1Եւ եցո՛յց ինձ Տէր երկուս կողովս թզոյ, որ կային առաջի տաճարին Տեառն. յետ գերելոյն Նաբուքոդոնոսորայ արքային Բաբելացւոց զՅեքոնիա որդի Յովակիմայ արքայի Յուդայ, եւ զիշխանս Յուդայ, եւ զարուեստագէտսն, եւ զկալանաւորակապսն, եւ զմեծամեծս յԵրուսաղեմէ. եւ տարաւ զնոսա ՚ի Բաբելոն։ 2Կողովն մի էր յոյժ քաղցր թզոյ՝ իբրեւ զկանխահաս թզոյ, եւ կողովն երկրորդ՝ ժանտահա՛մ թզոյ, որ ո՛չ ուտիցի ՚ի ժանտութենէ իւրմէ։ 3Եւ ասէ ցիս Տէր. Զի՞նչ տեսանես Երեմիա։ Եւ ասեմ. Թո՛ւզ թո՛ւզ քաղցր, եւ առաւե՛լ քաղցր. եւ թո՛ւզ ժանտ՝ եւ առաւե՛լ ժանտ, որ ո՛չ ուտիցի ՚ի ժանտութենէ իւրմէ։ 4Եւ եղեւ բան Տեառն առ Երեմիա, եւ ասէ. 5Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. Իբր զթուզդ քաղցր, ա՛յդպէս ծանեայ զգերեալսդ Յուդայ՝ զորս առաքեցի ՚ի տեղւոջէդ յայդմանէ յերկիրն Քաղդեացւոց ՚ի բարութիւն. 6եւ հաստատեցի՛ց զաչս իմ ՚ի վերայ նոցա ՚ի բարութիւն. եւ պատսպարեցի՛ց զնոսա ՚ի սո՛յն երկիր. եւ շինեցից զնոսա, եւ ո՛չ քակեցից. եւ տնկեցից զնոսա եւ ո՛չ խլեցից։ 7Եւ տա՛ց նոցա սիրտ ճանաչել զիս՝ թէ ե՛ս եմ Տէր. եւ եղիցին ինձ ՚ի ժողովուրդ, եւ ես եղէց նոցա յԱստուած. զի դարձցին առ իս յամենայն սրտէ իւրեանց։ 8Եւ իբրեւ զթուզդ ժանտ որ ո՛չ ուտի ՚ի ժանտութենէ իւրմէ. ա՛յսպէս ասէ Տէր՝ ա՛յդպէս մատնեցից զՍեդեկիա արքայ Յուդայ, եւ զմեծամեծս նորա, եւ զմնացորդս Երուսաղեմի, եւ զմնացորդս երկրիդ այդորիկ, եւ զբնակեալսն յԵգիպտոս։ 9Եւ տա՛ց զնոսա ՚ի ցրումն ընդ ամենայն ազգս եւ թագաւորութիւնս երկրի, եւ ՚ի նախատինս, եւ յառակ, եւ յատելութիւն, եւ յանէծս, եւ յամենայն տեղիս ուր մերժեցից զնոսա ա՛նդր։ 10Եւ առաքեցից ՚ի դոսա սով եւ սուր եւ մա՛հ, մինչեւ պակասեսցին յերկրէդ զոր ետու դոցա եւ հա՛րց իւրեանց։