1Եւ անկաւ Յուդիթ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց. եւ ՚ի բա՛ց առ զքուրձն որ զգեցեալ էր ինքեան, եւ ցանեաց մոխիր ՚ի վերայ գլխոյ իւրոյ։ Եւ էին ՚ի նմին ժամու խունկք մատուցեալք երեկոյինք յԵրուսաղէմ ՚ի տաճարին Տեառն։ Եւ կարդաց նա ձայնիւ մեծաւ առ Տէր Աստուած. եւ ասէ Յուդիթ. 2Տէր Աստուած հօրն իմոյ Շմաւոնի, որում ետո՛ւր զսուրն ՚ի ձեռն խնդրել զվրէժն յայլազգեաց, 3որք լուծին զարգանդ կուսին ՚ի պղծութիւն, եւ մերկացուցին զանդամս ՚ի նախատինս, եւ խայտառակեցին զկուսութիւնն ՚ի թշնամանս. որ ո՛չ եղեն հաճոյ առաջի քո. վասն որոյ ետուր իսկ զիշխանս նոցա հանդերձ անկողնովքն որով դատապարտեցանն յարիւն. եւ սատակեցեր զծառայսն հանդերձ տերամբք իւրեանց, եւ զհարսն ՚ի վերայ աթոռոց իւրեանց. եւ ետուր զկանայս նոցա յաւար, եւ զդստերս նոցա ՚ի գերութիւն. եւ զամենայն զաւարն ՚ի բաժինս որդւոց սիրելեաց քոց որ նախանձեցան զնախանձ քո. եւ գարշանս համարեցան զպղծութիւն քեռն իւրեանց, եւ կարդացին զքեզ յօգնականութիւն։ Եւ արդ Տէր Աստուած իմ, լո՛ւր ձայնի աղախնոյ քոյ, եւ նայեաց ՚ի խնդրուածս այրւոյս. 4զի դո՛ւ արարեր զայն յառաջ ընդ նոսա, եւ յետ այնորիկ, եւ այժմ, եւ որ գալոցն է զայն դո՛ւ խորհեցար. եւ որ եղեւ որպէս եւ կամեցար, եւ յանդիմա՛ն եղեն քեզ որպէս եւ խորհեցար։ 5Եւ ասացին. Ահաւասիկ մեք. զի ամենայն ճանապարհք քո պատրա՛ստ են, եւ դատաստանք քո կանխագէ՛տք են։ 6Զի ահաւասիկ Ասորեստանեայն ելից զօրօք իւրովք զերկիրս. եւ բարձրացան հեծելովք երիվարացն, եւ հպարտացեալ մեծամտեաց ՚ի բազուկ հետեւակացն բազմութեան, եւ յուսացան ՚ի նիզակս եւ ՚ի սպառազինութիւնս, եւ ՚ի կորովս աղեղնաւորացն եւ պարսաւորացն. եւ ո՛չ գիտացին թէ դո՛ւ Տէր ես որ խորտակես զպատերազմունս, եւ Տէր է անուն քո։ Փրկեա՛ զմեզ ՚ի նեղութենէս։ 11Եւ ցրուեա՛ զզօրութիւնս նոցա Տէր ամենակալ. եւ խորտակեա՛ ընկեա՛ զզօրութիւնս նոցա բարկութեամբ քով. զի կամեցան պղծել զսրբութիւնս քո եւ զյարկս անուան բնակութեան փառաց քոց, եւ կործանել երկաթով զեղջերս սեղանոյ սրբոյ քոյ։ 12Նայեա՛ց եւ տես զամբարտաւանութիւնս նոցա, եւ առաքեա՛ զբարկութիւնս քո ՚ի վերայ գլխոց նոցա. եւ տո՛ւր ձեռն աղախնոյ քոյ, եւ այրւոյս զօրութիւն՝ զոր խորհեցայս առնել. 15եւ հա՛ր կործանեա՛ զծառայն խաբանօք շրթանց իմոց, եւ զիշխանն ծառայիւքն իւրովք. եւ խորտակեա՛ զսաստկութիւն նոցա ՚ի ձեռն կնոջս։ 16Զի ո՛չ եթէ ՚ի բազմութենէ է քո զօրութիւնդ. եւ ո՛չ կարըդ քո յայնս է որ հզօրքն են. այլ խոնարհա՛ց ես Տէր Աստուած, եւ կարօտելո՛ց ես օգնական, տկարա՛ց ես ընդունելութիւն, կարօտելո՛ց ես խնդրակ, անյուսի՛ց ես փրկիչ։ 17Այո՛ Աստուած հօրն իմոյ, եւ Աստուած ժառանգութեանն Իսրայէլի. Տէր երկնից եւ երկրի, արարի՛չ ջուրց. թագաւո՛ր ամենայն ստացուածոց քոց դո՛ւ ես։ 18Լո՛ւր աղօթից աղախնոյ քոյ. տո՛ւր ինձ բանս զի խօսեցա՛յց զնոսա ՚ի կործանումն նոցին՝ որ եկեալ են ՚ի վերայ կտակարանաց քոց, եւ ՚ի վերայ տա՛ն քոյ՝ եւ բարձունս Սիոնի, եւ ՚ի վերայ բնակութեան որդւոց քոց, զի խորհեցան զխորհուրդս խի՛ստս. 19եւ ծանո՛ զբարձր բազուկ քո ժառանգութեան քոյ, եթէ դո՛ւ ես Աստուած՝ որ տիրես ամենայն զօրութեանց եւ իշխանութեանց. զի ո՛չ ոք է որ պաշտպա՛ն լինի ազգիս Իսրայէլի բա՛ց ՚ի քէն Տէր։