1Եւ Աբրաամ ծերացեալ էր եւ անցեալ զաւուրբք. եւ Տէր օրհնեաց զԱբրաամ ամենայնիւ։

2Եւ ասէ Աբրաամ ցծառայն իւր ցերէց տան իւրոյ, ցիշխան ամենայն ընչից նորա. Դի՛ր զձեռն քո ընդ երանօք իմովք. 3եւ երդմնեցուցից զքեզ ՚ի Տէր, յԱստուած երկնից, եւ յԱստուած երկրի, զի մի՛ առցես կին որդւոյ իմում Իսահակայ ՚ի դստերաց Քանանացւոց յորոց միջի ե՛ս բնակեմ։ 4Այլ յերկիրն իմ ուստի ելեալ եմ երթիցես, եւ ՚ի տուն իմ. եւ առցես դու անտի՛ կին որդւոյ իմում Իսահակայ։ 5Ասէ ցնա ծառայն. Գուցէ՝ կինն ո՛չ կամիցի գալ ընդ իս յերկիրս յայս, դարձուցանելով դարձուցի՞ց զորդի քո յերկիրն ուստի ելեր։ 6Եւ ասէ Աբրաամ. Զգո՛յշ լեր, մի՛ դարձուցանիցես զորդի իմ անդր։ 7Տէր Աստուած երկնից, եւ Աստուած երկրի, որ ա՛ռ զիս ՚ի տանէ հօր իմոյ, եւ յերկրէն ուստի ծնեալ էի, որ խօսեցա՛ւն ընդ իս՝ եւ երդուաւ ինձ եւ ասէ. Զաւակի՛ քում տաց զերկիրդ զայդ. նա՛ առաքեսցէ զհրեշտակ իւր առաջի քո. եւ առցե՛ս անտի կին որդւոյ իմում Իսահակայ։ 8Ապա թէ ո՛չ կամիցի կինն գալ ընդ քեզ յերկիրս յայս, քաւեա՛լ լիջիր դու յերդմանէդ յայդմանէ։ Բայց միայն զորդեակդ իմ մի՛ դարձուցանիցես անդր։ 9Եւ ե՛դ ծառայն Աբրաամու զձեռն իւր ընդ երանօք տեառն իւրոյ՝ եւ երդուա՛ւ նմա վասն բանիս այսորիկ։ 10Եւ ա՛ռ ծառայն տասն ուղտ յուղտուց տեառն իւրոյ՝ եւ գնա՛ց. եւ յամենայն բարութեանց տեառն իւրոյ ընդ իւր։ Եւ յարեաւ գնա՛ց ՚ի Միջագետս ՚ի քաղաքն Նաքովրայ. 11եւ նստոյց զուղտսն արտաքոյ քաղաքին առ ջրհորոյ ջրոցն ընդ երեկս յորժամ ջրուորն ելանէր։ Եւ ասէ. 12Տէր Աստուած տեառն իմոյ Աբրաամու՝ յաջողեա՛ առաջի իմ այսօր. եւ արա՛ ողորմութիւն ընդ տեառն իմում Աբրաամու։ 13Աւասիկ ես կամ ՚ի վերայ աղբեր ջրոյս, եւ դստերք բնակչաց քաղաքիս ելանեն հանել ջուր։ 14Եւ եղիցի կոյս մի որում ես ասացից, թէ խոնարհեցո՛ զսափորդ քո զի արբից, եւ ասէ ցիս՝ ա՛րբ, եւ ուղտուցդ քոց եւ՛ս արբուցից մինչեւ դադարեսցին յըմպելոյ, զա՛յն պատրաստեցեր ծառային քում Իսահակայ. եւ այնո՛ւ գիտացից թէ արարեր ողորմութիւն տեառն իմում Աբրաամու։ 15Եւ եղեւ մինչչեւ՛ կատարեալ էր նորա զխօսսն ՚ի մտի իւրում, եւ ահա Ռեբեկա եկն ել, որ ծնեալն էր Բաթուելի որդւոյ Մեղքեայ կնոջ Նաքովրայ եղբօր