1Իսկ Յիսուս վե՛ց աւուրբ յառա՛ջ քան զզատիկն ե՛կն ՚ի Բեթանիա, ուր էր Ղ՚ազար մեռեալն, զոր յարո՛յցն ՚ի մեռելոց։ 2Եւ արարին անդ նմա ընթրի՛ս. եւ ՚ի սպասո՛ւ կայր Մարթա, եւ Ղ՚ազար մի՛ էր ՚ի բազմելոց ընդ նմա։ 3Իսկ Մարեմայ առեալ լիտր մի իւղոյ նարդեա՛ն ազնուի մեծագնոյ, օ՛ծ զո՛տսն Յիսուսի, եւ հերո՛վ իւրով մաքրէ՛ր զոտս նորա. եւ տունն լի՛ եղեւ ՚ի հոտո՛յ իւղոյն։

4Ասէ մի ոմն յաշակերտա՛ց անտի՝ Յուդա՛ Իսկարիովտացի, որ մատնելո՛ց էր զնա. 5Ընդէ՞ր ո՛չ եւղդ այդ վաճառեցաւ երե՛ք արեւր դենարի, եւ տուա՛ւ աղքատաց։ 6Զայս ասաց՝ ո՛չ զի զաղքատա՛ց ինչ փո՛յթ էր նմա. այլ զի գո՛ղ էր, եւ զարկղն ի՛նքն ունէր, եւ որ ինչ անկանէրն՝ նա կրէր։ 7Ասէ Յիսուս. Թո՛յլ տուք դմա, զի յօ՛րն պատանաց իմոց պահեսցէ զայդ։ 8Զաղքատս յամենա՛յն ժամ ընդ ձեզ ունիք. զիս՝ ո՛չ հանապազ ընդ ձեզ ունիք։ 9Իբրեւ գիտաց ժողովո՛ւրդ բազում ՚ի Հրէիցն թէ ա՛նդ է՝ եկին, ո՛չ միայն վասն Յիսուսի, այլ զի եւ զՂազա՛ր տեսցեն՝ զոր յարո՛յցն ՚ի մեռելոց։ 10Խորհո՛ւրդ արարին քահանայապետքն՝ զի եւ զՂազար սպանցե՛ն. 11քանզի բազո՛ւմք ՚ի Հրէից երթային եւ հաւատային ՚ի Յիսուս։ 12՚Ի վաղիւ անդր ժողովուրդ բազում որ եկեա՛լ էր ՚ի տօնն, իբրեւ լուան եթէ գա՛յ Յիսուս յԵրուսաղէմ, 13առին ո՛ստս արմաւենեաց՝ եւ ելի՛ն ընդ առաջ նորա. աղաղակէին եւ ասէին. Աւսաննա՛ օրհնեա՛լ որ գասդ յանուն Տեառն՝ թագաւորդ Իսրայէլի։ *

14Եւ գտեալ Յիսուսի էշ մի, նստա՛ւ ՚ի վերայ նորա. որպէս եւ գրեալ է. 15Մի՛ երկնչիր դո՛ւստր Սիովնի, ահաւասիկ թագաւոր քո գա՛յ նստեալ ՚ի վերայ յաւանակի՛ իշոյ։ * 16Եւ զայն ինչ՝ ո՛չ գիտացին աշակերտքն նորա զառաջինն. այլ յորժամ փառաւորեցաւ Յիսուս, յայնժամ յիշեցին եթէ ա՛յն էր որ գրեալն էր վասն նորա. եւ զայն արարին նմա։ 17Եւ ժողովուրդն վկայէ՛ր՝ որ է՛ր ընդ նմա, եթէ զՂազար կոչեա՛ց եւեթ ՚ի գերեզմանէն, եւ յարո՛յց զնա ՚ի մեռելոց։ 18Եւ վասն այնորիկ ընդ առաջ եղեւ նմա ժողովուրդն, զի լուա՛ն եթէ զա՛յն նշանս արարեալ էր նորա։ 19Իսկ փարիսեցիքն ասէին ընդ միմեանս. Տեսանէ՛ք՝ զի ո՛չինչ օգտիք. ահաւասիկ աշխարհ ամենայն զկնի՛ նորա գնաց։

20Էի՛ն անդ ոմանք եւ հեթանո՛սք յելելո՛ցն անդր, զի երկի՛ր պագանիցեն ՚ի տօնին։ 21Նոքա մատեան առ Փիլի՛պպոս՝ որ ՚ի Բեթսայիդայ Գալիլեացւոցն էր, աղաչէին զնա եւ ասէին. Տէր՝ կամիմք զՅիսուս տեսանե՛լ։ 22Գա՛յ Փիլի՛պպոս եւ ասէ ցԱնդրէաս, Անդրէա՛ս եւ Փիլիպպոս ասեն ցՅիսուս։ 23Եւ Յիսուս պատասխանի՛ ետ նոցա՝ եւ ասէ. Եհա՛ս ժամ զի փառաւորեսցի՛ Որդի մարդոյ։

