1Եւ եղեւ սով յերկրին. թո՛ղ զառաջին սովն որ եղեւ ՚ի ժամանակս Աբրաամու։ Եւ չոգաւ Իսահակ առ Աբիմելէք արքայ Փղշտացւոց ՚ի Գերարա։ 2Եւ երեւեցաւ նմա Տէր եւ ասէ. Մի՛ իջաներ յԵգիպտոս, այլ բնակեա՛ դու յերկիրդ յորում ասացի քեզ։ 3Եւ պանդխտեա՛ց յերկրիս յայսմիկ. եւ եղէ՛ց ընդ քեզ, եւ օրհնեցից զքեզ. զի քեզ եւ զաւակի՛ քում տաց զամենայն զերկիրս զայս. եւ հաստատեցից զերդումն իմ զոր երդուայ Աբրաամու հօր քո։ 4Եւ բազմացուցի՛ց զզաւակ քո իբրեւ զաստեղս երկնից. եւ տա՛ց զաւակի քում զամենայն զերկիրս զայս. եւ օրհնեսցի՛ն ՚ի զաւակի քում ամենայն ազգք երկրի. 5փոխանակ զի լուաւ Աբրաամ հայր քո ձայնի իմում, եւ պահեաց զհրամանս իմ եւ զպատուիրանս իմ, եւ զիրաւունս իմ, եւ զօրէնս իմ։ 6Եւ բնակեցաւ Իսահակ ՚ի մէջ Գերերացւոց։ 7Եւ հարցին արք տեղւոյն զՌեբեկայ կնոջէ նորա. եւ ասէ՝ քո՛յր իմ է, քանզի երկեա՛ւ ասել թէ կին իմ է. թէ գուցէ սպանանիցեն զնա արք տեղւոյն վասն Ռեբեկայ. զի գեղեցի՛կ էր երեսօք։ 8Եւ եղեւ անդ բազում ժամանակս։ Եւ կարկառա՛ւ Աբիմելէք արքայ Փղշտացւոց ընդ պատուհան, եւ ետես զԻսահակ զի խաղա՛յր ընդ Ռեբեկայ կնոջ իւրում։ 9Կոչեաց Աբիմելէք զԻսահակ՝ եւ ասէ ցնա. Ուրեմն կի՛ն քո էր, եւ ընդէ՞ր ասացեր թէ քո՛յր իմ է։ Ասէ ցնա Իսահակ. Քանզի ասացի՝ թէ գուցէ մեռանիցիմ վասն նորա։ 10Ասէ ցնա Աբիմելէք. Ընդէ՞ր արարեր զայդ ընդ մեզ. սակաւիկ մի՛ւս եւս մտեալ էր ուրումն յազգէ իմմէ առ կին քո. եւ ածէիր ՚ի վերայ մեր անգիտութիւն։ Եւ պատուիրեաց Աբիմելէք ամենայն ժողովրդեան իւրում եւ ասէ. 11Ամենայն որ հարկանիցի ընդ ա՛յրդ ընդ այդ, կամ ընդ կին դորա՝ մահու պարտակա՛ն լիցի։ 12Եւ սերմանեաց սերմ Իսահակ յերկրին յայնմիկ, եւ եգիտ ՚ի տարւոջն յայնմիկ հարիւրաւո՛ր զգարին։ Եւ օրհնեա՛ց զնա Տէր։ 13Եւ բարձրացա՛ւ այրն. եւ երթայր յառաջադէմ եւ մեծանայր, մինչեւ եղեւ մե՛ծ յոյժ։ 14Եւ եղեւ նորա անասուն ոչխարի եւ արջառոյ, եւ արմտիք բազում։ Եւ նախանձեցան ընդ նմա Փղշտացիքն։ 15Եւ զամենայն ջրհորս զոր փորեցին ծառայք նորա ՚ի ժամանակսն Աբրաամու հօր նորա, խցին Փղշտացիքն եւ լցին զնոսա հողով։ 16Եւ ասէ Աբիմելէք ցԻսահակ. Ե՛րթ գնա ՚ի մէնջ, զի կարի զօրաւորագոյն քան զմեզ եղեր։ 17Եւ գնաց անտի Իսահակ, եւ բնակեցաւ ՚ի ձորն Գերերացւոց. եւ անդ բնակեաց։

