1Եւ Յակոբ գնաց զճանապարհս իւր։ Եւ հայեցեալ ետես զբանակ Աստուծոյ բանակեալ. եւ ընդ առա՛ջ եղեն նմա հրեշտակք Աստուծոյ։ 2Եւ ասէ Յակոբ իբրեւ ետես զնոսա. այս բանակ Աստուծոյ է։ Եւ կոչեաց զանուն տեղւոյն այնորիկ Բանա՛կս։ 3Եւ առաքեաց Յակոբ հրեշտակս յառաջ քան զինքն առ Եսա՛ւ եղբայր իւր յերկիրն ՚ի Սէիր, յաշխարհն Եդոմայ, 4պատուէր ետ նոցա եւ ասէ. Ա՛յսպէս ասասջիք տեառն իմում Եսաւայ. թէ ա՛յսպէս ասէ ծառայ քո Յակոբ։ Ընդ Լաբանայ կեցի եւ յամեցի մինչեւ ցայժմ։ 5Եւ եղեն իմ արջառ եւ ոչխար եւ էշք, ծառայք եւ աղախնայք. եւ առաքեցի պատմել տեառն իմում Եսաւայ՝ զի գտցէ ծառայ քո շնո՛րհ առաջի քո։ 6Եւ դարձեալ հրեշտակացն առ Յակոբ՝ ասեն. Չոգա՛ք առ Եսաւ եղբայր քո. եւ գա՛յ ընդ առաջ քո, եւ չորք հարիւր այր ընդ նմա։ 7Զահի՛ հարաւ Յակոբ. եւ տարակուսեալ էր. եւ զատոյց զժողովուրդն որ ընդ նմա էր. եւ զարջառ եւ զոչխար եւ զուղտս՝ յերկուս բանակս։ 8Եւ ասէ Յակոբ. Եթէ եկեսցէ Եսաւ յառաջին բանակն եւ հարցէ զնա, ապրեսցի՛ երկրորդ բանակն։ 9Եւ ասէ Յակոբ. Աստուած հօր իմոյ Աբրաամու, եւ Աստուած հօր իմոյ Իսահակայ, Տէր որ ասացեր ցիս թէ ե՛րթ յերկիր ծննդեան քո՝ եւ բարի՛ արարից քեզ։ 10Չե՛մ բաւական ամենայն արդարութեան՝ եւ ճշմարտութեանն զոր արարեր ընդ ծառայի քում. զի ցուպ ՚ի ձեռն անցի ընդ այս Յորդանան. եւ արդ՝ աւասիկ եղէ յերկո՛ւս բանակս։ 11Եւ արդ՝ ապրեցո՛ զիս ՚ի ձեռաց եղբօր իմոյ Եսաւայ. զի զահի հարեալ եմ ես ՚ի նմանէ. գուցէ՝ եկեալ հարկանիցէ՛ զիս մայր առ մանկան։ 12Եւ դու ասացեր՝ թէ բարի արարից քեզ, եւ եդից զզաւակ քո իբրեւ զաւազ ծովու որ ո՛չ թուեսցի ՚ի բազմութենէ։ 13Եւ ննջեա՛ց անդ զայն գիշեր։ Եւ ա՛ռ յորոց ածէրն ձեռամբ իւրով պատարագս։ Եւ առաքեաց Եսաւայ եղբօր իւրում. 14այծս երկերիւր, քաղս քսան, մաքիս երկերիւր, խոյս՝ քսան. 15ուղտս ծնեալս կոզռա՛մբք հանդերձ՝ երեսուն. կովս քառասուն, ցուլս տասն, էշս քսան, եւ մտրուկս տասն։ 16Եւ ետ ՚ի ձեռս ծառայից իւրոց. հօ՛տս հօ՛տս առանձինն։ Եւ ասէ ցծառայսն իւր. Երթա՛յք դուք յառաջ քան զիս, եւ բացագո՛յնս ՚ի միմեանց տանիցիք հօտս ՚ի հօտից։ 17Պատուիրեաց առաջնոյն՝ եւ ասէ. Եթէ պատահիցէ քեզ Եսաւ եղբայր իմ, եւ հարցանիցէ թէ ո՞յր ես՝ եւ յո՞ երթաս, եւ ո՞յր է այդ որ առաջի քո երթայ. 