1Եւ եղեւ իբրեւ դադարեաց Երեմիա ՚ի խօսելոյ ընդ ամենայն ժողովրդեանն զամենայն բանս Տեառն Աստուծոյ նոցա, զորս առաքեաց Տէր Աստուած նոցա առ նոսա։ 2Եւ ասեն՝ Յեզոնիա որդի Ովսէի, եւ Յովնան որդի Կարէի, եւ ամենայն արք ամբարտաւանք՝ ցԵրեմիա. Սո՛ւտ խօսիս դու, ո՛չ առաքեաց զքեզ Տէր Աստուած մեր առ մեզ՝ ասել, թէ մի՛ մտանէք յԵգիպտոս բնակել անդ. 3այլ Բարուք որդի Ներեայ գրգռէ՛ զքեզ ընդ մեզ, զի տացես զմեզ ՚ի ձեռս Քաղդէացւոց կոտորել՝ եւ տանել զմեզ գերի՛ ՚ի Բաբելովն։ 4Եւ ո՛չ լուան Յովնան որդի Կարէի եւ ամենայն զօրավարք զօրացն եւ ամենայն ժողովուրդն՝ ձայնի Տեառն բնակել յերկրին Յուդայ։ 5Եւ ա՛ռ Յովնան որդի Կարէի՝ եւ ամենայն զօրավարք զօրացն զամենայն մնացորդս Յուդայ՝ որ դարձեալ էին յամենայն ազգաց՝ ուր ցրուեալ էին անդր, բնակե՛լ յերկրին Յուդայ. 6զարս եւ զկանայս եւ զմանկտիս, եւ զդստերս թագաւորին, եւ զանձինս որ մնացեալ էին ՚ի Նաբուզարդանայ դահճապետէ առ Գոդողիա որդի Աքիկամայ որդւոյ Սափանայ. եւ զԵրեմիա մարգարէ, եւ զԲարուք որդի Ներեայ. 7եւ գնացին յերկիրն Եգիպտացւոց, վասն չլսելոյ ձայնի Տեառն. եւ չոգա՛ն ՚ի Տափնաս։ 8Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա ՚ի Տափնաս՝ եւ ասէ. 9Ա՛ռ դու քեզ քարինս մեծամեծս, եւ թաղեա՛ զնոսա յաղիւսադրա՛նն թաքըստեան, ՚ի մուտս ապարանիցն փարաւոնի ՚ի Տափնաս առաջի արանցդ Յուդայ, 10եւ ասասցես ցնոսա. Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Ահաւասիկ ես առաքեմ՝ եւ ածեմ զՆաբուքոդոնոսոր արքայ Բաբելացւոց զծառայ իմ, եւ արկցէ զաթոռ իւր ՚ի վերայ քարանցդ այդոցիկ զորս ծածկեցեր. եւ առցէ զզէն իւր զինքեամբ ՚ի վերայ դոցա. 11եւ մտցէ հարցէ զերկիրդ Եգիպտացւոց, զոր ՚ի մահ՝ ՚ի մահ, եւ զոր ՚ի գերութիւն՝ ՚ի գերութիւն, եւ զոր ՚ի սուր՝ ՚ի սուր։ 12Եւ արկցէ հուր ՚ի տուն աստուածոց նոցա՝ եւ այրեսցէ զնոսա, եւ տարցի գերի. եւ որոնեսցէ զերկիրդ Եգիպտացւոց. որպէս որոնեսցէ հովիւ զհանդերձս իւր, եւ ելցէ այտի խաղաղութեամբ։ 13Եւ խորտակեսցէ զսիւնս Արեգ քաղաքի, որ է յերկրիդ Եգիպտացւոց, եւ զմեհեանս դից նոցա այրեսցէ՛ հրով։