1Եւ ապա ո՛ւր ուրեմն Յոբ եբաց զբերան իւր, եւ անէծ զօրն իւր, 2եւ ասէ. 3Կորիցէ՛ օրն յորում ես ծնայ, եւ գիշերն յորում ասացին թէ ահա արո՛ւ։ 4Խաւարեսցի՛ գիշերն այն, եւ մի՛ խնդրեսցէ զնա Տէր ՚ի վերուստ։ Մի՛ եկեսցէ ՚ի վերայ նորա լոյս. 5ընկալցի՛ զնա խաւար՝ եւ ստուերք մահու. եկեսցէ՛ ՚ի վերայ նորա մէգ։ 6Անիծեա՛լ լիցի օրն այն եւ գիշերն, եւ տարցի՛ զնա խաւար. մի՛ եղիցի յաւուրս տարւոյ, եւ մի՛ թուեսցի յաւուրս ամսոց։ 7Այլ գիշերն այն եղիցի՛ ՚ի ցա՛ւս, եւ մի՛ եկեսցէ ՚ի վերայ նորա ուրախութիւն եւ մի ցնծութիւն։ 8Այլ նզովեսցէ՛ զնա որ նզովելոցն է զօրն զայն. որ զբռա՛մբ ածելոցն իսկ է զմեծ վիշապն։ 9Խաւարեսցի՛ն աստեղք գիշերոյն այնորիկ, սպասեսցէ, եւ ՚ի լոյս մի՛ տեսցէ, եւ մի՛ տեսցէ զարուսեակն ծագեալ։ 10Զի ո՛չ փակեաց զդրունս արգանդի մօր իմոյ, զի թերեւս մերժէ՛ր զցաւս յաչաց իմոց։ 11Իսկ ընդէ՞ր յորովայնի ո՛չ վախճանեցայ. այլ ելի յարգանդէ եւ ո՛չ անդէն վաղվաղակի կորեայ։ 12Ընդէ՞ր դիպեցան ինձ ծնունդք, կամ ընդէ՞ր դիեցի ես զստինս մօր իմոյ։ 13Զի այժմ հանդարտեալ դադարէի, եւ ննջեցեալ հանգչէի՛ 14ընդ թագաւորս եւ ընդ խորհրդականս երկրի՝ ոյք հպարտացեալ էին ՚ի սուրս իւրեանց։ 15Կամ ընդ իշխանս որոց բազում էր ոսկի, որք լցին զտունս իւրեանց արծաթով։ 16Կամ իբրեւ զանցուցեալն, որ ելանէ յարգանդէ մօր իւրոյ, կամ իբրեւ զտղայս որ ո՛չ տեսին զլոյս։ 17Ա՛նդ ամպարիշտք որ բորբոքեցին զսրտմտութիւն բարկութեան։ Անդ հանգեան աշխատեալքն մարմնով, 18՚ի միասին յաւիտենականք՝ որք ո՛չ լուան զձայն հարկահանի։ 19Փո՛քր եւ մեծ ա՛նդ են, եւ ծառայ աներկեւղ ՚ի տեառնէ իւրմէ։ 20Իսկ ընդէ՞ր տուեալ իցէ անձանց դառնացելոց լոյս, եւ կեանս ցաւագնելոց ոգւովք. 21որ ցանկան մահու, եւ ո՛չ հասանեն. փորեն իբրեւ զգանձս, 22եւ խնդալից լինին եթէ գտանիցեն։ Մահ՝ 23մարդոյ հանգի՛ստ է յորմէ ճանապարհն թաքեաւ ՚ի նմանէ. զի փակեաց զնովաւ Աստուած։ 24Յառաջ քան զկերակուրս իմ հեծութի՛ւն եհաս, արտասուօք եւ ահիւ նեղեալ եմ։ 25Զի երկեւղն յորմէ խիթային ե՛կն ՚ի վերայ իմ, եւ յորմէ կասկածէին պատահեաց ինձ։ 26Ո՛չ խաղաղեցայ ո՛չ հանդարտեցի՝ ո՛չ հանգեայ. քանզի եկն ՚ի վերայ իմ բարկութիւն։