1՚Ի ծոցս նոցա իբրեւ զերկիր, եւ իբրեւ զարծուի ՚ի վերայ տանն Տեառն. փոխանակ զի անցին զուխտիւ իմով, եւ յօրէնս իմ ամպարշտեցան։ 2Առ ի՛ս աղաղակեսցեն. Աստուած՝ ծանեաք զքեզ։ 3Զի Իսրայէլ դարձաւ ՚ի բարեաց. հալածեցին զթշնամի։ 4Անձամբ թագաւորեցին՝ եւ ո՛չ ինեւ. տիրեցին եւ ո՛չ ցուցին ինձ. զարծաթ իւրեանց եւ զոսկի արարին իւրեանց կուռս զի սատակեսցին։ 5Խորտակեա՛ զորթն քո Շամրին. բարկացաւ սրտմտութիւն իմ ՚ի վերայ նորա. մինչեւ յե՞րբ ո՛չ կարասցեն սրբել յԻսրայէլի։ 6Եւ զայն հեւսն գործեաց՝ եւ ո՛չ է Աստուած. քանզի մոլորեցուցիչ է ո՛րթն քո Շամրին։ 7Զի խորշակահար սերմանեցին, եւ կործանումն նոցա ընկալցի զայն։ Որայ նոցա ո՛չ արասցէ զօրութիւն խիւսոյ. թէ եւ առնիցէ զայն՝ օտա՛րք կերիցեն։ 8Ընկղմեցա՛ւ Իսրայէլ. արդ ա՛յժմ եղեւ ՚ի մէջ ազգաց իբրեւ զանօթ անպիտան։ 9Զի գնացին առ Ասորեստանեայս. զուարթացաւ առանձինն Եփրեմ, սիրեաց զկաշառս. 10վասն այնորիկ մատնեսցին ՚ի մէջ ազգաց։ Բայց ա՛յժմ ընկալայց զնոսա՝ եւ դադարեսցեն փոքր մի յօծանելոյ թագաւո՛րս եւ իշխանս։ 11Զի յաճախեաց Եփրեմ սեղանս. եւ եղեն նմա ՚ի մեղս սեղա՛նքն սիրեցեալք։ 12Գրեցից ՚ի վերայ նոցա բազմութիւն. եւ կրօնք նորա յօտարոտի՛ս համարեցան։ 13Սեղա՛նքն սիրեցեալք. զի թէպէտ եւ զոհեսցեն զոհս, եւ ուտիցեն զմիսն՝ Տէր ո՛չ ընկալցի զայն. արդ յիշեսցէ զանիրաւութիւնս նոցա, եւ զանօրէնութեանց նոցա վրէ՛ժ խնդրեսցէ. զի նոքա յԵգիպտո՛ս դարձան, եւ ՚ի մէջ Ասորեստանեայց պղծութիւնս կերիցեն։ 14Մոռացա՛ւ Իսրայէլ զԱրարիչ իւր, եւ շինեցին մեհեանս. եւ յաճախեաց Յուդայ քաղաքս պարսպաւորս. եւ առաքեցից հուր ՚ի քաղա՛քս նորա, եւ կերիցէ՛ զհիմունս նոցա։