1Եւ զոտս իւր ամբարձեալ Յակոբայ գնա՛լ յերկիրն արեւելից, առ Լաբան որդի Բաթուելի Ասորւոյ, եղբայր Ռեբեկայ՝ մօր Յակոբայ եւ Եսաւայ։ 2Եւ հայեցաւ եւ ահա ջրհո՛ր մի ՚ի դաշտի անդ. եւ էին անդ երեք հօտք խաշանց մակաղեալք ՚ի նմա, եւ ՚ի ջրհորոյն յայնմանէ՛ արբուցանէին զխաշինսն. եւ վէմ մի մեծ կայր ՚ի վերայ բերանոյ ջրհորոյն։ 3Եւ ա՛նդր ժողովէին ամենայն հօտք, եւ տապալէին զվէմն ՚ի բերանո՛յ ջրհորոյն, եւ տային ջուր խաշանցն. եւ կափուցանէին զվէմն ՚ի բերան ջրհորոյն՝ անդրէն ՚ի տեղի իւր։ 4Եւ ասէ ցնոսա Յակոբ. Եղբարք՝ ուստի՞ էք դուք։ Եւ նոքա ասեն. ՚Ի Խառանէ՛ եմք։ 5Ասէ ցնոսա. Գիտէ՞ք դուք զԼաբան զորդի Նաքովրայ։ Եւ նոքա ասեն՝ Գիտե՛մք։ 6Ասէ ցնոսա. Ո՞ղջ իցէ։ Եւ նոքա ասեն. Ո՛ղջ է։ Եւ ահա Ռաքէլ դո՛ւստր նորա գայր ընդ խաշինսն։ 7Եւ ասէ Յակոբ. Դեռ աւուր շա՛տ կայ. չեւ՛ եւս է ժամ խաշանցդ ժողովելոյ. արբուցէ՛ք խաշանցդ, եւ երթա՛յք արածեցէք։ 8Եւ նոքա ասեն. Չէ՛ հնար՝ թէ մինչ ո՛չ ժողովեսցին ամենայն հովիւք, եւ տապալեսցեն զվէմդ ՚ի բերանոյ ջրհորոյդ. եւ արբուցանիցեմք խաշանցս։ 9Մինչդեռ նա ընդ նոսա խօսէր, ահա Ռաքէլ դուստր Լաբանու գայր ընդ խաշինս հօր իւրոյ. քանզի նա՛ արածէր զխաշինս հօր իւրոյ։ 10Եւ եղեւ իբրեւ ետես Յակոբ զՌաքէլ դուստր Լաբանայ եղբօր մօր իւրոյ ※. եւ զխաշինս Ղ՚աբանայ եղբօր մօր իւրոյ։ Եւ մատուցեալ Յակոբ տապալեցոյց զվէմն ՚ի բերանոյ ջրհորոյն, եւ արբոյց խաշանցն Ղ՚աբանու եղբօր մօր իւրոյ։ 11Եւ համբուրեաց Յակոբ զՀռաքէլ. եւ ձա՛յն եբարձ եւ ելաց։ 12Եւ պատմեաց Յակոբ Ռաքելայ թէ եղբայր հօր նորա է, եւ որդի Ռեբեկայ։ Եւ ընթացաւ պատմեաց հօր իւրում ըստ բանիցս այսոցիկ։ 13Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ Լաբան զանուն Յակոբայ որդւոյ քեռ իւրոյ, ընթացա՛ւ ընդառաջ նորա, գի՛րկս արկ եւ համբուրեաց զնա. եւ տարաւ զնա ՚ի տուն իւր։ Եւ պատմեաց Լաբանու զամենայն զբանս զայսոսիկ։ 14Եւ ասէ ցնա Լաբան. Յոսկերա՛ցս իմոց, եւ ՚ի մարմնոցս իմոց ես դու։ Եւ է՛ր ընդ նմա ամսօրեայ մի ժամանակ։