18Եւ դարձեալ Իսահակ փորեա՛ց զջրհորսն ջրոց, զոր փորեցին ծառայքն Աբրաամու հօր նորա, եւ խցին զայն Փղշտացիքն յետ մահուանն Աբրաամու հօր նորա. եւ եդ նոցա անուանս ըստ անուա՛նցն զոր անուանեաց նոցա Աբրաամ հայր իւր։ 19Եւ փորեցին ծառայքն Իսահակայ ՚ի ձորն Գերերացւոց, եւ գտին անդ ջրհոր ջրո՛յ կենդանւոյ։ 20Եւ մարտնչէին հովիւքն Գերերացւոց ընդ հովիւսն Իսահակայ. եւ ասէին՝ եթէ իւրեա՛նց իցէ ջրհորն. եւ կոչեաց զանուն ջրհորոյն Զրկո՛ւմն. քանզի զրկէին զնա։ 21Չուեա՛ց անտի եւ փորեաց մի՛ւս եւս ջրհոր ջրոյ։ Հակառակէին եւ վասն ա՛յնորիկ եւս։ Եւ կոչեաց զանուն նորա Թշնամութիւն։ 22Չուեա՛ց անտի եւ փորեաց ա՛յլ ջրհոր, եւ ո՛չ մարտնչէին վասն այնր. եւ կոչեաց զանուն նորա Անդորրութիւն. ասէ՝ զի ա՛յժմ ընդարձակեաց մեզ Տէր, եւ աճեցոյց զմեզ յերկրի։ 23Եւ ել անտի ՚ի Ջրհորն երդման։ 24Եւ երեւեցաւ նմա Տէր ՚ի գիշերին յայնմիկ՝ եւ ասէ. Ես եմ Աստուած հօր քոյ, մի՛ երկնչիր. զի ընդ քե՛զ եմ, եւ օրհնեցից զքեզ, եւ բազմացուցից զզաւակ քո վասն Աբրաամու հօր քոյ։ 25Եւ շինեաց անդ սեղան եւ կարդա՛ց անդ զանուն Տեառն։ Եւ եհար անդ զխորան իւր։ Փորեցին ծառայքն Իսահակայ անդ ջրհոր։ 26Եւ Աբիմելէք չոգաւ առ նա ՚ի Գերարա, եւ Ոքոզաթ տաճարապետ նորա, եւ Փիքաւղ սպարապետ զօրաց նորա։ 27Եւ ասէ ցնոսա Իսահակ. Զի՞ եկիք առ իս, զի դուք ատեցէք զիս՝ եւ հալածեցէք ՚ի ձէնջ։ 28Եւ ասեն. Տեսանելո՛վ տեսաք՝ զի էր Տէր ընդ քեզ. եւ ասեմք՝ եղիցի դա՛շն ընդ միմեանս, ընդ մեզ եւ ընդ քեզ. եւ դիցուք ընդ քեզ ուխտ 29չառնե՛լ ինչ մեզ չար. որպէս եւ մեք ո՛չինչ մեղաք քեզ. եւ զոր օրինակ արարաք քեզ բարի՝ եւ արձակեցա՛ք զքեզ խաղաղութեամբ. եւ արդ դու օրհնեա՛լ ՚ի Տեառնէ ես։ 30Եւ արա՛ր նոցա խրախութիւն. կերան եւ արբին։ 31Եւ յարուցեալ ՚ի վաղիւ անդր երդուան այր ընկերի իւրում. եւ արձակեա՛ց զնոսա Իսահակ, եւ գնացին ՚ի նմանէ ողջութեամբ։ 32Եւ եղեւ յաւուր յայնմիկ եկին ծառայքն Իսահակայ՝ եւ պատմեցին նմա վասն ջրհորոյն զոր փորեցին, թէ ո՛չ գտաք ջուր։ 33Եւ կոչեաց զնա երդումն։ Վասն այնորիկ է անուն քաղաքին այնմիկ Ջրհոր երդմա՛ն մինչեւ ցայսօր ժամանակի։

34Եւ է՛ր Եսաւ ամաց քառասնից, եւ առ իւր կին զՅուդիթ դուստր Բէերայ Քետացւոց, եւ զՄասեմայ դուստր Ելովմայ Խեւացւոյ։ 35Եւ դառնացուցանէին զԻսահա՛կ եւ զՌեբեկա։