1Եւ եղեւ յետ երկուց ամաց աւուրց, ետես փարաւոն երա՛զ։ Թուէր թէ կայցէ յեզր գետոյ։ 2Եւ ահա որպէս թէ ՚ի գետոյ անտի ելանէին եւթն երինջք գեղեցիկ տեսանելով, եւ ընտիրք մարմնով, եւ արածէին ՚ի խաղի անդ։ 3Եւ ա՛յլ եւս եւթն երինջք ելանէին յետ նոցա ՚ի գետոյ անտի. զազիրք տեսանելով. եւ վտիտք մարմնով. եւ արածէին առ այլ երնջովքն առ եզեր գետոյն։ 4Եւ ուտէին եւթն երինջքն զազիրք տեսլեամբ եւ վտիտք մարմնովք, զեւթն երինջս գեղեցիկս տեսլեամբ եւ զընտիրս։ Զարթեաւ փարաւոն. 5եւ անդրէն ՚ի քուն եմուտ։ Եւ ետես երազ երկրորդ. եւ ահա եւթն հասկ ելանէին ՚ի միում փնջի՝ ընտիրք եւ գեղեցիկք։ 6Եւ ահա եւթն այլ հասկք սինք եւ խորշակահարք ելանէին յետ նոցա։ 7Եւ կլանէին եւթն հասկքն սինք եւ խորշակահարք զեւթն հասկսն՝ զընտիրս եւ զատոքս։ Զարթեաւ փարաւոն, եւ էր երազ։ 8Եւ եղեւ առաւօտ, եւ խռովեցաւ անձն նորա։ Եւ առաքեաց կոչեաց զամենայն երազահանսն Եգիպտոսի, եւ զամենայն իմաստունս նորա, եւ պատմեաց փարաւոն զերազն իւր։ Եւ ո՛չ ոք էր որ մեկնէր զերազն փարաւոնի։ 9Եւ խօսեցաւ տակառապետն առաջի փարաւոնի՝ եւ ասէ. Զյանցանս իմ յիշեցուցանե՛մ այսօր։ 10Բարկացա՛ւ փարաւոն ծառայից իւրոց. եւ եդ զմեզ ՚ի բանտի ՚ի տա՛ն դահճապետին. զիս՝ եւ զմատակարարն։ 11Եւ տեսաք երկոքին երազ ՚ի միում գիշերի՝ ե՛ս եւ նա. եւ իւրաքանչիւր ըստ երազոյ իւրում տեսանէաք։ 12Եւ էր անդ ընդ մեզ պատանի մի մանուկ՝ Եբրայեցի, ծառայ դահճապետին. եւ պատմեցաք նմա։ 13Եւ մեկնեաց մեզ զերազսն մեր ※ առն ըստ իւրաքանչիւր երազոյ մեկնեաց։ Եւ եղեւ որպէս մեկնեացն մեզ, նո՛յնպէս եւ պատահեաց. ինձ գալ հասանել յիշխանութիւն. եւ նմա՝ կախել զփայտէ։ 14Առաքեաց փարաւոն եւ կոչեաց զՅովսէփ։ Եւ հանին զնա ՚ի բանտէ անտի. եւ փոքրեցին զհերս նորա, եւ փոխեցին զպատմուճան նորա. եւ եկն առաջի փարաւոնի։ 15Եւ ասէ փարաւոն ցՅովսէփ. Երա՛զ տեսի՝ եւ չի՛ք ոք որ մեկնէ զնա. բայց ես լուայ զքէն, ասեն՝ եթէ լսես զերազս՝ մեկնե՛ս։ 16Պատասխանի ետ Յովսէփ՝ եւ ասէ ցփարաւոն. Առանց Աստուծոյ ո՛չ լինի պատասխանի փրկութեան փարաւոնի։ 17Խօսեցա՛ւ փարաւոն ընդ Յովսեփայ՝ եւ ասէ. Թուէր ՚ի տեսլեան իմում, եթէ կայի յեզեր գետոյ. 