2Եթէ կշռելով ոք կշռէ՛ր զբարկութիւնս իմ. եւ զցաւս իմ միանգամայն բառնայր ՚ի լուծ կշռոց, 3քան զաւազ ծովու ծանրագոյն լինէր. նա՝ ուրեմն բանք իմ անզգա՛մք են։ 4Զի նետք Տեառն ՚ի մարմնի իմում, եւ սրտմտութիւն նորա ծծէ զարիւն իմ. յորժամ սկսանիմ խօսել կտտեն զիս։ 5Իսկ արդ՝ զիա՞րդ, միթէ տարապարտո՞ւց խանչիցէ ցիռ, բայց եթէ կերակուր խնդրիցէ։ Կամ թէ գոչիցէ՞ եզն առ մսուր՝ յորժամ ունիցի զկերակուր։ 6Կամ ուտիցի՞ հաց առանց աղի. կամ գուցէ՞ համ ՚ի բանս ունայնս։ 7Սա՝ ո՛չ կարէ հանդարտել անձն իմ. զի շարաւով տեսանեմ զկերակուր իմ՝ իբրեւ զհո՛տ առիւծու։ 8Զի եթէ տացէ՝ եւ եկեսցեն յիս խնդրուածք իմ, եւ զյոյս իմ տացէ՛ Տէր։ 9Սկսաւ Տէր խոցոտել զիս. բայց ՚ի սպառ մի՛ սպանցէ զիս։ 10Եղիցի ինձ քաղաքն իմ գերեզման՝ յորոյ վերայ պարսպացն ճեմէի, եւ ՚ի նա ո՛չ խնայեցից. զի ո՛չ սուտ արարից զբանս սրբոյն Աստուծոյ իմոյ։ 11Զի զի՞նչ է զօրութիւն իմ եթէ համբերեցից, կամ զի՞նչ ժամանակ՝ զի հանդարտեսցէ անձն իմ։ 12Միթէ զօրութիւն վիմա՞ց իցէ զօրութիւն իմ, կամ մարմինք իմ պղնձի՞ք. կամ թէ ո՞չ ՚ի նա ապաւինէի։ Արդ օգնութիւն իմ մերժեցա՛ւ յինէն, 13եւ ողորմութիւն հրաժարեաց յինէն. այցելութիւն Տեառն անտե՛ս արար զիս։ 14Ո՛չ հայեցան յիս մերձաւորք իմ. 15իբր զվտակ պակասեալ եւ իբրեւ զալիս անցին զինեւ։ 16Որք սարսէին յինէն, արդ ահաւասիկ հասի՛ն ՚ի վերայ իմ։ 17Իբրեւ զձիւն կամ իբրեւ զսառն պաղեալ որ հալիցի ՚ի հասանելոյ ջերմութեան, եւ ո՛չ ճանաչիցի թէ ո՞րպէս էր. 18նո՛յնպէս եւ ես լքայ յամենեցունց, կորեայ եւ տնանկացայ։ 19Տեսէ՛ք զճանապարհս Թեմնացւոց որք ՚ի շաւիղս Սաբայ հայիք. 20եւ ամօթ կրեսցեն յուսացեալքն ՚ի քաղաքս եւ յինչս։ 21Դա՝ եւ դուք աւադիկ անողո՛րմ հասէք ՚ի վերայ իմ. հայեցեալ ՚ի վէրս իմ՝ երկերո՛ւք։ 22Արդ ես զձեզ ինչ խնդրեցի՞. 23կամ ձերո՞վ զօրութեամբդ կարօտեալ իցեմ ապրեցուցանե՛լ զիս ՚ի թշնամեաց. կամ ՚ի ձեռաց հզօրաց փրկել զիս։ 24Ուսուցէ՛ք զիս՝ եւ ես լռեցից. եւ եթէ մոլորեա՞լ ինչ իցեմ, արարէ՛ք զիս խելամուտ։ 25Այլ ուրեմն խոտա՛ն են բանք ճշմարտի. քանզի ո՛չ եթէ ՚ի ձէնջ խնդրեմ զօրութիւն։ 26Եւ ո՛չ կշտամբանք բանից ձերոց լռեցուցանեն զիս. եւ ո՛չ բարբառոյ բանից ձերոց անսացից։ 27Բայց զի իբրեւ ՚ի վերայ որբոյ յարուցեալ էք ՚ի վերայ իմ. եւ խաղացեալ էք ՚ի վերայ բարեկամի ձերոյ։ 28Բայց արդ հայեցեալ յերեսս ձեր ո՛չ ստեցից. նստարո՛ւք, եւ մի՛ ինչ լիցի անիրաւութիւն ՚ի դատաստանի. 29եւ դարձեալ իրաւանց ո՛ւշ ունիցիք։ 30Զի ո՛չ գոյ ՚ի լեզուի իմում անիրաւութիւն. կամ կոկորդ իմ ո՛չ խոկասցէ յիմաստութիւն։