1Եւ յամին չորրորդի Յովակիմայ որդւոյ Յովսիայ արքայի Յուդայ, եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 2Ա՛ռ դու քեզ քարտէս մատենի, եւ գրեա՛ ՚ի նմա զամենայն զբանս՝ զոր հրամա՛ն ետու քեզ ՚ի վերայ Իսրայէլի, եւ ՚ի վերայ Յուդայ, եւ ՚ի վերայ ամենայն ազգաց՝ յօրէ յորմէ խօսեցայ ես ընդ քեզ՝ յաւուրցն Յովսիայ արքայի Յուդայ եւ մինչեւ ցա՛յսօր. 3թերեւս լուիցեն տունն Յուդայ զամենայն չարիս, զոր խորհեալ եմ ես առնել նոցա. զի դարձցին իւրաքանչիւր ՚ի ճանապարհէ իւրմէ չարէ. եւ քաւի՛չ եղէց անօրէնութեանց նոցա եւ մեղաց նոցա։ 4Եւ կոչեաց Երեմիա զԲարուք որդի Ներեայ. եւ գրեաց Բարուք ՚ի բերանոյ Երեմիայի զամենայն զբանս Տեառն՝ զոր հրաման ետ նմա ՚ի քարտիսի մատենին։ 5Եւ պատուիրեա՛ց Երեմիա Բարուքայ՝ եւ ասէ. Ես ՚ի կալա՛նս եմ, եւ ո՛չ կարեմ մտանել ՚ի տուն Տեառն. 6եւ դու մտցես եւ ընթերցցիս ՚ի մատենէդ՝ զոր գրեցեր ՚ի բերանոյ իմոյ զբանս Տեառն յականջս ժողովրդեանն ՚ի տան Տեառն յաւուր պահոց. եւ յականջս ամենայն Յուդայ որ մտանեն ՚ի քաղաքաց իւրեանց՝ ընթերցցի՛ս։ 7Թերեւս անկցի գութ ՚ի սիրտ նոցա առաջի Տեառն, եւ դարձցին իւրաքանչիւր ՚ի ճանապարհաց իւրեանց չարաց. զի մե՛ծ է սրտմտութիւն եւ բարկութիւն Տեառն, զոր խօսեցաւ Տէր ՚ի վերայ ժողովրդեանդ այդորիկ։ 8Եւ արա՛ր Բարուք որդի Ներեայ ըստ ամենայնի՝ զոր պատուիրեաց նմա Երեմիա մարգարէ, ընթերցանել ՚ի մատենէն զպատգամս Տեառն ՚ի տա՛ն Տեառն։ 9Եւ եղեւ յամին հինգերորդի Յովակիմայ որդւոյ Յովսիայ արքայի Յուդայ՝ յամսեանն իններորդի, ժողովեցա՛ւ ՚ի պահս առաջի Տեառն, ամենայն ժողովուրդն Երուսաղեմի, եւ ամենայն ժողովուրդն որ գային ՚ի քաղաքացն Յուդայ յԵրուսաղէմ, եւ տունն Յուդայ։ 10Եւ ընթերցաւ Բարուք ՚ի մատենէն զբանս Երեմիայի ՚ի տան Տեառն, ՚ի սրահին Գամարեայ որդւոյ Սափանեայ դպրապետի, ՚ի մուտս նորոյ դրանն տան Տեառն՝ յականջս ամենայն ժողովրդեանն։ 11Եւ իբրեւ լուաւ Միքիա որդի Գամարեայ որդւոյ Սափանեայ զամենայն պատգամս Տեառն ՚ի մատենէ անտի, 12էջ ՚ի տուն թագաւորին ՚ի դիւա՛ն դպրապետին. եւ անդ նստէին ամենայն իշխանքն. Ելիսամա դպրապետ, եւ Գաղիա որդի Սամեի, եւ Եղնաթան որդի Աքոբովրայ, եւ Գամարիա որդի Սափանեայ, եւ Սեդեկիա որդի Անանիայ, եւ ամենայն իշխանքն։ 13Եւ պատմեաց նոցա Միքիայ զամենայն զբանս զոր լուաւ յընթեռնուլ Բարուքայ ՚ի մատենէ անտի յականջս ամենայն ժողովրդեանն։ 14Եւ առաքեցին ամենայն իշխանքն առ Բարուք զՅուդի որդի Նաթանայ որդւոյ Սելովմայ որդւոյ Քուսեայ՝ եւ ասեն. Զմատեանն զոր ընթեռնուիր յականջս ժողովրդեանն, ա՛ռ ՚ի ձեռս քո եւ ե՛կ այսր։ Եւ ա՛ռ Բարուք որդի Ներեայ զմատեանն ՚ի ձեռս իւր՝ եւ է՛ջ առ նոսա. 15եւ ասեն ցնա. Աղէ՝ դարձեալ ընթերցի՛ր յականջս մեր։ Եւ ընթերցա՛ւ Բարուք յականջս նոցա։ 16Եւ եղեւ իբրեւ լուան զամենայն զպատգամսն, խորհեցան իւրաքանչիւր ընդ ընկերի իւրում՝ եւ ասեն ցԲարուք. Պատմելով պատմեսցո՛ւք