Աբրաամու. եւ ունէր սափոր յո՛ւս իւր։ 16Եւ էր կոյսն գեղեցիկ երեսօք յոյժ. կոյս՝ զոր այր ո՛չ գիտէր։ Էջ յաղբեւրն, եւ ելից զսափորն իւր եւ ել։ 17Ընթացա՛ւ ծառայն ընդ առաջ նորա եւ ասէ. Արբո՛ ինձ սակաւ մի ջուր ՚ի սափորոյ այտի։ 18Եւ նա ասէ. Ա՛րբ տէր։ Եւ փութացաւ իջո՛յց զսափորն ՚ի վերայ բազկաց իւրոց. եւ արբոյց նմա՝ 19մինչեւ դադարեաց յըմպելոյ։ Եւ ասէ. Եւ ուղտուց քոց հանից ջուր մինչեւ ամենեքեան արբցեն։ 20Եւ փութացաւ թափեաց զսափորն յաւազանն, եւ ընթացաւ դարձեալ ՚ի ջրհորն հանել. եւ եհան ջուր ամենայն ուղտուց նորա։ 21Եւ այրն մի՛տ դնէր նմա, եւ լո՛ւռ կայր ՚ի միտ առնուլ. եթէ աջողեա՞ց Տէր զճանապարհ նորա՝ եւ թէ ոչ։ 22Եւ եղեւ իբրեւ դադարեցին ամենայն ուղտքն յըմպելոյ, եւ առ այրն գինդս ոսկիս մի մի ըստ դահեկանի ձուղ՚ոյ, եւ երկուս ապարանջանս ՚ի ձեռս նորա. ՚ի տասն դահեկանէ ձոյլ նոցա։ 23Եւ եհա՛րց զնա՝ եւ ասէ. Ո՞յր դուստր ես դու, պատմեա՛ ինձ թէ իցէ՞ ՚ի տան քում մեզ տեղի յիջավանաց։ 24Եւ ասէ ցնա. Դուստր Բաթուելի՛ եմ ես որդւոյ Մեղ՚քեայ զոր ծնաւ Նաքովրայ։ 25Եւ ասէ ցնա. Եւ յարդ եւ խոտ շա՛տ է մեր, եւ տեղի իջավանաց։ 26Խնդա՛ց այրն, եւ երկիր ետագ Աստուծոյ, 27եւ ասէ. Օ րհնեալ Տէր Աստուած տեառն իմոյ Աբրաամու. որ ո՛չ վրիպեցոյց զարդարութիւն իւր եւ զճշմարտութիւն ՚ի տեռնէ իմմէ. եւ ինձ յաջողեաց Տէր ՚ի տան եղբօր տեառն իմոյ։ 28Եւ ընթացաւ աղջիկն պատմեաց ՚ի տան մօր իւրոյ ըստ բանիցն այնոցիկ։ 29Եւ Ռեբեկայ՝ է՛ր եղբայր որում անուն էր Ղ՚աբան։ Եւ ընթացաւ Ղ՚աբան առ այրն արտաքս յաղբեւրն, 30իբրեւ ետես զգինդսն եւ զապարանջանսն ՚ի ձեռսն քեռ իւրոյ. եւ զի լուա՛ւ զբանսն յՌեբեկայ քեռէ իւրմէ՝ որ ասէր, թէ այսպէս ինչ խօսեցաւ ընդ իս այրն. եւ եկն առ այրն, մինչ կայր ՚ի վերայ ուղտուց իւրոց առ աղբերն. 31եւ ասէ ցնա. Ե՛կ մո՛ւտ ՚ի տուն օրհնեա՛լ Տեառն. զի՞ կաս արտաքոյ, զի ես պատրաստեցի տուն եւ տեղի ուղտուցդ։ 32Եմո՛ւտ այրն ՚ի տուն անդր, եւ իջոյց ուղտուցն։ Եւ ետուն յարդ եւ խոտ ուղտուցն, եւ ջուր լուանալոյ ոտից նորա, եւ ոտից նոցա որ ընդ նմայն էին։ 33Եւ եդին հա՛ց առաջի նոցա ուտել։ Եւ նա ասէ. Ո՛չ կերայց մինչեւ խօսեցայց զբանս իմ։ Եւ ասեն՝ Խօսեա՛ց։ 34Եւ ասէ. Ծառայ Աբրաամու եմ ես. 35եւ Տէր օրհնեաց զտէր իմ յոյժ, եւ բարձրացա՛ւ. եւ ետ նմա արջառ եւ ոչխար, եւ արծաթ եւ ոսկի, ծառայս եւ աղախնայս, ուղտս եւ էշս։ 36Եւ ծնաւ Սառա՝ կին տեառն իմոյ որդի մի տեառն իմում յետ ծերութեան իւրոյ. եւ նմա՛ ետ զամենայն ինչ որ է՛ր նորա։ 37Եւ երդմնեցոյց զիս տէր իմ՝ եւ ասէ. Ո՛չ առցես կին որդւոյ իմում Իսահակայ ՚ի դստերաց աստի Քանանացւոց, յորոց միջի ե՛ս պանդխտեալս եմ յերկրի սոցա. 38այլ ՚ի տուն հօր իմոյ երթիցես եւ ՚ի տոհմ իմ, եւ առցես անտի՛ կին որդւոյ իմում։ 39Եւ ես ասացի ցտէրն իմ. Գուցէ՝ ո՛չ գայցէ կինն ընդ իս։ 40Եւ ասէ ցիս. Տէր Աստուած իմ որում հաճոյ եղէ առաջի նորա, նա՛ առաքեսցէ զհրեշտակ իւր ընդ քեզ, եւ յաջողեսցէ՛ զճանապարհս քո. եւ առցես կին որդւոյ իմում յազգէ իմմէ, եւ ՚ի տանէ հօր իմոյ։ 41Եւ յայնժամ քաւեա՛լ լիցիս ՚ի նզովից աստի իմոց. յորժամ երթիցես ՚ի տոհմ իմ՝ եւ ո՛չ տացեն, քաւեա՛լ լիցես յերդմանէ աստի իմմէ։ 42Եւ իբրեւ եկի այսօր յաղբեւրն՝ ասեմ. Տէր Աստուած տեառն իմոյ Աբրաամու, եթէ յաջողեցեր ինձ զճանապարհս իմ, զոր ե՛ս այժմիկ եկեալ եմ. 43ահաւասիկ ես հասեալ կամ ՚ի վերայ աղբե՛ր ջրոյս, եւ դստերք մարդկան քաղաքիս ելանեն տանել ջուր. եւ եղիցի կոյս ցոր ես ասացից՝ թէ արբո՛ ինձ սակաւ մի ջուր ՚ի սափորոյդ քումմէ, 44եւ ասասցէ ցիս՝ թէ ա՛րբ, եւ ուղտուցդ եւս քոց հանից ջուր, ա՛յն է կին զոր պատրաստեաց Տէր ծառայի իւրում Իսահակայ. եւ այնո՛ւ գիտացից թէ արարեր զողորմութիւն ընդ տեառն իմում Աբրաամու։ 45Եւ եղեւ մինչչեւ՛ իմ կատարեալ էր զխօսս ՚ի մտի իմում, անդէն վաղվաղակի ելանէ՛ր Ռեբեկա՝ եւ ունէր սափոր յո՛ւս իւր. էջ յաղբեւրն՝ եւ եհան ջուր։ Եւ ասեմ ցնա արբո՛ ինձ։ 46Եւ փութացեալ իջոյց զսափորն յինքենէ՝ եւ ասէ. Ա՛րբ դու, եւ ուղտուցդ եւս քոց արբուցից։ Եւ արբի. եւ ուղտուցն իմոց արբոյց։ 47Եւ հարցի ցնա՝ եւ ասեմ. Ո՞յր դուստր ես դու՝ պատմեա՛ ինձ։ Եւ նա ասէ. Դուստր Բաթուելի՛ եմ ես՝ որդւոյ Նաքովրայ զոր ծնաւ նմա Մեղ՚քա։ Եւ եդի գի՛նդս յականջս նորա, եւ ապարանջանս ՚ի ձեռս նորա. եւ խնդացի՛. 