1Եւ լուաւ Պասքովր որդի Եմմերայ քահանայ, եւ ինքն էր հրամանատար եւ իշխան տանն Տեառն, յԵրեմիայէ՛ ՚ի մարգարէանալն զբանս զայսոսիկ։ 2Եւ եհա՛ր Պասքովր զԵրեմիա մարգարէ, եւ արգել զնա ՚ի վերնադրանդն. որ էր ՚ի դրանն Բենիամինի, ՚ի վերնատանն որ էր ՚ի տան Տեառն։ 3Եւ եղեւ ՚ի վաղիւ անդր, եհա՛ն Պասքովր զԵրեմիա ՚ի վերնադրանդէ անտի. եւ ասէ ցնա Երեմիա. Ո՛չ Պասքովր կոչեաց զանուն քո Տէր, այլ Գերի՛ թափառական։ 4Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահաւադիկ ես տա՛ց զքեզ ՚ի գերութիւն հանդերձ ամենայն բարեկամօք քովք, եւ անկցին ՚ի սուր թշնամեաց իւրեանց. եւ աչք քո տեսցեն. եւ զքեզ եւ զամենայն տունդ Յուդայ տա՛ց ՚ի ձեռս թագաւորին Բաբելացւոց. եւ գերեսցեն զնոսա ՚ի Բաբելոն, եւ կոտորեսցեն զնոսա սրով։ 5Եւ տաց զամենայն զօրութիւնս քաղաքիդ այդորիկ. եւ զամենայն վաստակս դորա, եւ զամենայն պատիւ դորա, եւ զամենայն գանձս թագաւորին Յուդայ, տա՛ց ՚ի ձեռս թշնամեաց իւրեանց. եւ յափշտակեսցեն եւ առցեն զնոսա եւ տարցի՛ն ՚ի Բաբելոն։ 6Եւ դո՛ւ Պասքովր՝ եւ ամենայն բնակիչք տան քոյ, երթիջիր գերի՛ ՚ի Բաբելոն, երթիցես եւ ա՛նդ մեռանիցիս, եւ ա՛նդ թաղեսցիս. դո՛ւ եւ ամենայն բարեկամք քո՝ որոց մարգարէացա՛րն ստութիւն։ 7Խաբեցեր զիս Տէր, եւ խաբեցա՛յ, յաղթահարեցե՛ր եւ զօրացա՛ր. եղէ ՚ի կատականս. զօր ամենայն հանի ՚ի գլո՛ւխ այպանեալ. 8զի դառնութեամբ բանից իմոց արարից ա՛յպն զարհամարհութիւն, եւ ՚ի չուառութենէ բողոք բարձից. զի եղեւ ինձ բան Տեառն ՚ի նախատինս եւ ՚ի կատակա՛նս զօրհանապազ։ 9Եւ ասացի. Ո՛չ անուանեցից զանուն Տեառն, եւ ո՛չ եւս խօսեցայց յանուն նորա։ Եւ եղեւ ՚ի սրտի իմում իբրեւ զհո՛ւր վառեալ, բորբոքեալ ընդ ոսկերս իմ. եւ լքա՛յ յամենայն կողմանց, եւ ո՛չ կարեմ հանդարտել։ 10Զի լուայ զպարսաւանս բազմաց շուրջ զինեւ միահամուռն ժողովելոց. թէ արի՛ք եւ յարիցուք ՚ի վերայ նորա ամենայն արք բարեկամք դորա. հնարեցարո՛ւք նմա հնարս, թերեւս խաբեսցի՝ եւ յաղթեսցուք նմա. եւ խնդրեսցուք զվրէժ մեր ՚ի նմանէ։ 11Եւ Տէր ընդ ի՛ս էր իբրեւ զպատերազմօղ՝ եւ զօրացուցանէր. վասն այնորիկ հալածեցին, եւ իմանալ զհնարս ո՛չ կարէին. յամօթ եղեն յոյժ, զի ո՛չ ինչ իմացան. անարգա՛նք նոցա յաւիտենից մի՛ մոռասցին։ 12Եւ Տէր զօրութեանց որ կշռես զիրաւունս՝ եւ քննես զսիրտս եւ զերիկամունս, տեսի՛ց առ ՚ի քէն զվրէժխնդրութիւն ՚ի վերայ նոցա. զի առ քե՛զ յայտնեցի զաղերս իմ։ 13Օրհնեցէ՛ք զՏէր. գովեցէ՛ք զնա, զի փրկեաց զանձն տնանկի ՚ի ձեռաց չարաց։ 14Անիծեա՛լ լիցի օրն յորում ծնայ, եւ օրն յորում ծնաւ զիս մայր իմ, մի՛ եղիցի ուխտադրութիւն։ 15Անիծեա՛լ լիցի մարդն որ ետ աւետիս հօր իմոյ, եւ ասէ՝ թէ ծնաւ քեզ արո՛ւ մանուկ. եւ ուրախութեամբ ուրա՛խ առնէր զնա։ 16Եւ եղիցի մարդն այն իբրեւ զքաղաքս՝ զոր կործանեաց Տէր սրտմտութեամբ՝ եւ ո՛չ զղջացաւ. լուիցէ՛ գոյժ ընդ առաւօտս եւ աղաղակ ՚ի միջօրեայ ժամանակի։ 17Զի ո՛չ սպան զիս անդէն յարգանդի, եւ լինէր ինձ մայրն իմ գերեզման. եւ արգանդ յղութեան յաւիտենից։ 18Ընդէ՞ր է ինձ այս. զի ելի յարգանդէ տեսանել զցաւս եւ զվաստակս, եւ վախճանեցան ամօթով աւուրք իմ։