1Եւ պատմեցին Հողոփեռնեայ զօրագլխի զօրացն Ասուր, եթէ որդիքն Իսրայէլի պատրաստեցան ՚ի պատերազմ, եւ զանցս լեռնային կողմանցն փակեցին, եւ պարսպեցին զամենայն գլուխս լերանց բարձանց, եւ թաքուցին ՚ի դաշտս որոգայթս։ 2Եւ բարկացաւ յոյժ Հողոփեռնէս բարկութեամբ մեծաւ. եւ կոչեաց նա զամենայն իշխանսն Մովաբայ, եւ զզօրագլուխսն Ամովնայ, եւ զամենայն նախարարս ծովեզերեայս. 3եւ ասէ ցնոսա. Պատմեցէ՛ք դուք ինձ որդիք Քանանու, ո՞վ են ժողովուրդս այս որ նստին ՚ի լեռնակողմանս. եւ զի՞նչ քաղաքք են յորում բնակեալ են սոքա՝ եւ կամ բազմութիւն զօրա՞ց նոցա. եւ ի՞ւ է ոյժ նոցա եւ կամ զօրութիւն. կամ ո՛վ է թագաւոր նոցա եւ առաջնորդ զօրաց նոցա։ 4Եւ ընդէ՞ր թիւրեցին զմիտս իւրեանց, զի մի՛ եկեսցեն ընդ առա՛ջ իմ. այլ հպարտացան քան զամենայն բնակիչս արեւմտեայցս։ 5Եւ ասէ ցնա Աքիովր առաջնորդ ամենայն որդւոցն Ամոնայ. Լուիցէ տէր բանից ծառայի քոյ, եւ պատմեցից քեզ զճշմարիտն՝ վասն ժողովրդեանդ որ բնակեալ են ՚ի լեռնակողմանդ յայդմ որ մերձ առ քե՛զս է. եւ ո՛չ ինչ ելանէ ստութիւն ՚ի բերանոյ ծառայի քոյ։ 6Ժողովուրդս այս են յազգէ՛ Քաղդեացւոց. 7եւ պանդխտեցան զառաջինն ՚ի Միջագետս. զի ո՛չ կամեցան պաշտել զդիս հարց իւրեանց յերկրին Քաղդեացւոց. 8եւ ելին նոքա ՚ի հայրենի երկրէն իւրեանց. եւ երկի՛ր պագին Աստուծոյ երկնաւորի զոր ճշմարտեալ ծանեան։ Եւ եկեալ գնացին նոքա ՚ի Միջագետս՝ եւ պանդխտեցան անդ աւուրս բազումս. եւ ասէ ցնոսա Աստուածն նոցա՝ ելանե՛լ նոցա ՚ի պանդխտութենէն եւ գալ յերկիրս Քանանու. եւ բնակեցին անդ, եւ մեծացան ոսկւով եւ արծաթով՝ եւ անասնով բազմով։ 9Եւ իջին նոքա յԵգիպտոս, քանզի եղեւ սով յերկրին Քանանացւոց, եւ պանդխտեցան անդ մինչեւ սնան, եւ եղեն անդ բազում յոյժ. եւ ո՛չ էր թիւ ազգի նոցա։ 10Եւ յարեաւ ՚ի վերայ նոցա արքայն Եգիպտացւոց չարչարե՛լ զնոսա ցաւովք, եւ աղիւսովք, եւ արկին զնոսա ՚ի ծառայութիւն։ 11Եւ կարդացին նոքա առ Աստուած իւրեանց, եւ եհա՛ր նա զերկիրն Եգիպտացւոց հարուածովք անբժշկութեան. եւ հալածեցին հանին զնոսա Եգիպտացիքն յերեսաց իւրեանց. 12Եւ ցամաքեցո՛յց Աստուած զծովն Կարմիր առաջի նոցա, 13եւ ած զնոսա ՚ի ճանապարհն Սինայ, եւ ՚ի Կադէսբառնեայ. եւ հանին զամենայն բնակիչս անապատին. 14եւ բնակեցուցին յերկրին Ամովրհացւոց. եւ զամենայն զԵսեբովնացիս սատակեցին զօրութեամբ իւրեանց։ Եւ անցին նոքա ընդ Յորդանան, եւ ժառանգեցին զամենայն երկիրն. 20եւ մերժեցին հանին յերեսաց իւրեանց զՔանանացին, եւ զՓերեզացին, եւ զՅեբուսացին, եւ զՍիւքեմ, եւ զամենայն Գերգեսացիս, եւ բնակեցին յերկրին աւուրս բազումս։ 21Եւ մինչ ո՛չ մեղանչէին առաջի Աստուծոյն իւրեանց՝ է՛ր ընդ նոսա ամենայն բարութիւն. զի Աստուած որ ատեայ զանիրաւութիւն՝ է՛ր ընդ նոսա։ 22Եւ յորժամ ՚ի բա՛ց մերժեցին յիւրեանց զճանապարհս ուխտին Աստուծոյ, սատակեցա՛ն ՚ի պատերազմունս բազումս յոյժ. եւ գերեցան յերկիր օտար որ ո՛չ իւրեանց էր. եւ տաճարն Աստուծոյ իւրեանց եղեւ ՚ի կործանումն. եւ քաղաքք նոցա մատնեցան ՚ի ձեռս թշնամեաց նոցա։ 23Եւ այժմ դարձա՛ն առ Տէր Աստուած իւրեանց՝ եւ ժողովեցան ՚ի գերութենէ իւրեանց ուր էին ցրուեալք, եւ կալան զքաղաքն զԵրուսաղէմ ուր էր սրբութիւնն. եւ բնակեցին ՚ի լեռնակողմանն, զի էր աւերակ։ 24Եւ արդ այժմ տէր, եթէ անգիտութիւն ինչ լինի ՚ի ժողովրդեան նոցա, եւ մեղանչիցեն Աստուծոյ իւրեանց, ակնկալեալ սպասեսցուք այսմիկ, զի ա՛յս է նոցա գայթագղութիւն. եւ ապա գումարեսցուք ՚ի վերայ նոցա, եւ տացուք ՚ի վերայ նոցա պատերազմ։ 25Ապա թէ չիցէ՛ ինչ նոցա անիրաւութիւն առ Աստուածն իւրեանց՝ զա՛նց արասցուք առ նոքօք տէր. գուցէ պաշտպանիցէ նոցա Տէր Աստուածն իւրեանց, եւ լինիցիմք մեք յամօ՛թ նախատանաց ամենայն երկրի։ 26Եւ եղեւ իբրեւ դադարեաց Աքիովր ՚ի խօսելոյ զբանս զայս, տրտնջեաց ամենայն բանակն որ շուրջ զխորանաւն։ 27Եւ ասեն իշխանքն ցՀողոփեռն, եւ որ բնակիչքն էին ծովեզերեայց եւ Մովաբացւոց, զի պատուհասեսցէ զԱքիովր. Զի ո՛չինչ երկնչիմք մեք յորդւոցն Իսրայէլի. ժողովուրդ որ ո՛չ ունի կա՛ր ինչ զօրութեան պատերազմի։ 28Արդ՝ ելցո՛ւք մեք, եւ լիցին նոքա կերակուր ամենայն զօրաց քոց տէր Հողոփեռն։