1Եւ յա՛յնմ աւուր պարգեւեա՛ց թագաւորն Եսթերայ զգանձն Համանայ քսուի. եւ զՄուրդքէ կոչեցեալ թագաւորին՝ քանզի պատմեաց նմա Եսթեր եթէ ազգակա՛ն իմ է ։ 2Եւ ա՛ռ թագաւորն զմատանին զոր եհա՛ն ՚ի Համանայ, եւ ե՛տ զնա Մուրդքէի, եւ կացոյց Եսթեր զՄուրդքէ ՚ի վերայ ամենայն ընչից Ամանայ։ 3Եւ յաւե՛լ եւս խօսել ընդ արքայի, եւ անկա՛ւ առաջի ոտից նորա, եւ աղաչէր՝ զի մի՛ մինչեւ ՚ի վախճան լիցի պատուհասն ՚ի վերայ Հրէիցն զոր հասոյց Համան։ 4Եւ ձգեաց արքայ առ Եսթեր զգաւազանն ոսկի. եւ յարեաւ Եսթեր՝ երթեա՛լ ՚ի սենեակն արքայի։ 5Եւ ասէ Եսթեր. Եթէ կա՛մք իցեն քեզ, եւ գտեալ է իմ շնորհս առաջի քո, առաքեսցէ՛ արքայ հրեշտակս եւ դարձուսցէ՛ զհրովարտակսն որ գրեցանն ՚ի Համանայ կորուսանել զՀրէայսն որք են ՚ի քում թագաւորութեանդ. 6եւ զիա՞րդ կարիցեմ ես տեսանել զչարիս ժողովրդեան իմոյ, եւ կամ զիա՞րդ կարացից ապրել ես ՚ի բնակչաց հայրենի գաւառին իմոյ։ 7Եւ ասէ թագաւորն ցԵսթեր. Իսկ եթէ զամենայն ինչս՝ եւ զստացուածս Համանայ ետո՛ւ շնորհեցի՛ քեզ, եւ զնա կախեցի զփայտէ, զի ձեռն եարկ նա ՚ի Հրէայսն. զինչ ա՛յլ եւս ինչ խնդրես՝ 8գրեցէ՛ք արդ դուք հրամանա՛ւ բանի իմոյ որպէս կա՛մք իցեն ձեզ, եւ կնքեսցի մատանեաւս իմով, զի որչափ եւ գրէք՝ ի՛մ արքայի հրաման տուեալ զի մի՛ ոք գտցի դիմակաց ա՛յնց հրամանաց։ 9Եւ կոչեցին զդպիրսն յառաջնում աւուրն յամսեանն Նիսան՝ որ է Արեգ, ՚ի քսաներորդի յերրորդի ամի. եւ գրեցաւ՝ որպէս եւ ետ հրաման աշխարհամա՛ր դպրացն. որք միանգամ իշխանքն եւ կուսակալքն էին ՚ի գաւառս գաւառս, նախարարացն, եւ իշխանաց նախարարացն. ՚ի Հնդկաց մինչեւ յԵթւովպացիս՝ հարիւր քսան եւ եւթն կուսակալացն, ըստ գաւառաց գաւառաց յիւրաքանչիւր լեզո՛ւս նոցա, 10հրամանաւ թագաւորին. եւ կնքեցաւ մատանեա՛ւ նորա։ Եւ առաքեցին զհրովարտակսն ՚ի ձեռն հրեշտակաց. որպէս զի կացցեն Հրէայք ո՛ղջ եւ անարատք՝ 11իւրեանց օրինօք յամենայն քաղաքի. օգնակա՛նք եւ թիկո՛ւնք լինել առ ՚ի հատուցանել նոցա զփոխարէն թշնամեաց իւրեանց. որպէս եւ կամիցին յաւուրս իմում ընդ ամենայն տեղիս թագաւորութեան իմում, 12յաւուրն երեքտասաներորդի ամսոյն Ադարայ։ Եւ ա՛յս էր պատճէն հրովարտակին զոր կնքեալ էր մատանեաւ թագաւորին։

13Եւ պատճէնք հրովարտակացն ցուցեալ կարդացեալ լիցի առաջի ամենայն աչաց՝ յիմո՛ւմ թագաւորութեանս. եւ որ պատրաստեալ հանդերձեալ էին կորուսանել զՀրէայսդ՝ յաւուր յայսմիկ կորուսանե՛լ զթշնամիս դոցա։ Ո՛ղջ լերուք։ 14Եւ հրեշտակքն ելին փութով կատարե՛լ որ ՚ի թագաւորէն կարգեալ էր. եւ գրեցա՛ւ հրամանն եւ եդաւ ՚ի Սիսիս քաղաքի։ Եւ յաւուրսն յայնոսիկ յորժամ եղեւ՛ այս. 15եւ Մուրդքէ ել, եւ զգեցեալ էր զպատմուճանն զարքունի, եւ պսա՛կ ունէր ոսկի, եւ թա՛գ ՚ի բեհեզոյ եւ ՚ի ծիրանւոյ. եւ տեսին որ ՚ի Սիսիս քաղաքին էին, եւ ուրախ եղեն յոյժ։ 16Եւ Հրէիցն լոյս մեծ ծագեաց, եւ ուրախութիւն յոյժ 17յամենայն քաղաքի եւ ՚ի գաւառս, ուր եւ ընթեռնուին զհրամանս արքունի՝ խնդութիւն եւ ուրախութիւն լինէր նոցա. եւ բազումք ՚ի հեթանոսացն դառնային ՚ի Հրէութիւն անդր, եւ թլփատէին վասն ահին Հրէից։