Յայնժամ խօսեցա՛ւ Տէր ընդ Եսայայ որդւոյ Ամովսայ՝ եւ ասէ.

2Ե՛րթ եւ ՚ի բա՛ց հան զքուրձդ ՚ի միջոյ քումմէ. եւ լո՛յծ զհողաթափս յոտից քոց. եւ արա՛ր այնպէս. եւ գնայր մե՛րկ եւ բոկ։ 3Եւ ասէ Տէր. Զոր օրինակ գնայ ծառայ իմ Եսայի մերկ եւ բոկ, ա՛յդպէս զերիս ամս եղիցին նշանք եւ արուեստք Եգիպտացւոցն, եւ Եթեովպացւոց։ 4Եւ ՚ի մի՛տ առցեն՝ թէ այդպէս տարցի արքայն Ասորեստանեայց ՚ի գերութեան զԵգիպտացիսն՝ եւ զԵթւովպացիսն, զերիտասարդս եւ զծերս՝ մերկս եւ բոկս խայտառակեալ զամօթ Եգիպտացւոցն։ 5Եւ ամաչեսցեն ՚ի պարտութիւն մատնեալ Եգիպտացիքն ՚ի վերայ Եթւովպացւոցն, յորս յուսացեալ էին Եգիպտացիքն, որք էին նոցա փա՛ռք։ 6Եւ ասասցեն բնակիչք կղզւոյդ այդորիկ յաւուր յայնմիկ. Ահաւասիկ մեք յուսացեալ էաք ապաստա՛ն լինել ՚ի սոսա յօգնականութիւն. եւ սոքա ո՛չ կարացին ապրեցուցանել՝ եւ ո՛չ զանձինս իւրեանց յարքայէն Ասորեստանեայց. եւ մեք զիա՞րդ ապրեսցուք։