2Ապաքէն հանճարեղն ոգւով՝ իմաստութեամբ տացէ՛ պատասխանի. եւ լնուցո՞ւ աշխատութեամբ որովայնի. 3յանդիմանել բանիւք որ ո՛չ իցէ արժան, խօսիւք որ ո՛չ իցէ յօգուտ։ 4Զորոյ եւ դու զերկեւղ մերժեցեր, եւ գումարեցեր առաջի Տեառն զայդպիսի բանս։ 5Պարտաւորեցա՛ր բանիւք բերանոյ քոյ, եւ ո՛չ քննեցեր զբանս հզօրաց։ 6Կշտամբեսցէ զքեզ քո՛ բերան՝ եւ ո՛չ ես, շրթունք քո հակառա՛կ քեզ վկայեսցեն։ 7Իսկ արդ՝ զիա՞րդ. միթէ առաջի՞ն քան զմարդիկ ծնեալ իցես. կամ յառա՞ջ քան զբլուրս հաստատեցար։ 8Կամ զհրաման Տեառն լուա՞ր. թէ ՚ի քե՞զ եհաս իմաստութիւն։ 9Զի՞նչ է, զոր դու գիտիցես, եւ մեք ո՛չ գիտիցեմք. կամ զի՞նչ դու իմանայցես՝ եւ ո՛չ մեք։ 10※ Նաեւ ՚ի մե՛զ ծեր եւ հի՛ն աւուրց գոյ եւ երիցագոյն քան զհայր քո աւուրբք։ 11※ Սակա՛ւս քան զորս մեղարն տանջեցար, եւ առաւե՛լ մեծաբանս խօսեցար։ 12※ Ընդէ՞ր յանդգնեցաւ սիրտ քո, կամ ընդէ՞ր լկնեցան աչք քո. 13զի թափեցեր զսրտմտութիւն առաջի Տեառն, եւ հաներ ՚ի բերանոյ քումմէ զբանս այդպիսիս։ 14Ո՞ ոք իցէ մարդ որ եղեւ անարատ. կամ ո՞ ոք կանանցածին լինելոց է արդար։ 15Զի եթէ սրբոց ո՛չ հաւատայ, եւ երկինք ո՛չ են անարատ առաջի նորա. 16թող թէ այր գարշ եւ անսուրբ, որ ըմպէ զանօրէնութիւնս հանգոյն ըմպելւոյ։ 17Պատմեցի՛ց քեզ Յոբ լո՛ւր ինձ. զոր ինչ տեսի պատմեցի՛ց քեզ. 18զոր իմաստունք ասեն, եւ ո՛չ թաքուցին հարց իւրեանց։ 19Նոցա՛ միայն տուաւ երկիր, եւ ո՛չ եկն օտարածին ՚ի վերայ նոցա։ 20Ամենայն կեանք ամպարշտի հոգւովք. ա՛մք թուով տուեալ են հզօրի, 21եւ ա՛հ նորա յականջս նորա։ Յորժամ համարիցի թէ ՚ի խաղաղութեան իցէ, եկեսցէ՛ կործանումն նորա։ 22Մի՛ հաւատասցէ դառնալ ՚ի խաւարէ, զի հրամայեալ է արդէն ՚ի ձեռս երկաթոյ։ 23Կարգեալ է ՚ի կերակուր անգեղաց. գիտէ՛ ՚ի միտս իւր թէ մնալո՛ց է ՚ի կործանումն։ Օրն մթին զարհուրեցուսցէ զնա. 24անձկութիւն եւ նեղութիւն հասցէ նմա. իբրեւ զօրավար յառաջակաց կործանեալ։ 25Զի ամբարձ ձեռս ընդդէմ Տեառն, եւ առաջի Տեառն ամենակալի ընդվզեցաւ։ 26※ Ընթացաւ առաջի նորա հպարտութեամբ, թանձրութեամբ վահանի իւրոյ։ 27※ Զի ծածկեաց զերեսս իւր ճարպո՛վ իւրով, եւ արար երկսայրի յազդեր իւրում։ 28Բնակեսցէ ՚ի քաղաքս աւերակս, եւ մտցէ ՚ի տունս անշէնս. զոր նոքա պատրաստեցին՝ ա՛յլք տարցին։ 29Մի՛ մեծասցի, եւ մի՛ մնասցեն ինչք նորա, եւ մի՛ արկցէ յերկիր զստուեր, 30եւ մի՛ ապրեսցէ ՚ի խաւարէ։ Զբողբոջ նորա թառամեցուսցէ հողմ. թօթափեսցի՛ ծաղիկ նորա։ 31Մի՛ հաւատասցէ՝ թէ հանդարտիցէ. սնոտի՛ք պատահեսցեն նմա։ 32Կտրօն նորա տարաժա՛մ հարցի, եւ շառաւիղ նորա մի՛ բղխեսցէ։ 33Իբրեւ զխակակութն տարաժա՛մ կթեսցի. թօթափեսցի իբրեւ զծաղիկ ձիթենւոյ։ 34Զի վկայութիւն ամպարշտաց մա՛հ է. հո՛ւր այրեսցէ զտունս կաշառառուաց։ 35Յղասցի՛ զցաւս, դիպեսցի՛ն նմա սնոտիք. որովա՛յն նորա կրեսցէ զնենգութիւն։