1՚Ի նեղութեան իւրեանց. կանխեսցեն առ իս եւ ասասցեն. Դարձցո՛ւք եւ երթիցո՛ւք առ Տէր Աստուած մեր, 2զի նա եհար զմեզ՝ եւ նո՛յն բժշկեսցէ. վիրաւորեաց՝ եւ պատեսցէ զմեզ. 3եւ ողջացուսցէ՛ զմեզ՝ յետ երկուց աւուրց, եւ յաւո՛ւրն երրորդի յարիցուք եւ կեցցուք առաջի նորա. եւ ծանիցուք եւ զհե՛տ երթիցուք ճանաչել զՏէր։ Իբրեւ զառաւօտ պատրաստական գտցուք զնա. եւ եկեսցէ մեզ իբրեւ զանձրեւ՛ կանուխ եւ զանագան յերկրի։ 4Զի՞նչ արարից ընդ քեզ Եփրեմ, եւ կամ զի՞նչ անցուցից ընդ քեզ Յուդայ. զի ողորմութիւն ձեր իբրեւ զամպ վաղորդայնի, եւ իբրեւ զցօղ առաւօտու որ անցանէ։ 5Վասն այնորիկ հնձեցի զմարգարէս ձեր, եւ կոտորեցի՛ զնոսա բանիւ բերանոյ իմոյ. եւ իրաւունք քո իբրեւ զլոյս ծագեսցեն։ 6Զի զողորմութիւն կամիմ, եւ ո՛չ զպատարագ. եւ զգիտութիւն Աստուծոյ՝ քան զողջակէզս։ 7Եւ նոքա եղեն իբրեւ զմա՛րդ ոք որ անցանէ զուխտիւ. արդ արհամարհեաց զիս 8Գաղաադ, քաղաք որ առնէ սնոտիս, եւ խռովէ զջուրս. 9եւ զօրութիւն քո իբրեւ զառն աւազակի։ Թաքուցին քահանայք զճանապարհս. սպանին զՍիկիմ, զի զանօրէնութիւն գործեցին 10՚ի տանն Իսրայէլի։ Տեսի զարհաւիրս. արդ պոռնկեցաւ Եփրեմ, եւ պղծեցաւ Իսրայէլ. 11եւ Յուդա սկի՛զբն արար կթոց. ՚ի դարձուցանել ինձ զգերութիւն ժողովրդեան իմոյ