1Եւ ա՛յս իրաւունք են զոր դիցես առաջի նոցա։

2Եթէ գնեսցես ծառայ Եբրայեցի, զվեց ա՛մ ծառայեսցէ քեզ. եւ յամին եւթներորդի՝ գնասցէ ազա՛տ ձրի՛։ 3Թէ ինքն միա՛յն մտեալ իցէ՝ միա՛յն գնասցէ. եւ եթէ կնաւ հանդերձ մտեա՛լ իցէ՝ ելցէ եւ կինն ընդ նմա։ 4Ապա թէ տէրն իւր տացէ նմա կին, եւ ծնանիցի նմա ուստերք եւ դստերք, կինն եւ որդիք՝ տեառն նորա եղիցին. եւ նա միա՛յն ելցէ։ 5Ապա թէ պատասխանի տուեալ ասիցէ ծառայն. Սիրեցի՛ զտէր իմ, եւ զկի՛ն իմ, եւ զորդիս իմ. եւ ո՛չ գնամ յազատութիւն. 6տարցի՛ զնա տէրն իւր յատեան Աստուծոյ. եւ ապա մատուսցէ զնա առ սեամս դրանն, եւ ծակեսցէ՛ զունկն նորա հերեամբ, եւ ծառայեսցէ՛ նմա յաւիտեան։

7Իսկ եթէ վաճառեսցէ ոք զդուստր իւր յաղախնութիւն, մի՛ գնասցէ որպէս ելանիցեն աղախնայք։ 8Եթէ ո՛չ լինիցի հաճոյ յաչս տեառն իւրոյ՝ որում հաստատեցաւն, փրկեսցէ՛ զնա. բայց յա՛զգ օտար՝ չէ՛ իշխան վաճառել, զի անարգեաց զնա։ 9Ապա թէ որդւոյ իւրում հաստատեսցէ զնա, ըստ օրինաց դստերա՛ց արասցէ նմա։ 10Ապա թէ առ նովաւ ա՛յլ առնուցու. զօրէնն եւ զհանդերձ նորա եւ զմերձաւորութիւն մի՛ հատցէ ՚ի նմանէ։ 11Ապա թէ զերիս զայսոսիկ ո՛չ առնիցէ նմա, ձրի՛ իսկ ելցէ առանց արծաթոյ։

12Եւ եթէ հարցէ՛ ոք զոք՝ եւ մեռանիցի, մահո՛ւ մեռցի եւ նա։ 13Իսկ որ ո՛չ կամաւ՝ այլ Աստուած մատնեաց ՚ի ձեռս նորա, տացի՛ նմա տեղի ուր փախիցէ սպանօղն։ 14Իսկ եթէ մտաբերիցէ ոք յընկեր իւր սպանանել զնա նենգութեամբ՝ եւ փախիցէ, եւ ՚ի սեղանո՛յ իմմէ առնուցուս զնա եւ սպանանիցես։ 15Որ հարկանէ զհայր իւր, կամ զմայր իւր, մահո՛ւ մեռցի։ 16Որ ոք գողասցի յորդւոցն Իսրայէլի՝ եւ վաճառեսցէ զնա, եւ գտցի առ նմա, մահո՛ւ մեռցի։ 17Որ բամբասեսցէ զհա՛յր իւր՝ կամ զմայր իւր, մահո՛ւ մեռցի։

18Եթէ կագիցեն արք երկու, եւ հարկանիցէ ոք ՚ի նոցանէ զընկեր իւր քարի՛ւ կամ բռնցի. եւ ո՛չ մեռանիցի, այլ դնիցի ՚ի մահիճս։ 19Եթէ յառնիցէ այրն եւ շրջիցի արտաքոյ ՚ի ցպոյ, անպա՛րտ լիցի որ եհարն. բայց զխափանածո՛յ նորա՝ եւ զբժշկութեանն տուժեսցի՛։