15Եւ ասէ Լաբան ցՅակոբ. Զի՞ եղբա՛յր իմ ես դու, ո՛չ ծառայեսցես ինձ ձրի. յա՛յտ արա ինձ զինչ իցեն վարձք քո։ 16※ Եւ Լաբանայ էին երկու դստերք. անուն երիցուն Լիա, եւ անուն կրտսերոյն Ռաքէլ։ 17Եւ աչք Լիայ՝ գիջագոյնք. բայց Ռաքէլ բարի՛ էր տեսլեամբ եւ գեղեցիկ երեսօք։ 18Եւ սիրեաց Յակոբ զՌաքէլ։ Եւ ասէ. Ծառայեցից քեզ եւթն ամ վասն Ռաքելայ դստեր քոյ կրտսերոյ։ 19Եւ ասէ ցնա Լաբան. Լա՛ւ իցէ քե՛զ տալ զնա, քան տալ զնա առն օտարի. բնակեա՛ դու ընդ իս։ 20Եւ ծառայեաց Յակոբ վասն Ռաքելայ ամս եւթն. եւ էին յաչս նորա իբրեւ աւուրք սակա՛ւք, քանզի սիրէր զնա։ 21Եւ ասէ Յակոբ ցԼաբան. Տո՛ւր ինձ զկին իմ, լցեալ են աւուրք, զի մտից առ նա։ 22Եւ ժողովեաց Լաբան զամենայն արս տեղւոյն, եւ արար հարսանի՛ս։ 23Եւ եղեւ երեկո՛յ՝ առեալ Լաբանու զԼիա դուստր իւր տարաւ առ Յակոբ. եւ եմուտ առ նա Յակոբ։ 24Եւ ետ Լաբան զԶելփա զաղախին իւր նաժի՛շտ դստեր իւրում Լիայ։ Եւ իբրեւ այգ եղեւ, եւ ահա Լիա էր։ 25Եւ ասէ Յակոբ ցԼաբան. Ընդէ՞ր գործեցեր զայս. ո՞չ վասն Ռաքելի ծառայեցի քեզ. ընդէ՞ր խաբեցեր զիս։ 26Ասէ Լաբան. Չե՛ն օրէնք աշխարհի մերում տալ նախ զկրտսե՛րն քան զերէց։ 27Արդ կատարեա՛ եւթն եւս ամ ընդ նորա. եւ տաց քեզ եւ զնա՝ փոխանակ վաստակոցն զոր վաստակեսցես ինձ զեւթն ամ եւս այլ։ 28Արա՛ր այնպէս Յակոբ. եւ կատարեաց եւթն եւս ամ ընդ նորա։ Եւ ետ նմա Լաբան զՌաքէլ դուստր իւր կնութեան։ 29Եւ ետ Լաբան Ռաքելի դստեր իւրում զԲալլայ զաղախին իւր նաժիշտ։ 30Եւ եմուտ առ Ռաքէլ, եւ սիրեաց զՌաքէլ քան զԼիա. եւ ծառայեաց նմա ա՛յլ եւս եւթն ամ։

31Իբրեւ ետես Տէր, եթէ ատելի՛ է Լիա, եբա՛ց զարգանդ նորա. բայց Ռաքէլ ամուլ էր։ 32Եւ յղացաւ Լիա, եւ ծնաւ որդի Յակոբայ. եւ կոչեաց զանուն նորա Ռոբէն. ասէ՝ զի ետես Տէր զտառապանս իմ. արդ՝ սիրեսցէ՛ զիս այր իմ։ 33Յղացաւ դարձեալ Լիա՝ եւ ծնաւ երկրորդ որդի Յակոբայ եւ ասէ՝ զի լուաւ Տէր եթէ ատեցեալ եմ, եւ յաւել ինձ զսա. եւ կոչեաց զանուն նորա Շմաւոն։ 34Եւ յղացաւ՝ եւ ծնաւ որդի. եւ ասէ, արդ առ ի՛ս եղիցի այր իմ, զի ծնայ նմա երիս որդիս. վասն այնորիկ կոչեաց զանուն նորա Ղեւի։ 35Եւ յղացաւ դարձեալ, ծնաւ որդի. եւ ասէ, զայս միւսանգամ գոհացայց զՏեառնէ. եւ կոչեաց զանուն նորա Յուդա։ Եւ եկա՛ց ՚ի ծննդոց։