1Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Մո՛ւտ առ փարաւոն՝ եւ ասասցե՛ս ցնա. Այսպէս ասէ Տէր. Արձակեա՛ զժողովուրդ իմ, զի պաշտեսցեն զիս։ 2Ապա թէ ո՛չ կամիս դու արձակել. ահա ես հարի՛ց զամենայն սահմանս քո գորտիւ։ 3Եւ բղխիցէ գետդ գո՛րտ. եւ ելեալ մտանիցեն ՚ի տունս քո, եւ ՚ի շտեմարանս սենեկաց քոց, եւ ՚ի գահոյս քո, եւ ՚ի տունս ծառայից քոց, եւ ժողովրդեան քո. եւ ՚ի թոնիրս քո, եւ ՚ի զանգուածս քո։ 4Եւ ՚ի վերայ քո, եւ ՚ի վերայ ժողովրդեան քո, եւ ՚ի վերայ ծառայից քոց ելանիցեն գորտքն։ 5Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ասա՛ ցԱհարոն եղբայր քո. Ձգեա՛ ձեռամբ քո զգաւազանդ քո ՚ի վերայ գետոյն, եւ ՚ի վերայ ջրադարձից, եւ ՚ի վերայ խաղից. եւ հանցես գո՛րտ ՚ի վերայ երկրիդ Եգիպտացւոց։ 6Եւ ձգեա՛ց Ահարոն զձեռն իւր ՚ի վերայ ջրոց Եգիպտացւոցն, եւ եհան գո՛րտ։ ե՛լ գորտն եւ ծածկեաց զերկիրն Եգիպտացւոց։ 7Արարին նոյնպէս եւ գէտքն Եգիպտացւոց կախարդութեամբքն իւրեանց. եւ հանին գորտ յերկրին Եգիպտացւոց։ 8Կոչեա՛ց փարաւոն զՄովսէս եւ զԱհարոն՝ եւ ասէ. Աղօ՛թս արարէք առ Տէր, եւ ՚ի բա՛ց արասցէ զգորտս յինէն՝ եւ ՚ի ժողովրդենէ իմմէ. եւ արձակեցի՛ց զժողովուրդդ, եւ զոհեսցեն Տեառն։ 9Եւ ասէ Մովսէս ցփարաւոն. Ժա՛մ դիր ինձ, առ ե՞րբ արարից աղօթս վասն քո, եւ ծառայից քոց՝ եւ ժողովրդեան քոյ. սատակել զգորտդ ՚ի քէն եւ ՚ի ժողովրդենէ քումմէ, եւ ՚ի տա՛նց ձերոց. բայց միայն ՚ի գե՛տ անդր մնասցեն։ 10Եւ նա ասէ. Առ վաղի՛ւ։ Եւ սա ասէ. Որպէս ասացերդ եղիցի՛. զի գիտասցես եթէ չի՛ք այլ ոք բա՛ց ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ։ 11Եւ բարձցին գորտքդ ՚ի քէն եւ ՚ի տանց քոց, եւ ՚ի ծառայից քոց, եւ ՚ի ժողովրդենէ քումմէ, բայց միայն ՚ի գե՛տ անդր մնասցեն։ 12Եւ ելին Մովսէս եւ Ահարոն ՚ի փարաւոնէ։ եւ աղաղակեաց Մովսէս առ Տէր՝ վասն ժամադրութեան գորտոյն, որպէս ժամադիր եղեւ փարաւոնի։ 13Եւ արար Տէր՝ որպէս եւ ասացն Մովսէս. եւ սատակեցաւ գորտն ՚ի տանց եւ ՚ի սրահից եւ յանդոց։ 14Եւ ժողովեցին զնոսա կո՛յտս կոյտս. եւ նեխեցա՛ւ երկիրն։ 15Իբրեւ ետես փարաւոն թէ եղեւ դիւրութիւն, ծանրացա՛ւ սիրտ նորա. եւ ո՛չ լուաւ նոցա՝ որպէս եւ խօսեցա՛ւ Տէր։

16Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ասա՛ ցԱհարոն, թէ ձգեա՛ ձեռամբ քով զգաւազանդ եւ հա՛ր զհող երկրիդ. եւ եղիցի մո՛ւն ՚ի մարդ եւ յանասուն, եւ յամենայն երկիրդ Եգիպտացւոց։ 17Եւ արարին ա՛յնպէս. ձգեաց Ահարոն ձեռամբ իւրով զգաւազանն եւ եհա՛ր զհող երկրին։ եւ եղեւ մուն՝ ՚ի մա՛րդ եւ յանասուն, եւ յամենայն հո՛ղ երկրին Եգիպտացւոց։ 18Արարին նո՛յնպէս եւ գէտքն Եգիպտացւոց կախարդութեամբքն իւրեանց հանել մուն, եւ ո՛չ կարէին։ եւ եղեւ մուն ՚ի մա՛րդ եւ յանասուն։ 19Եւ ասեն գէտքն ցփարաւոն. Մա՛տն Աստուծոյ է այդ։ Եւ խստացաւ սիրտն փարաւոնի. եւ ո՛չ լուաւ նոցա՝ որպէս եւ խօսեցաւ Տէր։

20Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Կանխեա՛ ընդ առաւօտն եւ կա՛ց առաջի փարաւոնի. եւ ահա նա ելանէ ՚ի ջուր անդր։ եւ ասասցես ցնա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Արձակեա՛ զժողովուրդ իմ զի պաշտեսցեն զիս։ 21Ապա թէ ո՛չ կամիցիս արձակել զժողովուրդ իմ. Ահա ե՛ս առաքեմ ՚ի վերայ քո՝ եւ ՚ի վերայ ծառայից քոց, եւ ՚ի վերայ ժողովրդեան քոյ, եւ ՚ի վերայ տա՛նց ձերոց շանաճանճ։ եւ լցցին տունք Եգիպտացւոցդ շանաճանճիւ. եւ երկիրն յորում իցեն ՚ի նմա։ 22Եւ սքանչելի՛ արարից յաւուրն յայնմիկ զերկիրն Գեսեմ, յորում ժողովուրդն իմ իցէ. եւ մի՛ լիցի անդ շանաճանճ. զի գիտասցես թէ ե՛ս եմ Տէր. Տէր ամենայն երկրի։ 23Եւ տաց խտրո՛ց ՚ի մէջ ժողովրդեան իմոյ՝ եւ ՚ի մէջ ժողովրդեան քոյ։ եւ վաղի՛ւ եղիցին շանաճանճդ այդ ՚ի վերայ երկրիդ։ 24Եւ արա՛ր Տէր այնպէս. եւ եկն շանաճանճ բազում ՚ի տունս փարաւոնի, եւ ՚ի տունս ծառայից նորա. եւ յամենայն երկիրն Եգիպտացւոց։ եւ սատակեցա՛ւ երկիրն ՚ի շանաճանճէ անտի։ 25Եւ կոչեա՛ց փարաւոն զՄովսէս եւ զԱհարոն, եւ ասէ. Երթայք զոհեցէ՛ք Տեառն Աստուծոյ ձերում աստէն ՚ի սմի՛ն երկրիս։ 26Եւ ասէ Մովսէս. Չէ՛ մարթ այդմ լինել եթէ զգարշելիս Եգիպտացւոցդ զոհիցեմք Տեառն Աստուծոյ մերում։ քանզի եթէ զոհիցեմք զգարշելիս Եգիպտացւոցդ առաջի նորա, քարկո՛ծ առնեն զմեզ։ 27Այլ երթիցուք երեքօրեայ ճանապարհ յանապատ, եւ զոհեսցուք Տեառն Աստուծոյ մերում, որպէս եւ ասա՛ց մեզ Տէր։ 28Եւ ասէ փարաւոն. Ե՛ս արձակեմ զձեզ, եւ զոհեսջիք Տեառն Աստուծոյ ձերում յանապատի. այլ մի՛ ուրեք հեռի ձգիցիք երթալ։ եւ արդ՝ աղօ՛թս արարէք վասն իմ առ Տէր։ 29Եւ ասէ Մովսէս. Ես ելի՛ց ՚ի քէն, եւ աղօթս արարից առ Աստուած, եւ փարատեսցէ՛ շանաճանճդ ՚ի փարաւոնէ, եւ ՚ի ծառայից իւրոց, եւ ՚ի ժողովրդենէ իւրմէ՝ վաղիւ։ բայց մի՛ եւս խաբեսցէ փարաւոն առ ՚ի չարձակելոյ զժողովուրդդ զոհել Տեառն։ 30Ել Մովսէս ՚ի փարաւոնէ. եւ եկաց յաղօթս առ Աստուած։ 31Եւ արար Տէր՝ որպէս եւ ասացն Մովսէս. եւ փարատեա՛ց շանաճանճն ՚ի փարաւոնէ, եւ ՚ի ծառայից նորա, եւ ՚ի ժողովրդենէ նորա. եւ ո՛չ մնաց եւ ո՛չ մի։ 32Եւ ծանրացո՛յց փարաւոն զսիրտ իւր ՚ի ժամանակին յայնմիկ. եւ ո՛չ կամեցաւ արձակել զժողովուրդն։