1Ո՛ հովիւք. որ կորուսին՝ եւ ցրեցին զխաշինս արօտի քոյ, ասէ Տէր։ 2Վասն այդորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի, ՚ի վերայ հովուացդ որ հովուեն զժողովուրդ իմ. Դուք ցրուեցէք զխաշինս իմ, եւ մերժեցէք զնոսա, եւ ո՛չ յանձանձեցէք զնոսա։ Արդ՝ ահաւասիկ ես խնդրեցից զվրէժս ՚ի ձէնջ, ըստ չարութեան գնացից ձերոց՝ ասէ Տէր. 3եւ ես ընկալայց զմնացորդս ժողովրդեան իմոյ յամենայն երկրէ ուր մերժեցից զնոսա անդր, եւ հաստատեցից զնոսա յարօտս իւրեանց. աճեսցեն եւ բազմասցի՛ն։ 4Եւ յարուցից հովիւս որ հովուեսցեն նոցա. եւ ո՛չ եւս երկիցեն, եւ ո՛չ եւս զարհուրեսցին, եւ ո՛չ լիցին անտես՝ ասէ Տէր։

5Ահա աւո՛ւրք գան՝ ասէ Տէր. եւ յարուցից Դաւթի Ծագո՛ւմն արդարութեան. եւ թագաւորեսցէ թագաւոր, եւ ՚ի մի՛տ առցէ. եւ արասցէ իրաւունս եւ արդարութիւն ՚ի վերայ երկրի։ 6Յաւուրս նորա փրկեսցի՛ Յուդա, եւ Իսրայէլ բնակեսցէ յուսո՛վ. եւ ա՛յս է անուն նորա զոր կոչեսցէ նմա Տէր՝ Յովսեդեկ ՚ի մարգարէս արդարութիւն մեր։ 7Վասն այդորիկ ահա աւուրք գան՝ ասէ Տէր. եւ ո՛չ եւս ասասցեն՝ եթէ կենդանի՛ է Տէր՝ որ եհան զտունն Իսրայէլի յերկրէն Եգիպտացւոց, 8այլ թէ կենդանի՛ է Տէր՝ որ եհան զամենայն զաւակ Իսրայէլի յերկրէն հիւսւսոյ, եւ յամենայն աշխարհաց ուր մերժեաց զնոսա անդր. եւ պատսպարեցո՛յց զնոսա անդրէն յերկի՛ր իւրեանց։ 9՚Ի վերայ մարգարէից բեկա՛ւ սիրտ իմ յիս. շարժեցա՛ն ամենայն ոսկերք իմ. եւ եղէ իբրեւ զայր մի աղճատեալ, եւ իբրեւ զայր մի չարալլուկ ՚ի գինւոյ, յերեսաց Տեառն՝ եւ յերեսաց մեծվայելչութեան փառաց նորա։ 10Զի լցա՛ւ երկիր շնացողօք. զի յերեսաց երդման սո՛ւգ առ երկիր. ցամաքեցա՛ն արօտք անապատի. եւ եղեն ընթացք նոցա ՚ի չարութիւն։ Եւ ուժգնութիւն նոցա ո՛չ այնպէս։ 11Զի մարգարէ եւ քահանայ պղծեցան, եւ ՚ի տան իմում գտի զչարիս նոցա՝ ասէ Տէր։ 12Վասն այնորիկ եղիցի ճանապարհն նոցա նոցին ՚ի գայթագղութիւն. ՚ի միգի՛ գայթագղեսցին՝ եւ կործանեսցին ՚ի նմին. զի ածից ՚ի վերայ նոցա չարի՛ս յամի այցելութեան իւրեանց՝ ասէ Տէր։ 13Եւ ՚ի մարգարէսն Շամրնի տեսի անօրէնութիւն. զի մարգարէացան ՚ի ձեռն Բահաղու, եւ մոլորեցուցին զժողովուրդ իմ զԻսրայէլ։ 14Եւ ՚ի մարգարէսն Երուսաղեմի տեսի արհաւիրս. զի շնային եւ երթային զհետ ստութեանց, եւ օգնական լինէին ձեռաց չարաց, առ ՚ի չդառնալոյ իւրաքանչիւր ումեք ՚ի ճանապարհէ իւրմէ չարէ. եղե՛ն ինձ ամենեքին իբրեւ զՍոդոմ, եւ բնակիչք նորա իբրեւ զԳոմոր։ 15Վասն այնորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց ՚ի վերայ մարգարէիցն. Ահաւադիկ ես ջամբեցից դոցա ցա՛ւս, եւ արբուցից դոցա ջո՛ւր դառնութեան. զի ՚ի մարգարէիցն Երուսաղեմի ել պղծութիւն ընդ ամենայն երկիր։ 16Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Մի՛ լսէք բանից մարգարէիցն որ մարգարէանան ձեզ. զի զրաբանե՛ն դոքա զձեզ. զտեսիլս սրտից իւրեանց խօսին, եւ ո՛չ ՚ի բերանոյ Տեառն։ 17Ասեն ապստամբելոցն ՚ի բանէն Տեառն, թէ խաղաղութիւն եղիցի ձեզ. եւ ամենեցուն որ գնան ըստ կամաց իւրեանց, եւ ամենայնի որ գնայ ըստ մոլորութեան սրտի իւրոյ, ասեն. Ո՛չ եկեսցէ ՚ի վերայ քո չար։ 18Զի ո՞վ եկաց ՚ի հաստատութեան Տեառն, եւ ետես եւ լուաւ զբան նորա։ Ո՞վ ունկն եդ բանի իմում՝ եւ լուաւ։ 19Ահաւադիկ շարժումն ՚ի Տեառնէ, եւ բարկութիւն մրրկեալ շարժմամբ եկեսցէ ՚ի վերայ ամպարշտաց. եկեսցէ 20եւ մի՛ դարձցի սրտմտութիւն Տեառն, մինչեւ արասցէ եւ հաստատեսցէ զյօժարութիւն սրտի նորա. յետին ժամանակս իմասցին զայն իմանալով։ 21Ո՛չ առաքեցի զմարգարէսն՝ եւ նոքա ընթանային. ո՛չ խօսեցայ ընդ նոսա, եւ նոքա մարգարէանային։ 22Եթէ կացեալ էիր ՚ի հաստատութեան իմում. եւ լուուցեալ էր զբանս իմ ժողովրդեան իմում, եւ դարձուցեալ էր զնոսա ՚ի ճանապարհաց իւրեանց չարաց, եւ ՚ի գնացից նոցա չարաց։ 23Աստուած մերձաւո՛ր եմ ես՝ ասէ Տէր, եւ ո՛չ Աստուած հեռաւոր։ 24Եթէ թաքիցէ մարդ ՚ի թաքստեան, եւ ես ո՛չ տեսից զնա՝ ասէ Տէր. միթէ զերկինս եւ զերկիր ես ո՞չ լնում, ասէ Տէր։ 25Լուա՛յ զինչ խօսին մարգարէքն՝ զոր մարգարէանային յանուն իմ սուտ. եւ ասէին. Երա՛զ երազեցա՛ւ ինձ։ 26Մինչեւ յե՞րբ լինիցի ՚ի սրտի մարգարէիցդ որ մարգարէանան ստութիւն. եւ ՚ի մարգարէանալ զկամս սրտից իւրեանց, խորհին 27մոռանալոյ ժողովրդեան իմոյ զօրէնս իմ երազօք իւրեանց՝ զոր պատմէին իւրաքանչիւր ընկերի՛ իւրում. զոր օրինակ մոռացան հարքն դոցա զանուն իմ ՚ի ձեռն Բահաղու։ 28Մարգարէն յորում երա՛զն իցէ՝ պատմեսցէ՛ զերազն իւր. եւ յորում բանն իմ իցէ՝ պատմեսցէ զբանն իմ ճշմարտութեամբ։ Զի՞նչ է յարդ առ ցորենաւ՝ ասէ Տէր։ 29Ո՞չ ապաքէն բանք իմ իբրեւ զհո՛ւր են՝ ասէ Տէր, եւ իբրեւ զմուրճ որ հատանէ զվէմ։ 30Վասն այդորիկ ահա ես ՚ի վերայ մարգարէիցդ՝ ասէ Տէր. որք գողանան զբանս իմ իւրաքանչիւր յընկերէ իւրմէ։ 31Ահաւասիկ ես ՚ի վերայ մարգարէիցդ՝ ասէ Տէր. որք մերժեն զմարգարէս ՚ի լեզուոյ, եւ նիրհեն զնիրհս իւրեանց։ 32Ահաւասիկ ես ՚ի վերայ մարգարէիցդ, որ մարգարէանան երազս ստութեան՝ ասէ Տէր. եւ պատմեն զայն. եւ մոլորեցուցանեն զժողովուրդն իմ ստութեամբ իւրեանց. եւ ես ո՛չ առաքեցի զնոսա, եւ ո՛չ պատուիրեցի նոցա. եւ օգտութիւն ինչ ո՛չ օգտեսցեն ժողովրդեանդ այդմիկ՝ ասէ Տէր։ 33Եւ եթէ հարցանիցէ զքեզ ժողովուրդդ այդ, կամ մարգարէ՝ կամ քահանայ՝ եւ ասասցէ. Զի՞նչ է առածդ Տեառն. եւ ասասցես ցնոսա. Դո՛ւք էք առածն. եւ կործանեցի՛ց զձեզ ասէ Տէր։ 34Եւ մարգարէ՝ եւ քահանայ՝ եւ ժողովուրդ՝ որ ասիցեն առած Տեառն, եւ խնդրեցից զվրէժ ՚ի մարդոյն յայնմանէ՝ եւ ՚ի տանէ նորա։ 35Զի՞ ո՛չ նո՛յնպէս ասիցէք իւրաքանչիւր ցընկեր իւր, եւ իւրաքանչիւր ցեղբայր իւր՝ թէ զի՞նչ պատասխանի արար Տէր. եւ զի՞նչ խօսեցաւ Տէր։ 36Եւ առած Տեառն մի՛ եւս անուանէք. զի առած Տեառն եղիցի մարդոյ բա՛նն նորա. եւ դարձուցանիցէք զբանս Աստուծոյ կենդանւոյ՝ Տեառն զօրութեանց Աստուծոյ մերոյ։ 37Այլ այդպէս ասասջիք ցմարգարէն. Զի՞նչ արար քեզ պատասխանի Տէր, եւ զի՞նչ խօսեցաւ Տէր։ 38Եթէ առած Տեառն ասիցէք, վասն այդորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր. Փոխանակ զի ասիցէք զբանդ առած Տեառն, եւ ես ո՛չ առաքեցի առ ձեզ՝ ասել. Մի՛ ասիցէք առած Տեառն։ 39Վասն այդորիկ ահաւասիկ ես առից զձեզ առի՛ւ. եւ կործանեցից զձեզ, եւ զքաղաքդ զոր ետու ձեզ եւ հարցն ձերոց յերեսաց իմոց. 40եւ տա՛ց ՚ի վերայ ձեր նախատինս յաւիտենից, եւ անարգանս յաւիտենից՝ որ ո՛չ մոռասցին։