Հոբի գիրք
37
1Եւ ՚ի վերայ այնորիկ խռովեցաւ սիրտ իմ, եւ ծորեաց ՚ի տեղւոջէ իւրմէ։ 2※ Լո՛ւր զլուր զբարկութեան սրտմտութեան Տեառն. եւ խորհուրդ ՚ի բերանոյ նորա ելցէ։ 3※ ՚Ի ներքոյ ամենայն երկնից իշխանութիւն նորա. ※ եւ լոյս նորա ՚ի վերայ ծագաց երկրի։ 4Զկնի նորա գոչեսցէ՛ բարբառ. որոտայցէ ձայնիւ բարձրութեան իւրոյ. ※ եւ ո՛չ փոխանակեսցէ զնոսա. զի լսելի արասցէ զձայն իւր. 5եւ որոտասցէ Հզօրն սքանչելի՛ բարբառով իւրով. ※ քանզի արա՛ր մեծս՝ զոր ո՛չ գիտէաք։ 6※ Հրաման տայ ձեան թէ լե՛ր յերկրի. եւ ձմերայնոյ անձրեւաց ըստ զօրութեան իւրեանց։ 7՚Ի ձեռին ամենայն մարդոյ կնքէ, զի ծանիցէ ամենայն մարդ զի՛ւր տկարութիւն։ 8※ Մտին գազանք ՚ի դադարս, ղօղեցին ՚ի խշտիս։ 9՚Ի շտեմարանաց ելանեն ցօղք, եւ ՚ի բարձուանդակաց ցուրտ. 10※ եւ ՚ի շնչելոյ Հզօրին տացէ սառամանիս։ Յեղյեղու զջուրս որպէս եւ կամի. 11եւ զընտիր ամպ ցանեսցէ։ ※ Ցրուէ՛ մէգ զլոյս նորա. 12եւ ինքն դարձուսցէ զշրջանակս։ Ուր կամեցաւ՝ ե՛դ զգործ նոցա. եւ զամենայն ինչ զոր հրամայեսցէ նոցա. սոքա կարգեալ են առ ՚ի նմանէ ՚ի վերայ երկրի։ 13Եթէ ՚ի խրա՛տ, եւ եթէ յերկեւղ, եթէ յողորմութիւն՝ գտցեն զնա։ 14Ո՛ւնկն դիր այսմիկ Յոբ՝ կա՛ց եւ խրատեա՛ց զզօրութիւն Տեառն։ 15Գիտեմք զի Աստուած եդ զգործս իւր. լո՛յս արար խաւարի։ 16Գիտէ՛ զքննութիւն ամպոց. արհաւի՛րք են յանցանք չարագործաց։ 17※ Եւ քո՝ ջերմ պատմուճան հանդարտեալ կայ ՚ի վերայ երկրի։ ※ ՚Ի հարաւոյ 18հաստատեսցես ընդ նմա ՚ի հնութիւնս, զօրացուցանել իբրեւ զտեսիլ եղեման։ 19Բայց ընդէ՞ր իսկ՝ աղէ՛ ուսո՛ զիս. ※ զի՞նչ ասասցուք նմա, եւ դադարեսցուք ՚ի բազումս խօսելոյ։ 20※ Միթէ մատեա՞ն կամ դպի՞ր մերձ կայցէ առ իս, զի զմարդկան գրեալ լռեցուցից։ 21Ո՛չ ամենեցուն է լոյս տեսանելի. փայլածո՛ւն է ՚ի հնութիւնս, որպէս որ ՚ի նմանէն ՚ի վերայ ամպոց։ 22՚Ի հիւսիսոյ ա՛մպ ոսկէճաճանչ. ՚ի վերայ այսոցիկ մե՛ծ են փառք եւ պատիւ Ամենակալին. 23եւ ո՛չ գտանեմք զայլ ոք նմանօղ զօրութեան նորա. որ զարդարն դատի՝ ո՞չ համարիցիս լսել նմա։ 24Վասն որոյ երկիցե՛ն ՚ի նմանէ մարդիկ, երկիցե՛ն ՚ի նմանէ եւ իմաստունք սրտիւք։