Երեմիա մարգարեյի գիրք
47
1՚Ի վերայ այլազգեաց։ Բանն Տեառն՝ որ եղեւ առ Երեմիա մարգարէ ՚ի վերայ այլազգեաց, մինչչեւ՛ հարեալ էր փարաւոնի զԳազա։ 2Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահաւադիկ ջուրք ելանեն ՚ի հիւսւսոյ, եւ եղիցին հեղեղատք յողողանել, եւ ողողեսցեն զերկիրն լրիւ իւրով, զքաղաքն եւ զբնակիչս նորա։ Բողո՛ք բարձցեն մարդիկ, եւ աղաղակեսցեն ամենայն բնակիչք երկրին, 3՚ի ձայնէ՛ ասպատակի նորա, ՚ի զինուց ոտից նորա, եւ ՚ի շաչելոյ կառաց նորա, եւ ՚ի շառաչելոյ անուոցն նորա։ Եւ ո՛չ դարձցին հարք առ որդիս իւրեանց ՚ի լքմանէ ձեռաց իւրեանց՝ 4յաւուրն յորում գայցէ կորուսանել զամենայն այլազգիսն։ Եւ կորուսից զԾո՛ւր եւ զԾայդան, եւ զամենայն մնացորդս օգնականութեան նոցա. եւ սատակեսցէ Տէր զայլազգիս զմնացորդս կղզեացն՝ եւ զԳամրաց։ 5Հասցէ՛ կնդութիւն ՚ի վերայ Գազայ. կործանեցաւ Ասկաղոն, եւ մնացորդքն Ենակիմայ։ Մինչեւ յե՞րբ կոտորեսցես 6սուրդ Տեառն. մինչեւ ցե՞րբ ո՛չ դադարիցես. դարձի՛ր ՚ի պատեանս քո, դադարեա՛՝ եւ վերացի՛ր։ 7Զիա՞րդ դադարիցէ. զի Տէր հրամայեաց զնա ՚ի վերայ Ասկաղովնի, եւ ՚ի վերայ ծովեզերեայցն մնացելոց զարթնուլ։