1Եւ թագաւորեաց Սեդեկիա որդի Յովսիայ փոխանակ Յեքոնիայ որդւոյ Յովակիմայ, զոր թագաւորեցոյց Նաբուքոդոնոսոր արքայ Բաբելացւոց՝ թագաւորել ՚ի վերայ Յուդայ։ 2Եւ ո՛չ լուաւ նա՝ եւ ծառայք իւր, եւ ժողովուրդ երկրին զբանս Տեառն՝ զոր խօսեցաւ ՚ի ձեռն Երեմիայի մարգարէի։ 3Եւ առաքեաց արքայ Սեդեկիա զՅովաքազ զորդի Սելիմայ, եւ զՍոփոնիայ որդի Մայասեայ զքահանայս առ Երեմիա մարգարէ՝ եւ ասէ. Կա՛ց դու յաղօթս ՚ի վերայ մեր առ Տէր Աստուած մեր։ 4Եւ Երեմիա անց ընդ մէջ ամբոխին՝ եւ եկն, եւ ո՛չ արկին զնա ՚ի բանտ։ Եւ զօրն փարաւոնի ել յերկրէն Եգիպտացւոց. եւ լուան Քաղդեացիքն որոց պաշարեալ էր զԵրուսաղէմ զլուր նոցա՝ եւ ելին յԵրուսաղեմէ։ 5Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա մարգարէ՝ եւ ասէ. 6Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. Ա՛յսպէս ասասջի՛ք ցարքայն Յուդայ՝ որ առաքեացն զձեզ առ իս խնդրել զիս. Ահա զօրն փարաւովնի որ ել ձեզ յօգնականութիւն՝ դարձցի՛ անդրէն յԵգիպտոս. 7եւ Քաղդեացիքն դարձցին այսրէ՛ն. եւ մարտիցեն ընդ քաղաքիս ընդ այսմիկ, եւ առցեն զսա, եւ այրեսցե՛ն զսա հրով։ 8Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Մի՛ կարծէք յանձինս ձեր՝ թէ ելին գնացին Քաղդէացիքն ՚ի մէնջ. չե՛ն թափելոց ՚ի ձէնջ. 9թէպէտ եւ զամենայն զօրն Քաղդեացւոց որ մարտնչէին ընդ ձեզ՝ կոտորիցէք, խոցքն որ մնայցեն ՚ի նոցանէ՝ յիւրաքանչիւր տեղւոջէ յարիցեն եւ այրեսցե՛ն հրով զքաղաքդ։ 10Եւ եղեւ իբրեւ մերժեցաւ զօր Քաղդեացւոցն յԵրուսաղեմէ, յերեսաց զօրացն փարաւոնի, 11ե՛լ Երեմիա յԵրուսաղեմէ երթալ յերկիրն Բենիամինի, գնե՛լ անդ բաժին ՚ի մէջ ժողովրդեանն. 12եւ եկն եհաս ՚ի դուռն Բենիամինի։ Եւ անդ էր ա՛յր մի՝ առ ում մտեալ էր նորա, անուն Սարու որդի Սելեմեայ, որդւոյ Անանիայ. կալա՛ւ զԵրեմիա մարգարէ՝ եւ ասէ. Առ Քաղդէացի՞սն փախուցեալ երթաս։ 13Եւ ասէ Երեմիա. Սո՛ւտ ասես, չերթա՛մ փախուցեալ առ Քաղդէացիսն։ Եւ ո՛չ անսաց նմա. եւ կալաւ Սարու զԵրեմիա, եւ ա՛ծ առ իշխանսն։ 14Եւ զայրացան իշխանքն ՚ի վերայ Երեմիայի, գա՛ն հարին եւ ետուն զնա ՚ի տուն բանտի, յապարանս Յովնաթանու դպրապետի. քանզի զնորա՛ ապարանսն արարին բանտ։ 15Եկն Երեմիա ՚ի տուն գբոյն յԱյերինովթն, եւ նստաւ անդ Երեմիա զաւուրս բազումս։ 16Առաքեա՛ց արքայ Սեդեկիա՝ եւ կոչեաց զնա. եւ եհա՛րց զնա թագաւորն ՚ի տան իւրում ՚ի ծածուկ՝ եւ ասէ ցնա. Եթէ իցէ՞ ինչ պատգամ ՚ի Տեառնէ։ Եւ ասէ Երեմիա. Այո՛, է՛։ Եւ ասէ. ՚Ի ձեռս թագաւորին Բաբելացւո՛ց մատնեսցիս։ 17Եւ ասէ Երեմիա ցթագաւորն Սեդեկիա. Զի՞նչ մեղայ քեզ՝ եւ ծառայից քոց՝ եւ ժողովրդեանն. զի տաս դու զիս ՚ի տո՛ւն բանտին. 18եւ ո՞ւր են մարգարէքն ձեր որ մարգարէանային եւ ասէին՝ թէ ոչ է գալոց արքայն Բաբելացւոց ՚ի վերայ ձեր յերկիրս յայս։ 19Եւ արդ՝ լո՛ւր. աղաչե՛մ տէ՛ր իմ արքայ, անկցի՛ ողորմ իմ առաջի քո. եւ ընդէ՞ր դարձուցանես զիս ՚ի տուն Յովնաթանայ դպրապետի. եւ ա՛նդ մեռանիցիմ։ 20Հրաման ետ արքայ Սեդեկիա, եւ արկին զնա ՚ի տուն բանտի. եւ տային նմա աւուրն նկանա՛կ մի հաց արտաքուստ ՚ի հացարանացն, մինչեւ հատա՛ւ ամենեւին հաց ՚ի քաղաքէն. եւ նստաւ Երեմիա ՚ի սրահի բանտին։