1Եւ ասէ Աստուած ցԱբրամ. Ե՛լ դու յերկրէ քումմէ եւ յազգէ քումմէ եւ ՚ի տանէ հօր քոյ, յերկի՛ր զոր ցուցից քեզ։ 2Եւ արարից զքեզ յազգ մեծ. եւ օրհնեցից զքեզ, եւ մեծացուցից զանուն քո. եւ եղիցես օրհնեա՛լ։ 3Եւ օրհնեցից զօրհնիչս քո, եւ զանիծիչս քո անիծից. եւ օրհնեսցին ՚ի քեզ ամենայն ազգք երկրի։ 4Եւ գնաց Աբրամ որպէս եւ խօսեցաւ ընդ նմա Աստուած. երթա՛յր ընդ նմա եւ Ղովտ։ Եւ Աբրամ էր ամաց եւթանասուն եւ հնգից յորժամ ել ՚ի Խառանէ։ 5Եւ ա՛ռ Աբրամ զՍարա զկին իւր, եւ զՂովտ զեղբօրորդի իւր, եւ զամենայն զինչս իւրեանց զոր ստացան, եւ զամենայն ոգիս զոր ստացան ՚ի Խառան. եւ ելին գնա՛լ յերկիրն Քանանացւոց. եւ եկին յերկիրն Քանանու։ 6Եւ շրջեցաւ Աբրամ յերկիրն ընդ երկայնութիւն նորա մինչեւ ՚ի տեղին ՚ի Սիւքէմ, ՚ի կաղնին բարձր. բայց Քանանացիք բնակեալ էին յայնժամ յերկրին։ 7Եւ երեւեցաւ Տէր Աբրամու, եւ ասէ ցնա. Զաւակի՛ քում տաց զերկիրս զայս։ Եւ շինեաց անդ Աբրամ սեղան Տեառն որ երեւեցաւ նմա։ 8Եւ մեկնեցա՛ւ անտի ՚ի լեառն ընդ արեւելս ՚ի Բեթէլ. եւ եհար անդ զխորան իւր ՚ի Բեթէլ, յանդիման ծովուն՝ եւ Անգէի ընդ արեւելս։ Եւ շինեաց անդ սեղան Տեառն, եւ կոչեաց յանուն Տեառն։ 9Չուեաց Աբրամ, եւ գնաց բնակեցաւ յանապատի։ 10Եւ եղեւ սո՛վ յերկրին, եւ էջ Աբրամ յԵգիպտոս բնակել անդ պանդխտութեամբ, զի զօրացա՛ւ սով յերկրին։ 11Եւ եղեւ իբրեւ մերձեցաւ Աբրամ մտանել յԵգիպտոս, եւ ասէ ցՍարա ցկին իւր. Գիտեմ զի կին գեղեցի՛կ ես դու։ 12Արդ եղիցի եթէ տեսանիցեն Եգիպտացիքն, եւ ասիցեն թէ կին նորա՛ է սա. եւ սպանանիցեն զիս, եւ զքեզ ապրեցուցանիցեն։ 13Ասասցես եթէ քո՛յր նորա եմ. զի բարի՛ լիցի ինձ վասն քո, եւ կեցցէ՛ անձն իմ յաղագս քո։ 14Եւ եղեւ իբրեւ եմուտ Աբրամ յԵգիպտոս, եւ տեսեալ Եգիպտացւոցն զկինն զի գեղեցի՛կ էր յոյժ։ 15Տեսին զնա եւ իշխանքն փարաւոնի, եւ գովեցին զնա առաջի փարաւոնի. եւ տարան զնա ՚ի տո՛ւն փարաւոնի։ 16Եւ Աբրամու բարի՛ս առնէին վասն նորա. եւ եղեն նորա խաշինք, անդեայք, եւ էշք. ծառայք եւ աղախնայք. ջորիք, եւ ուղտք։

17Եւ պատժեա՛ց Աստուած զփարաւովն պատժօք մեծամեծօք եւ չարօք, եւ զտուն նորա, վասն Սարայի կնոջն Աբրամու։ 18Կոչեաց փարաւովն զԱբրամ, եւ ասէ ցնա. Զի՞նչ գործեցեր զայդ ընդ իս, զի ո՛չ պատմեցեր եթէ կին քո է։ 19Ընդէ՞ր ասացեր թէ քոյր իմ է, եւ առի զդա ինձ կնութեան. եւ արդ աւանիկ կին քո առաջի քո. ա՛ռ եւ գնա ՚ի բաց։ 20Եւ պատուէր ետ արանց վասն Աբրամու, յուղարկե՛լ զնա եւ զկին նորա, եւ զամենայն որ ինչ է՛ր նորա. եւ զՂովտ ընդ նմա։