Եսայիա մարգարեյի գիրք

24

1Ահաւադիկ Տէր ապականեսցէ՛ զտիեզերս. եւ աւերեսցէ՛ զնա, եւ տապալեսցէ՛ զատակս նորա. եւ ցրուեսցէ՛ զբնակեալսն ՚ի նմա։ 2Եւ եղիցի ժողովուրդն իբրեւ զքահանայն, եւ ծառայն իբրեւ զտէրն, եւ աղախինն իբրեւ զտիկինն. եւ եղիցի գնօղն իբրեւ զվաճառականն, եւ փոխատուն իբրեւ զփոխառուն, եւ պարտապանն իբրեւ զպարտատէ՛րն։ 3Ապականելով ապականեսցի՛ ※, եւ յափշտակութեամբ յափշտակեսցի՛ երկիր. զի բերա՛ն Տեառն խօսեցաւ զայս։ 4Սո՛ւգ առ՝ կործանեցաւ երկիր ※, կործանեցան եւ ապականեցան տիեզերք. սո՛ւգ առին երկրի։ 5Քանզի երկիր անօրինեցաւ բնակչօք իւրովք. վասն զի անցին զօրինօքն Տեառն, եւ կոխեցին զհրամանս նորա ※, եւ ցրեցին զուխտն յաւիտենից։ 6Վասն այսորիկ նզո՛վք կերիցեն զերկիր. զի մեղան բնակիչք նորա. վասն այսորիկ տնա՛նկք եղիցին բնակիչք նորա, եւ մնասցեն մարդք սակաւաւորք։ 7Սո՛ւգ առցէ , սո՛ւգ առցէ այգի. յոգո՛ց հանցեն ամենայն խրախճանք յանձինս իւրեանց։ 8Լռեցի՛ն ուրախութիւնք թմբկաց, լռեցին հպարտութիւնք եւ մեծութիւնք ամպարշտաց. լռեցին ձայնք քնարաց. 9յամօ՛թ եղեն եւ ո՛չ ըմպէին գինի. դառնացաւ ցքի ըմպելեաց։ 10Աւերեցա՛ն ամենայն քաղաքք. դրունք ապարանից կարկեցա՛ն, զի ո՛չ ոք էր որ մտանէր։ 11Ողբացէ՛ք ՚ի վերայ գինւոյ ընդ ամենայն տեղիս. լռեա՛ց ամենայն ուրախութիւն. պարտեցա՛ւ ուրախութիւն երկրի։ 12Լքցի՛ն քաղաքք աւերակք, եւ ապարանք մնացեալք կորիցե՛ն։ 13Ա՛յս ամենայն եղիցի յերկրի ՚ի մէջ հեթանոսաց։ Զոր օրինակ եթէ ճռաքա՛ղ ոք առնիցէ զձիթենի, ա՛յնպէս ճռաքա՛ղ առնիցեն զնոսա. եւ եթէ դադարեսցեն կութք, 14նոքա մեծաձա՛յն աղաղակեսցեն։ Բայց մնացեալքն յերկրի՝ ուրա՛խ լինիցին միանգամայն փառօքն Տեառն, եւ խռովեսցի՛ն ջուրք ծովու։ 15Վասն այսորիկ Տեառն ՚ի կղզիս ծովու, եւ Տեառն փառաւոր եղիցի։ Տէր Իսրայէլի. 16՚ի ծագաց երկրի արուեստս լուաք. յո՛յս բարեպաշտին, եւ ասիցեն ※ խորհուրդ իմ ինձ. խորհուրդ իմ ի՛նձ եւ իմոցն. վա՛յ արհամարհողաց որ արհամարհեն, եւ արհամարհանօք արհամարհիցեն զօրէնս։ 17Ահ, գուբ, եւ որոգայթ ՚ի վերայ ձեր բնակիչք երկրի։ 18Եւ եղիցի որ փախիցէ յահէ անտի՝ անկցի՛ ՚ի գուբն. եւ որ ելանիցէ ՚ի գբոյն, ըմբռնեսցի՛ յորոգայթն։ Զի պատուհանք բացա՛ն յերկնից, եւ շարժեսցին հիմունք երկրի։ 19Խռովութեամբ խռովեսցի՛ երկիր, եւ տարակուսելո՛վ տարակուսեսցի երկիր. խոնարհեցաւ։ 20Շարժելով շարժեսցի՛ երկիր, իբրեւ զտաղաւար մրգապահաց. իբրեւ զարբեալն եւ զսխալակ, գլորեսցի եւ մի՛ կարասցէ կանգնել. զի սաստկացաւ ՚ի վերայ նորա անօրէնութիւն։ 21Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ, ածցէ՛ Աստուած ՚ի վերայ զարդուն երկնից զձեռն իւր. եւ ՚ի վերայ թագաւորաց երկրի՝ որ ՚ի վերայ երկրի։ 22Եւ ժողովեսցեն զժողովս նորա ՚ի կապանս, եւ պաշարեսցեն յամուրս. եւ յետ բազո՛ւմ ազգաց այցելութիւն եղիցի նոցա։ 23Եւ հալեսցի՛ աղիւսն, եւ կործանեսցի՛ պարիսպն. զի թագաւորեսցէ Տէր ՚ի լերին Սիովնի եւ յԵրուսաղէմ, եւ առաջի ծերոց փառաւորեսցի՛։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)