1Եւ Եսթեր տիկինն ապաստանեալ առ Տէր, եւ հաստատեալ էր ՚ի ճիգն մեծ։ 2Եւ եհան յիւրմէ զհանդերձ փառաց թագաւորութեան իւրոյ, եւ զգեցաւ նա՝ քո՛ւրձ նեղութեան եւ սգոյ. եւ փոխանակ պէսպէս պատուական իւղոցն եւ խնկոցն՝ մոխրով եւ աղբով ելի՛ց զգլուխն իւր. եւ զմարմինս իւր ՚ի բազո՛ւմ աշխատութիւնս խոնարհեցոյց. եւ զամենայն տեղի զարդու զցնծութեան իւրոյ՝ ելի՛ց ՚ի գիսոյ հերաց իւրոց։ 3Եւ մատուցեալ բազում աղօթիւք խնդրուածոց հայցէ՛ր ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ Իսրայէլի՝ եւ ասէր. Տէր իմ եւ թագաւո՛ր մեր, դո՛ւ միայն օգնեա՛ ինձ միայնումս. որ ո՛չ ունիմ ինձ օգնական բա՛ց ՚ի քէն. 4զի վտանգ մե՛ծ է առաջի իմ։ 5Ես լսէի ՚ի ծննդենէ իմմէ՝ ՚ի հայրենի ազգէն իմմէ, եթէ դու Տէր առեր զԻսրայէլ յամենայն ազգաց, եւ զհարսն մեր յազգատոհմէն իւրեանց ՚ի ժառանգութիւն քեզ յաւիտեան. եւ արարեր նոցա զամենայն զոր խօսեցար։ Եւ դարձեալ եւ՛ս յաճախեալ յաղօթսն իւր այսպէս ասէր. Աստուած Աբրահամու, Աստուած Սահակայ, Աստուած Յակոբայ՝ դո՛ւ ես օրհնեալ յաւիտեանս. ես լսէի ՚ի հայրենի գրոց. զի դու Տէր փոխեցեր յերկրէ յերկինս զԵնոք, յապաշխարութենէ ՚ի կեանսն յաւիտենից. ես լուա՛յ ՚ի հայրենի գրոց Տէր՝ եթէ դու զՆոյ ՚ի ջուրցն հեղեղէ ապրեցուցեր. ես լուա՛յ ՚ի հայրենի գրոց Տէր՝ եթէ դու Աբրահամու՝ առաջի արանցն իւրոց ՚ի մէջ թագաւորացն ետուր փառս. ես լուա՛յ ՚ի հայրենի գրոց Տէր՝ եթէ դու զՅովնան ՚ի կէտ ձկանն ապրեցուցեր. ես լուա՛յ ՚ի հայրենի իմոց գրոց Տէր՝ եթէ դու զերիս մանկունսն ՚ի հնոցէ հրոյն փրկեցեր. եւ զԴանիէլ՝ ՚ի գբոյ առիւծուցն ապրեցուցեր. ես լուա՛յ ՚ի հայրենի իմոց գրոց Տէր՝ եթէ դու զԵզեկիա արքայն Հրէաստանի՝ մահո՛ւն դատապարտեալ՝ փրկեցեր, եւ ՚ի կալ նորա յաղօթս առ քեզ վասն կենաց իւրոց ողորմեցա՛ր, եւ շնորհեցեր եւ յաւելեր ՚ի կեանս նորա ամս հնգետասան. ես լուա՛յ ՚ի հայրենի իմոց գրոց Տէր՝ եթէ դու ՚ի խնդրելն ՚ի քէն Տէր՝ Աննայի, աղօթի՛ւք եւ խնդրուածովք՝ զաւա՛կ շնորհեցեր նմա զմե՛ծն Սամուէլ։ 6Եւ արդ՝ այժմ մեք Տէր մեղա՛ք առաջի քո, եւ մատնեցեր զմեզ ՚ի ձեռս թշնամեաց մերոց. 7փոխանակ ա՛յնր զի փառաւորեցաք մեք զաստուածս նոցա. արդա՛ր ես դու Տէր։ 8Եւ այսու ո՛չ շատացան ՚ի ծառայելս մերում նոցա. այլ եդին զձեռս իւրեանց ՚ի վերայ կռոց իւրեանց, 9բառնա՛լ զայն զոր սահմանեաց բերանդ քո, եւ եղծանել զժառանգութիւնս քո. եւ խնո՛ւն զբերանս որ օրհնեն զքեզ, եւ շիջուցանեն զփառս տան քոյ եւ զսեղանոյ սրբոյ քո. 10եւ բանալ զբերանս ազգաց ՚ի փառաւորել զոչինչ աստուածս իւրեանց, եւ փառաւորե՛լ զթագաւորս մարմնաւորս յաւիտենիս այսորիկ։ 11Եւ արդ Տէր Աստուած՝ մի՛ մատներ զվիճակ ժառանգութեան քոյ ՚ի ձեռս այնոցիկ որ ո՛չն իսկ են բնաւ, զի մի՛ ուրախութեամբ ցնծասցեն ՚ի վերայ կործանմանս մերոյ. այլ դարձո՛ զխորհուրդս նոցա անդրէն ՚ի նոսին, եւ զայն որ յարուցեալ է ՚ի վերայ մեր՝ խայտառակեա՛։ 12Յիշեա՛ Տէր, եւ մի՛ անտես առներ ՚ի ժամանակի նեղութեանս մերում։ Եւ զիս համարձակեցո՛ որ Թագաւորդ ես ամենայն թագաւորաց՝ եւ Տէր տերանց. 13եւ տո՛ւր ինձ բան դիւրի՛ն ՚ի բերան, որով գտանիցե՛մ զշնորհս առաջի թագաւորին. եւ դարձո՛ զսիրտ նորա յատելութիւն թշնամւոյն մերոյ, առ ՚ի կոտորումն նմին եւ կամակցաց նորա. 14այլ զմեզ փրկեա՛ բարձր բազկաւ քով, եւ օգնեա՛ ինձ միայնումս՝ որում ո՛չ ոք է օգնական բա՛ց ՚ի քէն Տէր։ 15Տէր՝ դու զամենեցուն զսիրտս գիտես եւ ճանաչես, եւ ես ատեցի՛ զփառս անօրինացս, եւ գարշեցեալ եմ յանկողնէ անթլփատիցս. եւ յամենայն օտար ստացուածոցս։ 16Դո՛ւ գիտես Տէր զկարիս իմ, զի գարշելի է ինձ թագս որ է ՚ի վերայ գլխոյ իմոյ. գարշի՛մ ՚ի սմանէ որպէս ՚ի կապերտէ որ լինի ըստ օրինաց կանանց, եւ ո՛չ զգենում զնա յորժամ ՚ի ներքս դադարեմ։ 17Եւ ո՛չ կերաւ աղախին քո ՚ի սեղանոյ անտի Ամանայ, եւ ո՛չ փառաւորեցի զգինարբուս թագաւորին, եւ ո՛չ արբի զգինի սպանդից նոցա. 18եւ ո՛չ ուրախ եղեւ աղախին քո յօրէն յայնմանէ յորմէ հետէ մտեա՛լ եմ առ թագաւորն մինչեւ ցայժմ. բայց ՚ի քեզ Տէր՝ Տէր Աստուած Աբրահամու։ 19Աստուած հզօր ՚ի վերայ ամենեցունց, լո՛ւր ձայնից անյուսացս, եւ փրկեա՛ զմեզ ՚ի ձեռաց որ չարչարենս զմեզ, եւ փրկեա՛ զիս յերկիւղէ անտի զոր երկնչիմս. եւ ապրեցո՛ զժողովուրդ քո զԻսրայէլ։