ԻԸ էբ

24Ամէն ամէն ասե՛մ ձեզ. եթէ ոչ հատն ցորենոյ անկեալ յերկիր մեռանիցի, 25ի՛նքն միայն կայ. ապա թէ մեռանիցի, բազո՛ւմ արդիւնս առնէ։ Որ սիրէ զա՛նձն իւր՝ արձակէ՛ զնա. եւ որ ատեա՛յ զանձն իւր յաշխարհիս յայսմիկ, ՚ի կեա՛նսն յաւիտենակա՛նս պահեսցէ զնա։ 26Եթէ ոք զի՛ս պաշտիցէ, զկնի՛ իմ եկեսցէ. եւ ուր ե՛սն եմ, ա՛նդ եւ պաշտօնեա՛յն իմ եղիցի. եթէ ոք զի՛ս պաշտիցէ, պատուեսցէ՛ զնա Հայրն իմ։ 27Բայց այժմ անձն իմ խռովեա՛լ է. եւ զի՞նչ ասացից՝ եթէ Հա՛յր ապրեցո՛ զիս ՚ի ժամանակէ աստի յայսմանէ. այլ վասն այնորիկ եկի ՚ի ժա՛մս յայս։ 28Հայր՝ փառաւորեա՛ զՈրդի քո։ Ե՛կն բարբառ յերկնից. եւ փառաւո՛ր արարի, եւ դարձեա՛լ փառաւո՛ր արարից։ 29Եւ ժողովուրդն որ կա՛յր եւ լսէր, ասէին՝ որոտո՛ւմն լինել։ Կէսքն ասէին. Հրեշտա՛կ խօսեցաւ ընդ նմա։ 30Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Ո՛չ վասն ի՛մ ինչ եկն բարբառս այս, այլ վասն ձե՛ր։ 31Ա՛յժմիկ դատաստա՛ն է աշխարհիս այսորիկ. այժմիկ իշխա՛ն աշխարհիս այսորիկ ընկեսցի արտաքս։ 32Եւ ես՝ յորժամ բարձրացա՛յց յերկրէ, զամենեսի՛ն ձգեցից առ իս։ 33Զայս ասէր, նշանակեա՛լ թէ որո՛վ մահու մեռանելոց իցէ։ 34Պատասխանի ետ նմա ժողովուրդն. Մեք լուա՛ք յօրինաց՝ եթէ Քրիստոսն յաւիտեա՛ն կայ, եւ դու զիա՞րդ ասես՝ թէ պա՛րտ է բարձրանալ Որդւոյ մարդոյ. ով է ա՛յն Որդին մարդոյ։ 35Ասէ ցնոսա Յիսուս. Փո՛քր մեւս ժամանակ լոյս ընդ ձե՛զ է. գնացէ՛ք մինչդեռ զլո՛յսն ունիք, զի մի՛ խաւար ձեզ հասցէ. զի որ գնա՛յ ՚ի խաւարի, ո՛չ գիտէ յո՛ երթայ։ 36Մինչդեռ զլոյսն ընդ ձե՛զ ունիք՝ հաւատացէ՛ք ՚ի լոյսն, զի որդի՛ք լուսոյ եղիջիք։ Զայս խօսեցաւ Յիսուս, եւ չոգաւ՝ թաքեա՛ւ ՚ի նոցանէ։ 37Եւ այնչափ նշանս արարեա՛լ էր առաջի նոցա. եւ նոքա ո՛չ հաւատային ՚ի նա. 38զի լցցի՛ բանն Եսայայ մարգարէի՝ զոր ասացն. Տէր՝ ո՞ հաւատա՛ց ՚ի լուր մեր, եւ բազուկ Տեառն ո՞ւմ յայտնեցաւ։ * 39Վասն այնորիկ ո՛չ կարէին հաւատալ, զի միւսանգամ ասէ Եսայի. 40թէ. Կուրացոյց զա՛չս նոցա, եւ ափշեցոյց զսիրտս նոցա. զի մի՛ տեսցեն աչօք, եւ իմասցին սրտիւք, եւ դարձցին՝ եւ բժշկեցից զնոսա։ * 41Զայս ասա՛ց Եսայի՝ զի ետես զփառսն նորա, եւ խօսեցա՛ւ վասն նորա։ 42Բայց սակայն եւ յիշխանաց անտի բազո՛ւմք հաւատացին ՚ի նա. այլ վասն փարիսեցւոցն ո՛չ յայտնէին, զի մի՛ ՚ի ժողովրդենէն ելանիցեն։ 43Քանզի սիրեցին զփառս մարդկան, առաւել քան զփառս Աստուծոյ։ 44Եւ Յիսուս աղաղակէ՛ր եւ ասէր. Որ հաւատայ յիս, ո՛չ հաւատայ յիս, այլ յա՛յն որ առաքեացն զիս։ 45Եւ որ տեսանէ զիս, զա՛յն տեսանէ որ առաքեացն զիս։

46Ես լո՛յս յաշխարհ եկի. զի ամենայն որ հաւատայ յիս, ՚ի խաւարի մի՛ մնասցէ։ 47Եւ եթէ ոք լուիցէ բանից իմոց՝ եւ ո՛չ պահեսցէ, ես ո՛չ դատիմ զնա. քանզի ո՛չ եկի թէ դատեցայց զաշխարհ, այլ զի փրկեցի՛ց զաշխարհ։ 48Որ անարգէ զիս, եւ ո՛չ ընդունի զբանս իմ. գո՛յ որ դատի զնա. բանն զոր ես խօսեցայ՝ նա՛ դատի զնա յաւուրն յետնում։ 49Զի ես յանձնէ իմմէ ո՛չ խօսեցայ. այլ որ առաքեացն զիս Հայր, նա՛ ետ ինձ պատուէր՝ զինչ ասացից եւ զինչ խօսեցայց։ 50Եւ գիտեմ եթէ պատուէրն այն կեա՛նք են յաւիտենականք. արդ՝ զոր ե՛սն խօսիմ, որպէս ասա՛ց ինձ Հայրն, ա՛յնպէս խօսիմ։