18եւ որպէս թէ ՚ի գետոյ անտի ելանէին եւթն երինջք ընտիրք մարմնովք եւ գեղեցիկ տեսանելով, եւ արածէին ՚ի խաղի անդ։ 19Եւ ահա ա՛յլ եւս եւթն երինջք ելանէին զկնի նոցա ՚ի գետոյ անտի, դժընդա՛կք եւ զազիրք տեսանելով յոյժ, եւ վտիտք մարմնովք. որպիսի ո՛չ տեսի յամենայն երկրիս Եգիպտացւոց զազրագոյնս քան զնոսա։ 20Եւ ուտէին եւթն երինջքն վտիտք եւ զազիրք զեւթն երինջսն զառաջինս՝ զգեղեցիկսն եւ զընտիրս։ 21Եւ մտանէին յորովայն նոցա, եւ ո՛չ երեւէին. եւ երեսք նոցա զազիրք իբրեւ զառաջինն։ Զարթեա՛յ, եւ դարձեալ ննջեցի։ 22Եւ տեսանէի մի՛ւսանգամ յերազի. որպէս թէ եւթն հասկ ելանէին ՚ի միում փընջի՝ լիք եւ գեղեցիկ։ 23Եւ ա՛յլ եւթն հասկ ※ ապականեալք, ազազունք եւ խորշակահարք, ելանէին մօտ առ նոսա։ 24Եւ կլանէին եւթն հասկքն ազազունք եւ խորշակահարք՝ զեւթն հասկսն զգեղեցիկս եւ զատոքս։ Եւ պատմեցի երազահանացն, եւ ո՛չ ոք էր որ մեկնէր ինձ։ 25Եւ ասէ Յովսէփ ցփարաւոն. Երազն փարաւոնի մի է. զոր ինչ Աստուած առնելոց է՝ եցոյց փարաւոնի։ 26Եւթն երինջքն գեղեցիկք՝ եւթն ամ են. եւ եւթն հասկն գեղեցիկք՝ եւթն ամ են։ Երազն փարաւոնի մի՛ է։ 27Եւ եւթն երինջքն տգեղք եւ վտիտք որ ելանէին զհետ նոցա, եւթն ամ են. եւ եւթն հասկքն ոսինք եւ խորշակահարք. լիցի զեւթն ամ սով։ 28Բանն զոր ասացի փարաւոնի՝ ա՛յն է. զոր ինչ Աստուած առնելոց է, եցո՛յց փարաւոնի։ 29Ահա ամք եւթն եկեսցեն բազո՛ւմ լիութեան յամենայն երկիրս Եգիպտացւոց։ 30Եւ յետ այնորիկ եկեսցէ եւթն ամ սովոյ, եւ մոռասցին զլիութիւնն յամենայն երկիրս Եգիպտացւոց. եւ սպառեսցէ՛ սովն զերկիր։ 31Եւ ո՛չ ծանիցի լիութիւնն յերեսաց սովոյն որ գայցէ յետ այնորիկ. քանզի սաստի՛կ լինիցի յոյժ։ 32Այլ վասն կրկնելոյ երազոյն փարաւոնի երկիցս անգամ. զի ճշմարի՛տ է բանն առ ՚ի յԱստուծոյ, եւ փութասցի Աստուած առնել զնա։ 33Եւ արդ՝ տե՛ս. խնդրեա՛ այր մի իմաստո՛ւն եւ խորհրդական փարաւոնի. եւ կացուսցես զնա ՚ի վերայ երկրիս Եգիպտացւոց։ 34Եւ արասցէ՛, եւ կացուսցէ գործակալս փարաւոնի ՚ի վերայ երկրիս։ Եւ հինգերորդեսցե՛ն զարմտիս երկրիս Եգիպտացւոց զեւթն ամացն լիութեան։ 35Եւ ժողովեսցեն զամենայն կերակուրս զեւթն ամացն բարեաց եկելոց։ Եւ ժողովեսցի՛ ցորեան ընդ ձեռամբ փարաւոնի. եւ կերակո՛ւրք ՚ի քաղաքս պահեսցին։ 36Եւ եղիցի կերակուրքն պահեալ երկրիս յեւթն ամս սովոյն որ լինիցին յերկրիս Եգիպտացւոց. եւ մի՛ սատակեսցի երկիրս ՚ի սովոյ։ 37Եւ հաճո՛յ թուեցաւ բանքն առաջի փարաւոնի, եւ առաջի ամենայն ծառայից իւրոց։ 38Եւ ասէ փարաւոն ցամենայն ծառայս իւր. Միթէ գտանիցե՞մք այր այնպիսի՝ որ ունիցի զոգի Աստուծոյ յանձին իւրում։ 39Եւ ասէ փարաւոն ցՅովսէփ. Որովհետեւ եցոյց քեզ Աստուած զայդ ամենայն. չի՛ք այր իմաստնագոյն եւ խորհրդական քան զքեզ։ 40Դո՛ւ լիցիս ՚ի վերայ տան իմոյ. եւ բերանո՛յ քում հնազա՛նդ լիցի ամենայն ժողովուրդ իմ. բայց միայն աթոռո՛վս ՚ի վերոյ եղէց ե՛ս քան զքեզ։ 41Եւ ասէ փարաւոն ցՅովսէփ. Ահաւասիկ կացուցի զքեզ այսօր ՚ի վերայ երկրիս Եգիպտացւոց։ 42Եւ հանեալ փարաւոնի զմատանին իւր ՚ի ձեռանէ իւրմէ՝ եդ ՚ի ձեռին Յովսեփայ. եւ զգեցոյց նմա պատմուճան բեհեզեայ, եւ ա՛րկ մանեակ ոսկի ՚ի պարանոց նորա։ 43Եւ եհան զնա յերկրո՛րդ կառս իւր. եւ քարո՛զ կարդայր առաջի նորա։ Եւ կացոյց զնա ՚ի վերայ երկրին Եգիպտացւոց։ 44Եւ ասէ փարաւոն ցՅովսէփ. Ահաւասիկ ես փարաւոն. առանց քո ո՛չ ոք համբարձցէ զձեռս իւր եւ զոտս իւր ՚ի վերայ ամենայն երկրիս Եգիպտացւոց։ 45Եւ կոչեաց փարաւոն զանուն Յովսեփայ՝ Փսոմփթոմփանէ։ Եւ ետ նմա զԱսանէթ դուստր Պետափրեայ քրմի Արեգ քաղաքի կնութեան։ Եւ ե՛լ Յովսէփ յերեսաց փարաւոնի։ 46Եւ էր Յովսէփ ամա՛ց երեսնից յորժամ ընծայեցաւ առաջի փարաւոնի արքային Եգիպտացւոց։ Ե՛լ Յովսէփ յերեսաց փարաւոնի, եւ շրջեցաւ ընդ ամենայն Եգիպտոս։ 47Եւ արար երկիրն յեւթն ամս լիութեանն արդի՛ւնս։ 48Եւ ժողովեաց զամենայն կերակուրս ամացն իւթանց, յորս է՛ր լիութիւնն յերկրին Եգիպտացւոց։ Եւ համբարեաց կերակուրս ՚ի քաղաքս. զկերակուր դաշտաց քաղաքին որ շուրջ զնովաւ։ 49Եւ համբարեաց ՚ի նմա։ Եւ ժողովեաց Յովսէփ զցորեան իբրեւ զաւազ ծովու բազում յոյժ. մինչեւ ո՛չ կարէր համարել. քանզի ո՛չ գոյր թիւ։ 50Եւ եղեն Յովսեփու երկու որդիք մինչ չեւ՛ եկեալ էր եւթն ամացն սովոյ. զորս ծնաւ նմա Ասանէթ դուստր Պետափրեայ քրմի Արեգ քաղաքի։ 51Եւ կոչեաց Յովսէփ զանուն անդրանկանն Մանասէ. զի ասէ՝ թէ մոռացո՛յց ինձ Աստուած զամենայն զվիշտս իմ, եւ զամենայն վիշտս հօր իմոյ։ 52Եւ զանուն երկրորդին կոչեաց Եփրե՛մ, զի ասէ՝ թէ աճեցոյց զիս Աստուած յերկրի տառապանաց իմոց։ 53Եւ անցին եւթն ամք լիութեանն, որ եղեն յերկրին Եգիպտացւոց։ 54Եւ սկան գալ եւթն ամք սովոյն. որպէս ասա՛ց Յովսէփ։ Եւ եղեւ սով յամենայն երկրին. զի յամենայն երկրին Եգիպտացւոց ո՛չ գտանէր հաց։ 55Եւ սովեցաւ ամենայն երկիրն Եգիպտացւոց։ Եւ աղաղակեաց ամենայն ժողովուրդն առ փարաւոն վասն հացի։ Եւ ասէ փարաւոն ցամենայն Եգիպտացիսն. Երթա՛յք առ Յովսէփ, եւ զոր ինչ ասիցէ ձեզ արասջի՛ք։ 56Եւ էր սո՛վ ՚ի վերայ երեսաց ամենայն երկրի։ Եւ եբաց Յովսէփ զամենայն շտեմարանս ցորենոյ. եւ վաճառէր ամենայն Եգիպտացւոցն։ Եւ սաստկացաւ սովն յամենայն երկիրն Եգիպտացւոց։ 57Եւ ամենայն աշխարհք գային յԵգիպտոս գնե՛լ ՚ի Յովսեփայ. զի զօրանա՛յր սովն ընդ ամենայն երկիր։