2Եւ դու մի՛ առնուցուս քեզ կին. եւ մի՛ ծնցին քեզ ուստերք եւ դստերք ՚ի տեղւոջդ յայդմիկ։ 3Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր վասն ուստերաց եւ դստերաց որ ծնանիցին ՚ի տեղւոջդ յայդմիկ, եւ վասն մարց նոցա որ ծնանին զնոսա, եւ վասն հարց նոցա որ ծնանին զնոսա յերկրիդ յայդմիկ. 4Ծիւրեալ ախտիւ մեռցին. մի՛ կոծեսցին եւ մի՛ թաղեսցին, այլ խայտառա՛կ եղիցին ընդ երեսս երկրի. սրո՛վ անկցին եւ սովով սպառեսցին. եւ եղիցին դիակունք նոցա ՚ի կերակուր թռչնոց երկնից եւ գազանաց երկրի։ 5Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Յաշխարումն նոցա մի՛ մտանիցես, եւ ՚ի կոծ նոցա մի՛ երթիցես, եւ սուգ ՚ի վերայ նոցա մի՛ առնուցուս. զի ՚ի բա՛ց արարի զխաղաղութիւն իմ ՚ի ժողովրդենէն յայնմանէ՝ ասէ Տէր. եւ զողորմութիւնս եւ զգթութիւնս։ 6Եւ մեռանիցին մեծամեծք եւ փոքունք յերկրին յայնմիկ. մի՛ կոծեսցին, եւ մի՛ ցտեսցին, եւ մի՛ խզեսցին, եւ մի՛ լացցին, եւ մի՛ թաղեսցին։ 7Եւ մի՛ բեկցի հաց սգոյ նոցա ՚ի մխիթարութիւն ՚ի վերայ մեռելոյ. եւ մի՛ արբուսցեն բաժակ մխիթարութեան ՚ի վերայ հօր եւ մօր իւրոյ։ 8՚Ի տուն ըմպելեաց մի՛ մտանիցես նստել ընդ նոսա՝ ուտե՛լ եւ ըմպել։ 9Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Ահաւասիկ՝ ես խափանեցից ՚ի տեղւոջէդ յայդմանէ առաջի աչաց իմոց՝ եւ ՚ի ձե՛ր իսկ աւուրս, զձայն ցնծութեան եւ զձայն ուրախութեան, զձայն փեսայի եւ զձայն հարսին։ 10Եւ եղիցի յորժամ պատմեսցե՛ս ժողովրդեանն այնմիկ զամենայն պատգամսդ զայդոսիկ, եւ ասասցեն ցքեզ. Ընդէ՞ր խօսեցաւ Տէր ՚ի վերայ մեր զայդ ամենայն չարիս մեծամեծս. զի՞նչ անիրաւութիւն է ՚ի մեզ, կամ ո՞ր մեղք զոր մեղաք առաջի Տեառն Աստուծոյ մերոյ։ 11Եւ ասասցես ցնոսա. Փոխանակ զի թողին զիս հարքն ձեր՝ ասէ՛ Տէր, եւ գնացին զհետ աստուածոց օտարաց, եւ ծառայեցին նոցա, եւ երկիրպագին նոցա. եւ զիս թողին, եւ զօրէնս իմ ո՛չ պահեցին։ 12Եւ դուք անզգամեցայք առնել առաւե՛լ քան զհարսն ձեր. եւ ահաւադիկ դուք երթայք իւրաքանչիւր զհետ հաճոյից սրտից ձերոց չարաց առ ՚ի չլսե՛լ ինձ։ 13Եւ ընկեցից զձեզ յերկրէդ յայդմանէ յերկիր՝ զոր ո՛չ գիտիցէք դուք եւ հարքն ձեր. եւ ծառայեսջիք անդ աստուածոց օտարաց՝ ՚ի տուէ եւ ՚ի գիշերի, եւ ո՛չ արասցեն ձեզ ողորմութիւն։ 14Վասն այսորիկ ահա աւուրք գա՛ն ասէ Տէր. եւ ո՛չ եւս ասասցեն. Կենդանի է Տէր որ եհան զորդիսն Իսրայէլի յերկրէն Եգիպտացւոց. 15այլ թէ կենդանի՛ է Տէր որ եհան զորդիսն Իսրայէլի յերկրէն հիւսւսոյ, եւ յամենայն աշխարհաց ուր եւ մերժեցան անդ. եւ պատսպարեսցէ զնոսա անդրէն յերկրին իւրեանց զոր ե՛տ հարցն նոցա։

16Ահաւասիկ ես առաքեմ ձկնորսս բազումս՝ ասէ Տէր, եւ որսասցեն զնոսա. եւ յետ այնորիկ առաքեցից որսո՛րդս բազումս, եւ որսասցեն զնոսա ՚ի վերայ ամենայն լերանց՝ եւ ՚ի վերայ ամենայն բլրոց՝ եւ ՚ի ծակուց վիմաց։ 17Զի աչք իմ ՚ի վերայ ամենայն ճանապարհաց նոցա, եւ ո՛չ թաքեան յերեսաց իմոց, եւ ո՛չ ծածկեցան անիրաւութիւնք նոցա առաջի աչաց իմոց։ 18Եւ հատուցից նոցա նա՛խ կրկին զանիրաւութիւնս նոցա. եւ զմեղս նոցա որովք պղծեցին զերկիր իմ մեռելոտւովք գարշելեացն իւրեանց. եւ անօրէնութեամբք նոցա՝ որովք լցի՛ն զժառանգութիւն իմ։

19Տէր զօրութիւն իմ՝ եւ օգնութիւն իմ եւ ապաւէն իմ յաւուր չարեաց. առ քեզ հեթանոսք եկեսցեն ՚ի ծագա՛ց երկրէ եւ ասասցեն. Որպէս սո՛ւտ գործէին հարքն մեր կուռս, եւ ո՛չ գոյր օգո՛ւտ ՚ի նոցանէ։ 20Եթէ առնիցէ մարդ անձամբ անձին աստուածս՝ եւ նոքա չե՛ն աստուածք։ 21Վասն այնորիկ ահաւասիկ ես ցուցից նոցա ՚ի ժամանակի յայսմիկ զձեռն իմ, ծանուցից նոցա եւ զզօրութիւն իմ. եւ գիտասցեն՝ թէ անուն իմ Տէր է։