18եւ ասասցես, թէ ծառայի՛ քոյ Յակոբայ պատարագք են, զոր առաքեաց տեառն իւրում Եսաւայ. եւ ինքն զկնի՛ մեր գայ։ 19Պատուիրեաց առաջնումն եւ երկրորդին եւ երրորդի. եւ ամենեցուն որ երթային յառաջ զհետ խաշանցն՝ ասէր. Ըստ բանիս ըստ ա՛յսմիկ խօսեսջիք ընդ Եսաւայ, յորժամ գտանիցէք զնա. 20եւ ասասջիք, ահա ծառայ քո Յակոբ գա՛յ զհետ մեր։ Քանզի ասաց՝ թէ ցածուցի՛ց զերեսս նորա պատարագօքդ որ երթան առաջի. եւ ապա՛ տեսից զերեսս նորա, թերեւս արասցէ՛ մեծարանս երեսաց իմոց։ 21Եւ երթային յառաջ ընծայքն քան զնա. եւ ինքն ննջեաց զայն գիշեր անդէն ՚ի բանակին։ 22Եւ յարուցեալ ՚ի նմին գիշերի՝ ա՛ռ զերկուս կանայսն, եւ զերկուս աղախնայսն, եւ զմետասա՛ն որդիս իւր, եւ անց ընդ հունն Յոբոկայ։ 23Եւ ա՛ռ անցոյց զնոսա ընդ ձորն, եւ զամենայն ինչ որ ի՛ւր էր։ 24Եւ մնա՛ց Յակոբ միայն։ Եւ մարտեաւ այր մի ընդ նմա մինչեւ ցառաւօտ։ 25Եւ իբրեւ ետես թէ ո՛չ յաղթէ նմա, բո՛ւռն եհար զամոլաջլէ զըստի նորա եւ ընդարմացոյց զամոլաջիլ զըստին Յակոբայ ՚ի կռուելն իւրում ընդ նմա։ 26Եւ ասէ ցնա. Արձակեա՛ զիս քանզի ա՛յգ եղեւ։ Եւ նա ասէ. Ո՛չ արձակեցից զքեզ՝ եթէ ո՛չ օրհնեսցես զիս։ 27Եւ նա ասէ ցսա. Զի՞նչ անուն է քո։ Եւ սա ասէ ցնա. Յակոբ։ 28Եւ ասէ ցսա. Յայսմ հետէ ո՛չ կոչեսցեն զանուն քո Յակոբ, այլ Իսրայէղ՚ եղիցի անուն քո. զի ժուժկալեցեր ընդ Աստուծոյ. եւ ընդ մարդկան զօրաւո՛ր լիջիր։ 29Եհա՛րց Յակոբ՝ եւ ասէ. Պատմեա՛ ինձ զանուն քո։ Եւ ասէ. Զի՞ հարցանես զանուանէ իմմէ։ Եւ օրհնեաց զնա անդ։ 30Եւ կոչեաց Յակոբ զանուն տեղւոյն այնորիկ՝ Տեսիլ Աստուծոյ. զի տեսի զԱստուած դէմ յանդիման, եւ ապրեցաւ անձն իմ։ 31Եւ ծագեաց նմա արեւ՛ իբրեւ անց Տեսիլն Աստուծոյ։ Եւ նա կաղա՛յր երթայր ՚ի զըստէ անտի։ 32Վասն այնորիկ ո՛չ ուտեն որդիքն Իսրայէլի զամոլաջիլն՝ զոր ընդարմացոյց, որ է ՚ի վերայ տախտակի զըստին, մինչեւ ցայսօր։ Զի բո՛ւռն եհար զտախտակէ զըստին Յակոբայ, եւ ընդարմացո՛յց զամոլաջիլ նորա։