1Եւ եկին երկու հրեշտակքն ՚ի Սոդոմ ընդ երեկս. եւ Ղովտ նստէր առ դրա՛ն Սոդոմացւոցն։ Իբրեւ ետես Ղովտ՝ յարեաւ ընդ առաջ նոցա, եւ երկիր եպագ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց յերկիր՝ եւ ասէ. 2Ահաւասիկ ես՝ տեա՛րք, եկա՛յք ՚ի տուն ծառայի ձերոյ, հանգերո՛ւք, եւ լուացից զոտս ձեր, եւ կանխեալ ընդ առաւօտս երթիջիք զճանապարհ ձեր։ Եւ ասեն. Ո՛չ. այլ ՚ի քաղաքամիջի աստ ագցուք։ 3Եւ բռնադատեաց զնոսա յոյժ. եւ խոտորեցան առ նա, եւ մտին ՚ի տուն նորա. եւ արար նոցա ընթրիս. եւ բաղա՛րջ եփեաց նոցա՝ եւ կերան։ 4Մինչ չեւ՛ ՚ի քուն մտեալ էր նոցա, եւ արք քաղաքին Սոդոմացւոց պատեցին զտունն յերիտասարդաց մինչեւ ցծերս, ամենայն ժողովուրդն ՚ի միասին։ 5Եւ կոչէին արտաքս զՂովտ, եւ ասեն ցնա. Ո՞ւր են արքն որ մտին առ քեզ գիշերի. ա՛ծ զնոսա առ մեզ զի գիտասցուք զնոսա։ 6Եւ ել առ նոսա Ղովտ՝ արտաքոյ դրանն, եւ զդուռն ձգեաց զկնի իւր։ 7Եւ ասէ ցնոսա. Քա՛ւ լիցի ձեզ ե՛ղբարք, մի՛ գործէք զայդ չարիս։ 8Են իմ երկու դստերք որ զայր ո՛չ գիտեն, հանից զնոսա առ ձեզ, եւ արարէք ընդ նոսա որպէս հաճոյ իցէ ձեզ, բայց միայն արանցդ այդոցիկ մի՛ ինչ մե՛ղ առնիցէք. որովհետեւ մտին ընդ յարկաւ գերանաց իմոց։ 9Եւ ասեն. ՚Ի բա՛ց կաց. մտեր բնակել պանդխտութեամբ. միթէ եւ դատաստա՞ն եւս դատել։ Այժմ եւ զքե՛զ եւս չարչարեսցուք առաւել քան զնոսա։ Եւ բռնադատէին զայրն զՂովտ յոյժ, եւ մերձ էին զդուռն խորտակել։ 10Եւ ձգեալ արանցն զձեռս իւրեանց կորզեցին յինքեա՛նս զՂովտ ՚ի տուն անդր, եւ զդուրս տանն փակեցին։ 11Եւ զարսն որ առ դուրս տանն կային հարին կուրութեամբ ՚ի փոքուէ մինչեւ ցմեծն. եւ լքա՛ն խնդրել զդուրսն։ 12Եւ ասեն արքն ցՂովտ. Է՞ ոք քո աստ փեսայ կամ որդիք կամ դստերք, կամ այլ ոք քո՝ իցէ՞ ՚ի քաղաքի աստ. հա՛ն զնոսա ՚ի տեղոջէ յայսմանէ։ 13Զի կործանելոց եմք զքաղաքս զայս. զի բարձրացա՛ւ աղաղակ սոցա առաջի Տեառն, եւ առաքեաց զմեզ Տէր սատակե՛լ զսա։ 14Ել Ղովտ եւ խօսեցաւ ընդ փեսայս իւր որ առնլոց էին զդստերս նորա. եւ ասէ. Արի՛ք՝ ելէ՛ք ՚ի տեղւոջէ աստի յայսմանէ, զի սատակէ՛ Տէր զքաղաքս։ Եւ թուէր ծաղր առնել յաչս փեսայից իւրոց։ 15Եւ իբրեւ եղեւ առաւօտ, փութացուցանէին հրեշտակքն զՂովտ՝ եւ ասէին. Արի՛ առ զկին քո եւ զերկուս դստերս քո զոր ունիս, եւ ե՛լ աստի, զի մի՛ եւ դո՛ւ կորնչիցիս ընդ անօրէնութիւն քաղաքիդ։ 16Եւ նոքա խռովեցա՛ն։ Եւ կալան հրեշտակքն զձեռանէ նորա, եւ զձեռանէ կնոջ նորա, եւ զձեռանէ երկուց դստերաց նորա. զի խնայեաց Տէր ՚ի նա։ Եւ հանին զնա, եւ եդին արտաքոյ քաղաքին։ 17Եւ եղեւ իբրեւ հանին զնոսա արտաքս, ասեն. Ապրեցո՛ զանձն քո, մի՛ դառնայցես յետս, եւ մի՛ կայցես յամենայն կողմանս աշխարհիդ. զերծի՛ր ՚ի լեառն, գուցէ՝ ընդ նոսա ըմբռնիցիս։ 18Եւ ասէ Ղովտ ցնոսա. Աղաչեմ Տէր, 19որովհետեւ եգիտ ծառայ քո ողորմութիւն առաջի քո, եւ մե՛ծ արարեր զարդարութիւն քո, զոր առնես յիս ապրել անձին իմոյ. եւ արդ ես ո՛չ կարեմ զերծանել ՚ի լեառն, գուցէ հասանիցեն ինձ չարիքն, եւ մեռանիցիմ։ 20Ահա քաղաքս այս մե՛րձ է անկանել ՚ի նա, որ է փոքրիկ, ա՛նդ ապրեցայց, եւ չէ՛ փոքր, եւ կեցցէ անձն իմ վասն քո։ 21Եւ ասէ ցնա. Ահաւասիկ արարի մեծարա՛նս երեսաց քոց. եւ ՚ի բանիդ յայդմիկ չկործանել զքաղաքն վասն որոյ խօսեցար։ 22Եւ արդ՝ փութա՛ զերծանել ՚ի նա. զի ո՛չ կարեմ առնել իրս ինչ մինչեւ անկանիցի՛ս անդր. վասն այնորիկ կոչեաց զանուն քաղաքին այնորիկ Սեգո՛վր։ 23Արեգակն ծագեաց յերկիր, եւ Ղովտ եմուտ ՚ի Սեգովր։ 24Եւ Տէր տեղա՛ց ՚ի Սոդոմ եւ ՚ի Գոմոր ծըծումբ եւ հուր ՚ի Տեառնէ յերկնից. 25եւ կործանեաց զքաղաքսն զայնոսիկ, եւ զամենայն կողմանսն, եւ զամենայն բնակիչս քաղաքացն, եւ զամենայն բոյս երկրին։ 26Եւ դարձաւ կինն Ղովտայ յետս, եւ եղեւ արձա՛ն աղի։ 27Եւ կանխեալ Աբրաամ ընդ առաւօտն ՚ի տեղին ուր կայր առաջի Տեառն. 28եւ հայեցաւ յերեսս Սոդոմացւոց եւ Գոմորացւոց, եւ յամենայն երեսս երկրի գաւառին. եւ ետես եւ ահա ելանէր բոց երկրին իբրեւ մրրիկ հնոցի։ 29Եւ եղեւ ՚ի սատակել Տեառն զամենայն զքաղաքսն զայնոսիկ շուրջ զբնակութեամբն, յիշեա՛ց Աստուած զԱբրաամ, եւ եհան արձակեաց զՂովտ ՚ի միջոյ կործանմանն, ՚ի կործանել Տեառն զքաղաքսն յորս բնակեալ էր ՚ի նոսա Ղովտ։ 30Եւ ե՛լ Ղովտ ՚ի Սեգովրայ, եւ նստէր ՚ի լերինն, եւ երկոքին դստերք նորա ընդ նմա. քանզի երկեա՛ւ բնակել ՚ի Սեգովր. եւ բնակեաց յայրի անդ, ի՛նքն եւ երկոքին դստերք նորա ընդ նմա։ 31Եւ ասէ երէցն ցկրցերն. Հայր մեր ծերացեալ է, եւ չի՛ք ոք յերկրի որ մտանիցէ առ մեզ, որպէս օրէն է ամենայն երկրի։ 32Ե՛կ արբուսցո՛ւք հօր մերում գինի, եւ ննջեսցո՛ւք ընդ նմա, եւ յարուսցուք ՚ի հօրէ մերմէ զաւակ։ 33Եւ արբուցին հօրն իւրեանց գինի ՚ի գիշերին յայնմիկ. եւ եմուտ երէցն ննջեաց ընդ հօրն իւրում զգիշերն զայն. եւ ո՛չ գիտէր ՚ի ննջելն նորա եւ ՚ի յառնել։ 34Եւ եղեւ ՚ի վաղիւ անդր, եւ ասէ երէցն ցկրտսերն. Ահա ննջեցի՛ ես երեկ ընդ հօր իմում, արբուսցո՛ւք նմա գինի եւ ՚ի գիշերիս յայսմիկ. եւ մուտ ննջեա՛ ընդ նմա. եւ յարուսցո՛ւք զաւակ ՚ի հօրէ մերմէ։ 35Եւ արբուցին՝ եւ յա՛յնմ գիշերի գինի հօրն իւրեանց. եւ եմուտ կրտսերն եւ ննջեաց ընդ հօրն իւրում. եւ ո՛չ գիտէր ՚ի ննջելն նորա եւ ՚ի յառնել։ 36Եւ յղացա՛ն երկոքին դստերքն Ղովտայ ՚ի հօրէն իւրեանց։ 37Եւ ծնաւ երէցն որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա Մովա՛բ. ասէ, ՚ի հօրէ՛ իմմէ. նա՛ է հայր Մովաբացւոց մինչեւ ցայսօր ժամանակի։ 38Ծնաւ եւ կրցերն որդի՝ եւ կոչեաց զանուն նորա Ամման. ասէ, որդի ազգի իմոյ. նա՛ է հայր Ամոնացւոց մինչեւ ցայս օր ժամանակի։