արքայի զամենայն զբանսդ զայդոսիկ։ 17Հարցին ցԲարուք եւ ասեն. Աղէ՛ պատմեա՛ մեզ, ուստի՞ գրեցեր զամենայն զբանսդ զայդոսիկ՝ յո՞յր բերանոյ։ 18Եւ ասէ ցնոսա Բարուք. ՚Ի բերանոյ Երեմիայի. նա՛ պատմեաց ինձ զամենայն զբանս զայսոսիկ, եւ ես գրեցի ՚ի մատենիդ սեւակաւ։ 19Եւ ասեն իշխանքն ցԲարուք. Ե՛րթ թաքի՛ր՝ դո՛ւ եւ Երեմիա, եւ մի՛ ոք գիտասցէ թէ ո՛ւր իցէք։ 20Եւ մտին առ արքայ ՚ի սրահ անդր. եւ զմատեանն ետուն պահել ՚ի տան Ելիսամայ դպրապետի, եւ պատմեցին արքայի զամենայն զբանսն։ 21Եւ առաքեաց արքայն զՅուդի առնուլ զմատեանն. եւ ա՛ռ զայն ՚ի տանէ Ելիսամայ դպրապետի, եւ ընթերցաւ Յուդի յականջս թագաւորին, եւ յականջս ամենայն իշխանացն որ կային շուրջ զթագաւորաւն։ 22Եւ թագաւորն նստէր ՚ի ձմերատանն յամսեանն իններորդի, եւ կրակարան հրոյ առաջի նորա։ 23Եւ եղեւ իբրեւ ընթերցաւ Յուդի երիս էջս՝ կամ չորս. եւ կտրեա՛ց զայն զմելինաւ դպրապետին. եւ ընկէց ՚ի կրակն որ կայր ՚ի վերայ կրակարանին, մինչեւ սպառեցաւ ամենայն քարտէսն ՚ի հուր կրակարանին։ 24Եւ ո՛չ խնդրեցին, եւ ո՛չ պատառեցին զպատմուճանս իւրեանց թագաւորն եւ ամենայն ծառայք իւր որք լուան զամենայն զբանսն զայնոսիկ։ 25Եւ Եղնաթան, եւ Գաղ՚եա, եւ Գամարիա՝ եդին ՚ի մտի՛ արքայի՝ չայրել զքարտէսն. եւ ո՛չ անսաց նոցա։ 26Եւ հրաման ետ արքայ Յերեմիելի որդւոյ արքայի, եւ Սարեայ որդւոյ Եսրիելի, եւ Սեմելիայ որդւոյ Աբդիելի, ունել զԲարուք դպրապետ՝ եւ զԵրեմիա մարգարէ. եւ նոքա չոգան թաքեան։ 27Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա յե՛տ այրելոյ թագաւորին զքարտէսն, եւ զամենայն բանս զոր գրեաց Բարուք ՚ի բերանոյ Երեմիայի։ 28Եւ ասէ դարձեալ. Ա՛ռ դու ա՛յլ քարտէս՝ եւ գրեա՛ ՚ի նմա զամենայն զբանսն զառաջինս՝ որ էին յառաջնում քարտիսին, զոր այրեաց Յովակի՛մ արքայ Յուդայ։ 29Եւ ցՅովակիմ արքայ Յուդայ ասասցե՛ս. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Դու՝ այրեցեր զմատեանն զայն եւ ասացեր, թէ ընդէ՞ր գրեցեր ՚ի նմա՝ եւ ասացեր. Մտանելով մտցէ՛ արքայն Բաբելացւոց. եւ ջնջելով ջնջեսցէ՛ զերկիրդ զայդ. պակա՛ս արասցէ ՚ի դմանէ զմարդ եւ զանասուն։ 30Վասն այսորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր ՚ի վերայ Յովակիմայ արքայի Յուդայ. Մի՛ մնասցէ նորա որ նստցի յաթոռն Դաւթի, եւ դիակունք նորա եղիցին անկեալ ՚ի տուէ ՚ի տօթի, եւ գիշերի ՚ի ցուրտ. 31եւ այց արարից ՚ի վերայ նորա, եւ ՚ի վերայ ազգի նորա, եւ ՚ի վերայ ծառայից նորա՝ ըստ անօրէնութեանց նորա. եւ ածից ՚ի վերայ նոցա՝ եւ ՚ի վերայ բնակչաց Երուսաղեմի եւ ՚ի վերայ երկրիդ Յուդայ զամենայն չարիս զոր խօսեցայ ՚ի վերայ դոցա, եւ ո՛չ լուան։ 32Եւ ա՛ռ Երեմիա ա՛յլ քարտէս՝ եւ ետ ցԲարուք որդի Ներեայ ցդպրապետ. եւ գրեաց ՚ի նմա ՚ի բերանոյ Երեմիայի զամենայն բանս մատենին զոր այրեաց Յովակիմ արքայ Յուդայ ՚ի կրակի. եւ ա՛յլ եւս բանք յաւելան ՚ի նոյն առաւե՛լ քան զայնս։