1Ա՛յր ոմն էր յԱւսիդ աշխարհի որում անուն էր Յո՛բ. եւ էր այրն այն ճշմարի՛տ, անարատ, արդար, աստուածապաշտ, մեկնեա՛լ յամենայն իրաց չարութենէ մեղաց։ 2Եղեն նորա ուստերք եւթն՝ եւ դստերք երեք։ 3Եւ էին խաշինք նորա՝ եւթն հազար. ուղտք երե՛ք հազարք. լուծք եզանց հինգ հարեւր. եւ էշք մատակք արօտականք հինգ հարեւր. եւ սպասք բազում յոյժ. եւ գործք մեծամեծք էին նորա ՚ի վերայ երկրի։ Եւ էր այրն այն ազնուակա՛ն քան զամենայն արեւելեայսն։ 4Միաբանեալ գային որդիք նորա առ միմեանս, առնէին խրախութիւն զօրհանապազ. առեալ ընդ իւրեանս եւ զերեսին քորսն իւրեանց ուտել եւ ըմպել ընդ նոսա։ 5Եւ իբրեւ յա՛նգ ելանէին աւուրք խրախութեանն, առաքէր Յոբ՝ եւ սրբէր զնոսա. յարուցեալ ընդ առաւօտս մատուցանէր վասն նոցա զոհս ըստ թուոյ նոցա, եւ զուարակ մի վասն մեղաց որդւոց նոցա. քանզի ասէր Յոբ՝ թէ գուցէ որդիքն իմ ՚ի միտս իւրեանց իմացան չարութիւն զԱստուծոյ. ա՛յսպէս առնէր Յոբ զամենայն աւուրս նոցա։ 6Եւ եղեւ իբրեւ օրս այս՝ եւ ահա եկին հրեշտակք Աստուծոյ կա՛լ առաջի Տեառն. եկն եւ Սատանայ ընդ նոսա յածեալ ընդ երկիր եւ շրջեալ ՚ի նմա։ 7Եւ ասէ Տէր ցՍատանայ. Դու ուստի՞ գաս։ Պատասխանի ետ Սատանայ Տեառն, եւ ասէ. Շրջեալ ընդ երկիր եւ յածեալ ՚ի ներքոյ երկնից՝ եկեալ կամ։ 8Եւ ասէ ցնա Տէր. Նայեցա՞ր մտօք քովք ընդ ծառայ իմ ընդ Յոբ. զի ո՛չ գոյ իբրեւ զնա ՚ի վերայ երկրի, այր անարատ՝ ճշմարիտ՝ աստուածապաշտ՝ մեկնեալ յամենայն իրաց չարաց։ 9Ե՛տ պատասխանի Սատանայ, եւ ասէ ընդդէմ Տեառն. Միթէ ձրի՞ պաշտիցէ Յոբ զՏէր. 10ո՞չ դու ամրացուցեր զարտաքին նորա՝ եւ զներքին տան նորա, եւ որ ինչ միանգամ արտաքոյ շուրջ զնովա՛ւ է. զգործս ձեռաց նորա օրհնեցեր, եւ զանասուն նորա բազմացուցեր ՚ի վերայ երկրի։ 11Բայց ո՛չ աղէ՛ առաքեա՛ դու զձեռն քո, եւ ա՛րկ յամենայն ինչս նորա. եթէ ո՞չ յերեսս իսկ օրհնեսցէ զքեզ։ 12Յայնժամ ասէ Տէր ցՍատանայ. Ահա զամենայն ինչս նորա տա՛մ ՚ի ձեռս քո, բայց ՚ի նա մի՛ մերձենայցես։ Եւ ել Սատանայ յերեսաց Տեառն։ 13Եւ է՛ր իբրեւ զօրս զայս. ուստերքն Յոբայ եւ դստերք նորա՝ ուտէին եւ ըմպէին գինի ՚ի տա՛ն երիցու եղբօրն իւրեանց։ 14Եւ ահա հրեշտակ եկն առ Յոբ՝ եւ ասէ ցնա. Հարկիք եզանցն վարէին, եւ էշքն մատակք արածէին առ նոքօք։ 15Եւ եկին գերեվարք եւ գերեցին զնոսա, եւ զմանկտին կոտորեցին սրով. ե՛ս միայն ապրեալ՝ եկի պատմել քեզ։ 16Եւ մինչդեռ նա խօսէր, այլ հրեշտակ եկն առ Յոբ՝ եւ ասէ ցՅոբ. Հո՛ւր անկաւ յերկնից՝ եւ այրեաց զհօտսն, եւ զհովիւսն ըստ նմին օրինակի եկեր. ե՛ս միայն մնացեալ՝ եկի պատմել քեզ։ 17Եւ մինչդեռ նա խօսէր, ա՛յլ հրեշտակ եկն՝ եւ ասէ ցՅոբ. Ասպատակաւորք ասպատակեցին ՚ի մեզ երեք առաջք եւ պատեցան զուղտուքն՝ եւ գերեցին զնոսա, եւ զմանկտին կոտորեցին սրով. ե՛ս միայն ապրեալ՝ եկի պատմել քեզ։ 18Եւ մինչդեռ նա խօսէր՝ ա՛յլ հրեշտակ գայր եւ ասէր ցՅոբ. Մինչդեռ ուստերքն քո, եւ դստերք ուտէին եւ ըմպէին առ երիցու եղբօրն իւրեանց՝ 19յանկարծակի հո՛ղմն մեծ եկն յանապատէ՝ եւ եհա՛ր զչորեսին անկիւնս տանն, եւ անկաւ տունն ՚ի վերայ որդւոցն քոց՝ եւ վախճանեցան. ե՛ս միայն ապրեալ՝ եկի պատմել քեզ։ 20Ապա յարուցեալ Յոբ՝ պատառեաց զհանդերձս իւր, եւ կտրեաց զվարսս գլխոյ իւրոյ. եւ անկեալ ՚ի գետին երկի՛ր եպագ Տեառն, 21եւ ասէ. Մե՛րկ իսկ եկի ես յորովայնէ մօր իմոյ, եւ մերկանդամ դարձայց անդրէն։ 22Տէր ետ՝ եւ Տէր առ. որպէս Տեառն հաճոյ թուեցաւ՝ նոյնպէս եւ եղեւ. եղիցի՛ անուն Տեառն օրհնեալ։ 23Եւ յայսմ ամենայնի անցս որ անցին ընդ նա՝ ո՛չ մեղաւ Յոբ առաջի Տեառն, եւ ո՛չ ետ անզգամութիւն Աստուծոյ։