1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 2Ահաւադիկ յանուանէ՛ կոչեցեալ է իմ զԲեսէլիէլ զՈւրիեան, զորդի Ովրայ յազգէ Յուդայ։ 3Եւ լցուցի՛ց զնա աստուածեղէն Հոգւով իմաստութեան, եւ հանճարոյ եւ գիտութեան ամենայն գործոյ, 4խելամո՛ւտ լինել, եւ ճարտարապետել։ Գործել զոսկին եւ զարծաթ եւ զպղինձ. 5զկապուտակն, եւ զծիրանին, եւ զկարմիրն մանեալ. եւ զականակապն ՚ի լրութիւն գործոյն. եւ զհիւսնութիւն փայտից, գործել ըստ ամենայն գործոյ։ 6Եւ ես ահա ետու զնա, եւ զԵղիաբ զԱքիսամայ յազգէ Դանայ. եւ ՚ի սիրտ ամենայն իմաստնոյ ետու զիմաստութիւն, եւ արասցե՛ն զամենայն զոր միանգամ պատուիրեցի քեզ։ 7Զխորանն վկայութեան. եւ զտապանակ կտակարանացն. եւ զքաւութիւնն որ ՚ի վերայ նորա. եւ զամենայն զսպաս խորանին. եւ զզոհանոցսն. 8եւ զսեղանն եւ զամենայն զկահ նորա. եւ զաշտանակն սուրբ եւ զամենայն զկահ նորա. եւ զսեղան խնկոցն. 9եւ զսեղան ողջակիզացն եւ զամենայն զկահ նորա. եւ զաւազանն եւ զխարիսխ նորա. 10եւ զպատմուճանս պաշտամանն. եւ զհանդերձս սրբութեանն զԱհարոնի քահանայի. եւ զպատմուճանս որդւոց նորա ՚ի քահանայանալ ինձ. 11եւ զեւղն օծութեան եւ զխունկս հանդերձանաց սրբութեանն։ Եւ զամենայն զոր միանգամ պատուիրեցի քեզ՝ արասցե՛ս։

12Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 13Եւ դու խօսեա՛ց ընդ որդիսն Իսրայէլի՝ եւ ասասցես. Զգո՛յշ կացէք պահելոյ զշաբաթս իմ. զի նշանա՛կ է ընդ իս եւ ընդ ձեզ յազգս ձեր. զի ծանիջիք թէ ե՛ս եմ Տէր որ սրբե՛մ զձեզ. 14եւ պահեսջի՛ք զշաբաթս, զի սրբութիւն է այն Տեառն, եւ ձեզ։ Որ պղծեսցէ զնա՝ մահո՛ւ մեռցի. ամենայն որ գործիցէ ՚ի նմա գործ, սատակեսցի՛ անձնն այն ՚ի միջոյ ժողովրդեան իւրոյ։ 15Զվե՛ց օր գործեսցես գործ. եւ յաւուրն եւթներորդի շաբա՛թ հանգստեան սրբութիւն Տեառն. ամենայն որ գործեսցէ գործ յաւուր շաբաթու՝ մահո՛ւ մեռցի։ 16Եւ պահեսցե՛ն որդիքն Իսրայէլի զշաբաթս, առնել զնոսա յազգս ձեր. ո՛ւխտ յաւիտենական 17ընդ իս եւ ընդ որդիսն Իսրայէլի։ Նշանա՛կ իմ է յաւիտենական. զի զվեց օր արա՛ր Աստուած զերկինս եւ զերկիր, եւ յաւուրն եւթներորդի դադարեա՛ց եւ հանգեաւ։

18Եւ ե՛տ Մովսիսի՝ իբրեւ դադարեաց ինքն ՚ի խօսից իւրոց ՚ի լերինն Սինա, զերկո՛ւս տախտակսն վկայութեան, տախտա՛կս քարեղէնս գրեա՛լս մատամբն Աստուծոյ։