1Լուարո՛ւք զպատգամս զոր խօսեցաւ Տէր ՚ի վերայ ձեր՝ տունդ Իսրայէլի։ 2Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ըստ ճանապարհաց հեթանոսաց մի՛ ուսանիք, եւ ՚ի նշանաց երկնից մի՛ զարհուրիք. զի նոքա երկնչին յերեսաց նոցա։ 3Զի ամենայն կուռք հեթանոսաց սնոտի՛ք են. փայտ յանտառէ հատեալ, գործք ձեռաց հիւսանց. 4ձոյլ արծաթոյ եւ ոսկւոյ զարդարեալք. ուռամբք եւ բեւեռօք հաստատեցին զնոսա՝ զի ո՛չ շարժեսցին. արծա՛թ ճախարակեայ, արծաթ ՚ի գործ արկեալ ՚ի Թարշշէ, եւ ոսկի եկեալ ՚ի Մեմփաթայ։ 5Եւ ձեռն ոսկերչի գործեաց գործ ճարտարաց. կապուտակ եւ ծիրանի զգեցուցանեն նոցա. եւ ո՛չ գնասցեն, այլ բառնալով բարձցին. եւ ո՛չ քայլ մի ոտին փոխեսցեն, եւ ո՛չ ինքնին ՚ի կրելիսն ամբարձցին. մի՛ երկնչիք ՚ի նոցանէ, զի ո՛չ չար առնեն, եւ բարի իսկ ո՛չ գոյ ՚ի նոսա։ 6Չի՛ք ոք իբրեւ զքեզ Տէր. մե՛ծ ես՝ եւ մե՛ծ է անուն քո զօրութեամբ։ 7Ո՞ ոչ երկիցէ ՚ի քէն Թագաւոր ազգաց. զի քե՛զ իսկ վայելէ. զի յամենայն իմաստունս հեթանոսաց, եւ յամենայն թագաւորս նոցա ո՞վ է իբրեւ զքեզ։ 8Եւ միանգամայն այրեսցին, եւ տկարասցին սիրտք սնոտեաց. զի փա՛յտ են. 9եւ արծա՛թ ընտի՛ր եկեալ ՚ի Թարշշայ, եւ ոսկի ՚ի Սովփաթայ, գործ ճարտարա՛ց ամենայն, եւ ձեռաց ոսկերչաց. կապուտա՛կ եւ ծիրանի հանդերձք նոցա. գո՛րծ իմաստնոց ամենայն։ 10Այլ Տէր Աստուած մեր ճշմարիտ. է Աստուած կենդանի, եւ Թագաւոր յաւիտենական. եւ ՚ի սրտմտութենէ նորա շարժեսցի՛ երկիր՝ եւ ո՛չ հանդարտեսցեն ազգք բարկութեան նորա։ 11Եւ ա՛յսպէս ասասջիք ցնոսա. Աստուածք որ զերկինս եւ զերկիր ո՞չ արարին՝ կորիցե՛ն յերկրէ, եւ ՚ի ներքոյ երկնիցս այսոցիկ։ 12Տէ՛ր է՝ որ արար զերկիր զօրութեամբ իւրով, եւ կանգնեաց զտիեզերս իմաստութեամբ իւրով. եւ խորհրդով իւրով ձգեաց զերկինս. 13եւ ՚ի տալոյ զձայն իւր՝ լնո՛ւ բազմութիւն ջուրցն յերկինս. հանէ զամպս ՚ի ծագաց երկրէ՝ եւ զփայլատակունս իւր յանձրեւս արար. հանէ զհողմս յշտեմարանաց իւրոց։ 14Յիմարեցաւ ամենայն մարդ ՚ի գիտութենէ. յամօ՛թ եղեն ամենայն ոսկերիչք դրօշելովք իւրեանց. զի սո՛ւտ ձուլեցին, եւ չի՛ք շունչ ՚ի նոսա. 15սնոտի՛ են՝ եւ գործք խաբէութեան. ՚ի ժամանակի այցելութեան իւրեանց կորիցեն։ 16Այլ ո՛չ այնպիսի ինչ է Բաժինն Յակովբայ. զի որ ստեղծն զամենայն՝ նա՛ է բաժին նորա. եւ Իսրայէլ գաւազան ժառանգութեան նորա։ Տէր զօրութեանց անուն է նորա։ 17Ժողովեա՛ ՚ի բացուստ զզօրութիւն քո բնակեալդ ՚ի մէջ ընտրելոց։ 18Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահաւասիկ ես քարընդոտնե՛մ զբնակիչս երկրիդ այդորիկ նեղութեամբ. եւ նեղեցի՛ց զնոսա զի մի՛ գտցին։ 19Վա՛յ ՚ի վերայ բեկման քոյ, զի ցաւագի՛ն են հարուածք քո. եւ ասեմ. Արդարեւ ա՛յդ իսկ են վէրք իմ, եւ եհաս յիս։ 20Խորանն իմ չուառացաւ, կորեաւ. եւ ամենայն խորանափեղկք իմ քակտեցա՛ն. որդիք իմ եւ խաշինք իմ ո՛չ ուրեք էին, եւ ո՛չ եւս գոյ տեղի խորանի իմոյ, եւ ո՛չ տեղի խորանափեղկաց իմոց։ 21Զի հովիւքն անմտացան, եւ զՏէր ո՛չ խնդրեցին. վասն այնորիկ ո՛չ իմացան ամենայն արօտականքն, եւ ցրուեցան։ 22Ձայն գուժի եկեսցէ, եւ շարժումն մե՛ծ յերկրէ հիւսւսոյ, կարգել զքաղաքս Յուդայ յապականութիւն՝ եւ ՚ի դադարս ջայլամանց։ 23Գիտե՛մ Տէր՝ զի ո՛չ մարդոյ է ճանապարհ իւր. եւ ո՛չ այր գնասցէ, եւ յաջողեսցէ զճանապարհս իւր։ 24Խրատեա՛ զմեզ Տէր. բայց իրաւա՛մբք, եւ մի՛ ցասմամբ. զի մի՛ սակաւաւո՛րս արասցես զմեզ։ 25Հե՛ղ զբարկութիւն քո ՚ի վերայ հեթանոսաց որ ո՛չ գիտեն զքեզ, եւ ՚ի վերայ ազգաց որ զանուն քո ո՛չ կարդացին. զի կերան զՅակովբ՝ եւ սպառեցին զնա. եւ վախճանեցին զնա, եւ զարօտս նորա աւերեցին։