայ՝ եւ ասէ ցՌահաբ. Հա՛ն այսր զարսդ մտեալսդ առ քեզ՝ որ եկին ՚ի տուն քո զցայգ, զի լրտեսե՛լ ※ զամենայն երկիրս եկին։ 4Եւ առեալ կնոջն զերկոսին արսն թաքո՛յց զնոսա. եւ խօսեցաւ ընդ նոսա եւ ասէ. Մտին առ իս արք, եւ ես ո՛չ գիտէի ուստի՛ իցեն. 5եւ ընդ առնուլ դրանն ընդ աղջամուղջս առաւօտին ելի՛ն արքն արտաքս՝ եւ ո՛չ գիտեմ յո՛ գնացին. պնդեցարո՛ւք ստէպ զհետ նոցա՝ թերեւս հասանիցէք նոցա։ 6Եւ եհան զնոսա ՚ի տանիս, եւ թաքո՛յց զնոսա ընդ խրձա՛մբք կտաւոյ՝ զոր դիզեալ էր իւր ՚ի տանիս։ 7Եւ պնդեցա՛ն արքն զկնի նոցա զճանապարհն Յորդանանու ՚ի հո՛ւնն, եւ դուռն փակեցա՛ւ։ Եւ եղեւ իբրեւ ելին խնդրակքն զհետ նոցա. 8եւ մինչչեւ՛ ՚ի քուն մտեալ էր նոցա, ել ինքն առ նոսա ՚ի տանիսն, եւ ասէ ցնոսա. 9Գիտե՛մ զի ե՛տ ձեզ Տէր զերկիրս. քանզի անկաւ ա՛հ ձեր ՚ի վերայ մեր, ※ եւ զի հաշեցան ամենեքեան որ բնակեալ էին յերկրիս յայսմիկ յերեսաց ձերոց. 10քանզի լուաք թէ ցամաքեցո՛յց Տէր զծովն Կարմիր յերեսաց ձերոց, յելանելն ձեր յԵգիպտոսէ, եւ զոր ինչ արարէք ընդ երկուս թագաւորսն Ամովրհացւոց, որ էին յայնկոյս Յորդանանու ընդ Սեհոնի եւ ընդ Ովգայ՝ զոր սատակեցէք։ 11Եւ իբրեւ լուաք մեք՝ զարհուրեցա՛ք սրտիւք մերովք, եւ ո՛չ եւս գոյ շունչ յումեք ՚ի մէնջ յերեսաց ձերոց. զի Տէր Աստուած ձեր՝ նա՛ է Աստուած յերկինս ՚ի վեր եւ յերկիր ՚ի խոնարհ։ 12Եւ արդ՝ երդուարո՛ւք ինձ ՚ի Տէր Աստուած. զի առնեմ ձեզ ողորմութիւն. եւ արասջի՛ք եւ դո՛ւք ողորմութիւն տան հօր իմոյ. եւ տո՛ւք ※ ինձ նշա՛ն ճշմարիտ. 13եւ ապրեցուցէ՛ք զտուն հօր իմոյ, եւ զմայր իմ եւ զեղբարս իմ եւ զքորս իմ, եւ զամենայն որ ինչ իցեն նոցա. եւ փրկեսջի՛ք զանձն իմ ՚ի մահուանէ։ 14Եւ ասե՛ն ցնա արքն. Անձի՛նք մեր փոխանակ ձեր ՚ի մահ, ※ եթէ ո՛չ պատմիցէք զբանս զայս զմէնջ։ Եւ նա ասէ. Եղիցի յորժամ մատնեսցէ՛ ձեզ Տէր զքաղաքս, արասջի՛ք ընդ իս ողորմութիւն եւ ճշմարտութիւն։ 15Եւ կախեա՛ց զնոսա չուանաւ ընդ պատուհանն. քանզի տուն նորա ՚ի պարսպի՛ն էր՝ եւ ինքն բնակեալ էր ՚ի պարսպին։ 16Եւ ասէ ցնոսա. Զլեռն լեռնա՛յն գնասջիք, զի մի՛ պատահեսցեն ձեզ խնդրակքն. եւ թաքիջի՛ք անդ զերիս աւուրս, մինչեւ դարձցի՛ն խնդրակքն յետո՛յ ձերմէ. եւ ապա՛ երթիջիք զճանապարհն ձեր։ 17Եւ ասեն արքն ցնա. Քաւեա՛լ եմք մեք յերդմանէդ՝ ※ զոր երդմնեցուցեր զմեզ. 18ահա մեք մտանիցեմք ՚ի մա՛սն ինչ քաղաքիդ, եւ դու դնիցես նշանակ զլա՛րդ կարմիր, եւ կապեսցե՛ս զպատուհանէդ ընդ որ զմե՛զ իջուցեր, եւ զհա՛յր քո եւ զմայր քո եւ զեղբարս քո, եւ զամենայն տուն հօր քո ժողովեսցես առ քե՛զ ՚ի տունս յայս։ 19Եւ եղիցի ամենայն որ ելանէ ՚ի տանէ քումմէ արտաքս՝ ի՛նքն եղիցի անձին իւրում պարտական. եւ մեք քաւեա՛լ լիցուք յերդմանէդ քումմէ յայդմանէ. եւ որ միանգամ լինիցին ընդ քե՛զ ՚ի տան քում, մե՛ք լիցուք պարտականք՝ ※ եթէ ձեռն ուրուք մերձեսցի ՚ի նա։ 20Ապա թէ ոք մեղանչեսցէ մեզ, եւ յայտնեսցե՛ս զբանս մեր զայսոսիկ, քաւեալ լիցուք յերդմանէդ քումմէ յայդմանէ։ 21Եւ ասէ. Եղիցի՛ ըստ բանիդ ձերում, նո՛յնպէս եղիցի։ Եւ արձակեա՛ց զնոսա եւ գնացին։ Եւ կապեաց նշա՛ն կարմիր ՚ի պատուհանին. 22եւ գնացի՛ն եւ եկին ՚ի լեռնակողմն, եւ կացին անդ զերի՛ս աւուրս, մինչեւ դարձան խնդրակքն. եւ յուզեցին խնդրակքն զամենայն ճանապարհն՝ եւ ո՛չ գտին։ 23Եւ դարձա՛ն երկոքին երիտասարդքն եւ իջին ՚ի լեռնէ անտի, եւ եկին յա՛յն կոյս. եւ հասին առ Յեսու որդի Նաւեայ, եւ պատմեցին զամենայն անցսն որ անցին ընդ նոսա. 24եւ ասեն ցՅեսու՝ թէ մատնեա՛ց Տէր Աստուած ՚ի ձեռս մեր զամենայն երկիրն, եւ զարհուրեցա՛ն ամենայն բնակիչք երկրին ՚ի մէնջ։