20Եթէ ոք հարցէ զծառայ իւր՝ կամ զաղախին իւր գաւազանաւ, եւ մեռցի՛ ՚ի ձեռաց նորա, դատաստանա՛ւ վրէժխնդրութիւն լիցի։ 21Բայց թէ մի օր՝ կամ երկուս կեցցէ, մի՛ խնդրեսցի վրէժն. զի գինք արծաթոյ իւրոյ են։

22Իսկ եթէ կռուիցին արք երկու, եւ հարկանիցեն զկին յղի եւ ելանիցէ սաղմնն աննկար, կէ՛ս վնասու տուժեսցի. որչափ ինչ արկանիցէ նմա ա՛յր կնոջն, եւ տացէ աղաչելով։ 23Ապա թէ կերպարանեալ իցէ. տացէ ա՛նձն ընդ անձին. 24ա՛կն ընդ ական, ատա՛մն ընդ ատաման, ձե՛ռն ընդ ձեռին, ո՛տն ընդ ոտին, 25խարա՛ն ընդ խարանի, վէ՛ր ընդ վիրի. հարուա՛ծ ընդ հարուածոյ։

26Իսկ եթէ հարցէ՛ ոք զակն ծառայի իւրոյ, կամ զակն աղախնոյ իւրոյ, եւ կուրացուսցէ, արձակեսցէ զնոսա ազա՛տս փոխանակ ական նոցա։ 27Եւ եթէ զատամն ծառայի իւրոյ, կամ զատամն աղախնոյ թափեսցէ, արձակեսցէ ազա՛տ փոխանակ ատաման նոցա։

28Իսկ եթէ հարցէ ցուլ զա՛յր կամ զկին, եւ մեռանիցին, ցուլն՝ քարկո՛ծ լիցի, եւ միս նորա մի՛ կերիցի. եւ տէր ցլուն անպա՛րտ լիցի։ 29Ապա թէ ցուլն հարկանօղ իցէ յերեկն եւ յեռանտն, եւ բողոքեա՛լ իցէ տեառն նորա, եւ նորա չիցէ՛ ՚ի միջոյ բարձեալ. եւ սպանանիցէ զայր կամ զկին, ցուլն քարկոծ լիցի, եւ տէր ցլուն առ նմին մեռցի։ 30Իսկ եթէ փրկանք անկանիցին ՚ի վերայ նորա, տացէ՛ փրկանս ընդ անձին իւրում, ըստ ամենայնի՛ որչափ ինչ արկանիցեն նմա գին։ 31Եւ եթէ զուստր կամ զդուստր հարկանիցէ, ըստ նմի՛ն օրինակի արասցեն նմա։ 32Իսկ եթէ զծառա՛յ կամ զաղախին հարկանիցէ ցուլն, երեսուն կրկին սատեր արծաթոյ տացէ տեառն նոցա. եւ ցուլն քարկո՛ծ լիցի։

33Իսկ եթէ բացցէ ոք հո՛ր, կամ փորեսցէ ջրհոր, եւ ո՛չ խփանիցէ զնա, եւ անկանիցի անդ արջառ՝ կամ էշ. 34տէր հորոյն տուժեսցի արծաթ, եւ տացէ տեառն նորա. եւ շաղիղն նորա՛ լիցի։

35Իսկ եթէ հարցէ ցուլ ուրուք զցուլ ընկերի իւրոյ՝ եւ մեռցի. վաճառեսցե՛ն զցուլն կենդանի, եւ բաժանեսցե՛ն զգինս նորա, եւ զցուլն սպանեալ՝ բաժանեսցե՛ն։ 36Ապա թէ յերէկն եւ յեռանտն գիտէին զցուլն, եւ բողոքեա՛լ իցէ տեառն նորա, եւ նորա չիցէ՛ ՚ի միջոյ բարձեալ զնա, տուժեսցի՛ ցուլ ընդ ցլուն, եւ սպանեալն նորա լիցի։