1Խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի՝ եւ ասէ. Մո՛ւտ առ փարաւոն՝ զի ե՛ս խստացուցի զսիրտ նորա եւ զսիրտ ծառայից նորա. զի կարգա՛ւ եկեսցեն նշանքն իմ ՚ի վերայ նոցա։ 2Որպէս զի պատմիցէք յականջս որդւոց ձերոց, եւ որդւո՛ց որդւոց ձերոց, ո՛րչափ խաղացի ես ընդ Եգիպտացիսդ. եւ զնշանս իմ զոր արարի ՚ի նոսա. եւ ծանիջիք՝ թէ ե՛ս եմ Տէր։ 3Մտին Մովսէս եւ Ահարոն առաջի փարաւոնի, եւ ասեն ցնա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուածն Եբրայեցւոց. Մինչեւ յե՞րբ ո՛չ կամիցիս ամաչել յինէն, արձակեա՛ զժողովուրդ իմ զի պաշտեսցեն զիս։ 4Ապա թէ ո՛չ կամիցիս դու արձակել զժողովուրդ իմ, ահաւասիկ ես ածի՛ց ՚ի սոյն ժամու վաղիւ մարա՛խ սաստիկ ՚ի վերայ ամենայն սահմանաց քոց։ 5Եւ ծածկեսցէ՛ զամենայն երեսս երկրիդ, եւ ո՛չ կարիցես տեսանել զերկիր։ եւ կերիցէ՛ զամենայն նշխարսն զոր եթող ձեզ կարկուտն. եւ կերիցէ զամենայն փայտ բուսեալ ձեզ ՚ի վերայ երկրի։ 6Եւ լցցին տո՛ւնք քո, եւ տունք ծառայից քոց. եւ ամենայն տունք յամենայն երկրիդ Եգիպտացւոց. զոր ո՛չ երբէք տեսին հարք ձեր, եւ ո՛չ հաւք նոցա, յորմէ օրէ եղեն յերկրի մինչեւ ցայսօր։ եւ խոյս տուեալ՝ ել ՚ի փարաւոնէ։ 7Ասեն ցնա ծառայքն փարաւոնի. Մինչեւ ե՞րբ իցէ մեզ խոչդ այդ. արձակեա՛ զմարդիկն՝ զի պաշտեսցեն զՏէր Աստուած իւրեանց. եթէ գիտե՞լ կամիցիս՝ զի կորեա՛ւ Եգիպտոս։ 8Եւ դարձուցին զՄովսէս եւ զԱհարոն առ փարաւոն. եւ ասէ ցնոսա. Երթա՛յք պաշտեցէ՛ք զՏէր Աստուած ձեր. բայց ո՞վ եւ ո՛վ իցեն որ երթայցեն։ 9Եւ ասէ Մովսէս. Երիտասարդօք հանդերձ՝ եւ ծերովք մերովք երթիցուք. ուստերօք եւ դստերօք մերովք. արջառով եւ ոչխարով մերով երթիցուք. զի տօ՛ն է Տեառն Աստուծոյ մերոյ։ 10Եւ ասէ ցնոսա. Եղիցի՛ այդպէս. Տէր ընդ ձեզ. քանզի արձակե՛մ զձեզ, միթէ եւ զստացուա՞ծս ձեր։ Տեսանէ՞ք զի չարիք կան ՚ի ձեզ։ 11Մի՛ այդպէս. այլ երթիցեն ա՛րք եւեթ, եւ պաշտեսցեն զԱստուած. քանզի զայդ իսկ խնդրէիք դուք։ Եւ հանին զնոսա յերեսաց փարաւոնի։ 12Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ձգեա՛ զձեռն քո ՚ի վերայ երկրիդ Եգիպտացւոց, եւ ելցէ մարա՛խ ՚ի վերայ երկրիդ Եգիպտացւոց, եւ կերիցէ զամենայն բանջար երկրիդ. եւ զամենայն պտուղ ծառոց զոր եթող կարկուտն։ 13Եւ ամբա՛րձ Մովսէս զձեռն իւր յերկինս. եւ ա՛ծ Տէր հողմ հարաւոյ յերկիր զտիւն ամենայն՝ եւ զգիշերն ամենայն։ իբրեւ առաւօտ եղեւ, եւ հողմ հարաւոյ ա՛ռ զմարախն, 14եւ եհան յամենայն երկիրն Եգիպտացւոց. եւ դադարեցոյց ՚ի վերայ ամենայն սահմանացն Եգիպտացւոց։ Յառաջ քան զայն ո՛չ եղեւ այնպիսի մարախ. եւ յետ այնորիկ ո՛չ եղեւ այնպիսի։ 15Եւ ծածկեա՛ց զամենայն երեսս երկրին. եւ ապականեցա՛ւ երկիրն. եւ եկեր զամենայն բանջար երկրին. եւ զամենայն պտուղ ծառոց, ուր մնա՛ց ՚ի կարկտէ անտի. եւ ո՛չ մնաց կանաչ, ո՛չ ՚ի ծառս եւ ո՛չ յամենայն բանջար դաշտի յամենայն երկրին Եգիպտացւոց։ 16Եւ փութացա՛ւ փարաւոն կոչել զՄովսէս եւ զԱհարոն, եւ ասէ. Մեղա՛յ առաջի Տեառն Աստուծոյ ձերոյ եւ ձեզ։ 17Արդ՝ ներեցէ՛ք այսմ եւս յանցանաց իմոց. եւ աղաչեցէ՛ք առ Տէր Աստուած ձեր, եւ փարատեսցէ՛ յինէն զմարախս զայս։ 18Եւ ել Մովսէս ՚ի փարաւոնէ. եւ եկաց յաղօթս առ Աստուած։ 19Եւ դարձոյց Տէր հողմ սաստիկ ՚ի ծովէ, եւ ա՛ռ զմարախն եւ ամաց ՚ի ծովն Կարմիր. եւ ո՛չ մնաց մարախ յամենայն երկիրն Եգիպտացւոց։ 20Եւ խստացոյց Տէր զսիրտն փարաւոնի, եւ ո՛չ արձակեաց զորդիսն Իսրայէլի։

21Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ձգեա՛ զձեռն քո յերկինս. եւ եղիցի խաւա՛ր ՚ի վերայ երկրիդ Եգիպտացւոց. խաւար՝ շօշափելի՛։ 22Ձգեաց Մովսէս զձեռն իւր յերկինս. եւ եղեւ խաւա՛ր եւ մէգ եւ մութ ՚ի վերայ ամենայն երկրին Եգիպտացւոց զերի՛ս աւուրս։ 23Եւ ո՛չ ոք տեսանէր զեղբայր իւր զերիս աւուրս։ եւ ո՛չ ոք յարեաւ յանկողնոյ իւրմէ զերիս աւուրս։ բայց ամենայն որդւոցն Իսրայէլի լո՛յս էր յամենայն բնակութիւնս իւրեանց։ 24Եւ կոչեաց փարաւոն զՄովսէս եւ զԱհարոն եւ ասէ ցնոսա. Երթա՛յք պաշտեցե՛ք զՏէր Աստուած ձեր, բայց զարջառ եւ զոչխար ձեր աստէ՛ն թողէք. եւ այլ աղխդ ձեր՝ երթիցե՛ն ընդ ձեզ։ 25Եւ ասէ Մովսէս. Նա եւ դո՛ւ եւս տացես մեզ ողջակէզս եւ զոհս՝ զոր առնիցեմք Տեառն Աստուծոյ մերում։ 26Այլ մեր անասո՛ւն իսկ երթիցէ ընդ մեզ, եւ ո՛չ թողուցումք եւ ո՛չ կճղա՛կ մի. քանզի ՚ի նոցանէ՛ առնուցումք պաշտել զՏէր Աստուած մեր. եւ մեք ո՛չ գիտեմք զինչ մատուցանիցեմք Տեառն Աստուծոյ մերում մինչեւ ա՛նդր հասանիցեմք։ 27Եւ խստացոյց Տէր զսիրտն փարաւոնի. եւ ո՛չ կամեցաւ արձակել զնոսա։ 28Եւ ասէ փարաւոն. ՚Ի բա՛ց գնա յինէն. զգո՛յշ լեր անձին քում. մի՛ եւս յաւելուցուս տեսանել զերեսս իմ. զի յորում աւուր երեւիս դու ինձ՝ մեռանի՛ս։ 29Եւ ասէ Մովսէս. Ասացեր՝ ո՛չ եւս երեւեցայց երեսաց քոց։