1Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ա՛յլ մեւս եւս հարուածս ածից ՚ի վերայ փարաւոնի եւ ՚ի վերայ Եգիպտոսի. եւ ապա՛ արձակեսցէ զձեզ աստի. այլ յորժամ արձակեսցէ զձեզ, ամենեւին հանցէ զձեզ աստի։ 2Արդ՝ խօսեաց գաղտ յականջս ժողովրդեանն, եւ խնդրեսցեն իւրաքանչի՛ւր ոք յընկերէ իւրմէ, եւ կին ՚ի դրացւոյ իւրմէ անօթս ոսկեղէնս եւ անօթս արծաթեղէնս, եւ հանդերձս։ 3Եւ ետ Տէր շնորհս ժողովրդեան իւրում առաջի Եգիպտացւոցն. եւ ետուն նոցա ՚ի զարդ։ Եւ այրն Մովսէս մեծարո՛յ եղեւ յոյժ առաջի Եգիպտացւոցն, եւ առաջի փարաւոնի, եւ առաջի ամենայն ծառայից նորա. եւ յաչս ժողովրդեանն։ 4Եւ ասէ Մովսէս. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Զհասարակ գիշերաւ ե՛ս մտից ՚ի մէջ Եգիպտոսի։ 5Եւ սատակեցի՛ց զամենայն անդրանիկ յերկրէդ Եգիպտացւոց, յանդրանկէ անտի փարաւոնի որ նստի յաթոռ նորա, մինչեւ ցանդրանիկ աղախնոյն որ կայցէ առ երկանս, եւ մինչեւ ցանդրանիկ ամենայն անասնոց։ 6Եւ եղիցի աղաղա՛կ մեծ յամենայն երկրիդ Եգիպտացւոց. որպիսի ո՛չ եղեւ, եւ ո՛չ եւս յաւելուցու լինել նոյնպիսի։ 7Եւ ՚ի մէջ ամենայն որդւոցն Իսրայէլի ո՛չ կռնչեսցէ եւ ո՛չ շուն մի լեզուաւ իւրով, եւ ո՛չ ՚ի մարդոյ մինչեւ յանասուն. զի գիտասցես ո՞րչափ ինչ սքանչելիս արասցէ՛ Տէր ՚ի մէջ Եգիպտացւոցդ՝ եւ ՚ի մէջ Իսրայէլի։ 8Եւ իջցեն ամենայն ծառայքս քո այսոքիկ առ իս. եւ երկի՛ր պագցեն ինձ եւ ասասցեն. Ե՛լ դու եւ ամենայն ժողովուրդ քո, որում դուդ առաջնորդես. եւ ապա՛ ելից։ 9Եւ ել Մովսէս ՚ի փարաւոնէ լի՛ բարկութեամբ։ Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ո՛չ լուիցէ ձեզ փարաւոն, զի յաճախեցից զնշանս եւ զարուեստս յերկրիդ Եգիպտացւոց։ 10Եւ Մովսէ՛ս եւ Ահարոն արարին զամենայն նշանս եւ զարուեստս զայսոսիկ յերկրին Եգիպտացւոց առաջի փարաւոնի։ Եւ խստացոյց Տէր զսիրտն փարաւոնի, եւ ո՛չ կամեցաւ արձակել զորդիսն Իսրայէլի յերկրէն Եգիպտացւոց։