48եւ երկի՛ր պագի Տեառն. եւ օրհնեցի զՏէր Աստուած տեառն իմոյ Աբրաամու, որ յաջողեաց ինձ ՚ի ճանապարհի աստ ճշմարտութեան. առնուլ զդուստր եղբօր տեառն իմոյ որդւոյ նորա։ 49Արդ՝ եթէ առնէք դուք շնո՛րհս եւ արդարութիւն առ տէրն իմ, պատմեցէ՛ք ինձ. ապա թէ ոչ՝ ցուցէ՛ք ինձ զի դարձայց յա՛ջ կամ յահեակ։ 50Պատասխանի ետուն Ղ՚աբան եւ Բաթուէլ՝ եւ ասեն. ՚Ի Տեառնէ՛ ել իրդ այդ. եւ մեք ո՛չ կարեմք հակառակ ինչ չա՛ր ասել բարւոյ։ 51Ահաւադիկ Ռեբեկա առաջի քոյ, ա՛ռ եւ գնա. եւ եղիցի կին որդւոյ տեառն քոյ՝ որպէս եւ խօսեցաւ Տէր։ 52Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ ծառայն Աբրաամու զբանս նոցա, երկիր եպագ Տեառն։ 53Եւ եհան ծառայն անօթս ոսկւոյ եւ անօթս արծաթոյ, եւ հանդերձս, եւ ետ Ռեբեկայ. եւ ետ ընծայս եղբարց նորա եւ մօրն։ 54Կերան եւ արբին նա՛, եւ արքն որ ընդ նմա էին. եւ ննջեցին։ Եւ յարուցեալ ՚ի վաղորդայն անդր՝ ասէ. Արձակեցէ՛ք զիս զի երթայց առ տէր իմ։ 55Եւ ասեն եղբարք նորա եւ մայրն. Կացցէ՛ կոյսն առ մեզ իբրեւ աւուրս տասն, եւ ապա՛ երթիցէ։ 56Եւ նա ասէ ցնոսա. Մի՛ խափանէք զիս. զի Տէր աջողեաց զճանապարհս իմ. արձակեցէ՛ք զիս զի երթայց առ տէրն իմ։ 57Եւ ասեն եղբարք նորա. Կոչեսցուք զաղջիկն, եւ հարցցո՛ւք ՚ի բերանոյ նորա։ 58Կոչեցին զՌեբեկա՝ եւ ասեն ցնա. Երթա՞ս ընդ առնս ընդ այսմիկ։ Եւ նա ասէ. Երթա՛մ։ 59Եւ յուղարկեցին զՌեբեկա զքոյրն իւրեանց, եւ զինչս նորա. եւ զծառայն Աբրաամու, եւ որ ընդ նմա՛յն էին։ 60Եւ օրհնեցին զՌեբեկա՝ եւ ասեն ցնա. Քոյր մեր եղիցես ՚ի հազա՛րս եւ ՚ի բեւրս. եւ ժառանգեսցէ զաւակ քո զքաղաքս թշնամեաց քոց։ 61Յարուցեալ Ռեբեկա եւ նաժիշտք իւր, ելին յուղտսն եւ գնացին ընդ առն։ Եւ առեալ ծառային զՌեբեկա՝ գնա՛ց։ 62Եւ Իսահակ յանապատի անդ առ Ջրհորովն տեսլեան բնակէր յերկրին ՚ի կողմ հարաւոյ։ 63Եւ ել Իսահակ զբօսանել ՚ի դաշտին ընդ երեկս. ամբարձ զաչս իւր՝ եւ ետես՝ զի գային ուղտք տասն։ 64Ամբարձեալ զաչս իւր եւ Ռեբեկա ետես զԻսահակ, է՛ջ վաղվաղակի յուղտուէ անտի. 65եւ ասէ ցծառայն. Ո՞վ է այրն որ գայ ՚ի դաշտին ընդ առաջ մեր։ Եւ ասէ ծառայն. Նա՛ է տէրն իմ։ Եւ նորա առեալ ձորձս արկա՛ւ զիւրեւ։ 66Եւ պատմեաց ծառայն Իսահակայ զամենայն զխօսսն զոր արար։ 67Եւ եմուտ Իսահակ ՚ի տուն Սառայի մօր իւրոյ, եւ ա՛ռ զՌեբեկա, եւ եղեւ նորա կին. եւ սիրեաց զնա. եւ մխիթարեցա՛ւ Իսահակ վասն Սառայի մօր իւրոյ։