1Մի՛ փութար բերանով քով, եւ մի՛ վաղվաղեսցէ սիրտ քո հանել բա՛նս առաջի Աստուծոյ. զի Աստուած յերկի՛նս է՝ եւ դու յերկրի. վասն այնորիկ եղիցին բանք քո սակաւք։ 2Զի հասանէ երա՛զ ՚ի բազմութիւն փորձութեան. եւ ձայն անզգամին ՚ի բազմութեան բանից։ 3Եւ որպէս ինչ եւ ուխտիցես դու Աստուծոյ, մի՛ յամիցես հատուցանել զնա. զի ո՛չ են կամք ՚ի ձեռս անզգամաց։ Դու որչափ ուխտիցես՝ հատո՛. 4զի լա՛ւ է քեզ չուխտել, քան ուխտել եւ ո՛չ հատուցանել։ 5Մի՛ տար զբերան քո առ ՚ի յանցուցանելոյ զմարմին քո. եւ մի՛ ասեր առաջի Աստուծոյ թէ անգիտութիւն է. զի մի՛ բարկասցի Աստուած ՚ի բարբառ քո, եւ ապականեսցէ զգործս ձեռաց քոց։ 6Զի ՚ի բազմութեան երազոց՝ եւ ընդունայնութեանց եւ բանից բազմաց. սակայն դու երկի՛ր յԱստուծոյ։

7Եթէ զզրպարտութիւն տնանկի եւ զյափշտակութիւն իրաւանց եւ արդարութեան տեսանիցես յերկրի, մի՛ զարմանայցես ՚ի վերայ իրացն. զի բարձր ՚ի վերայ բարձու պահէ, եւ բարձունք ՚ի վերայ նոցա, եւ յաճախութիւն հողոյ։ 8՚Ի վերայ ամենայնի է թագաւոր ՚ի վերայ անդոյն գործելոյ։ Եւ լիջի՛ր դու հաւատարիմ յամենայնէ ՚ի ծանր յափշտակելոյ անտի։

9Որ սիրէ զարծաթ՝ ո՛չ յագեսցի արծաթով. եւ որ սիրեաց ՚ի բազմութեան իւրում զարդիւնս. քանզի եւ այն ունայնութիւն է։ 10՚Ի բազմութեան արդարութեան յագեցան որք ուտէին զնա. եւ զի՛նչ արւութիւն է նմա առ ՚ի նմանէ, զի սկիզբն տեսանելոյ՝ ա՛չք իւր են։ 11Քաղցր քո՛ւն է ծառայի՝ եթէ սակաւ եւ եթէ շա՛տ կերիցէ. եւ որում յագին մեծանալով՝ չէ՛ նմա համարձակ ՚ի քո՛ւն մտանել։

12Է խրատ մի՝ զոր տեսի ՚ի ներքոյ արեգական. մեծութիւն պահեալ ումեք առ ՚ի նմանէ չարո՛յ իւրում. 13եւ կորիցէ մեծութիւն նորա՝ եւ նա ՚ի զբաղման չարի է. ծնաւ որդի՝ եւ ո՛չ գոյ ՚ի ձեռին նորա եւ ո՛չ ինչ։ 14Որպէս ել յորովայնէ մօր իւրոյ մերկ, դառնայ երթալ՝ որպէս եւ եկեալն էր՝ եւ ո՛չ ինչ առցէ ՚ի վաստակոյ իւրմէ, եթէ երթիցէ ՚ի ձեռին իւրում։ 15Նա եւ ա՛յն իսկ ախտ չար է, զի որպէս եկն՝ նո՛յնպէս եւ երթիցէ. եւ զի՞նչ օգուտ իցէ նմա ՚ի վաստակոց անտի զոր ջանա՛յ նա հողմոյ։ 16Զի ամենայն աւուրք նորա խաւար եւ սուգ. եւ ՚ի բազում սրտմտութեան եւ ՚ի հիւանդութեան եւ ՚ի բարկութեան։ 17Արդ աւասիկ զոր տեսի ես՝ բարի է ուտելն եւ ըմպել, եւ տեսանել զբարութիւն յամենայն վաստակս իւր զոր ջանայցէ ընդ արեգակամբ ՚ի թիւ աւուրց կենաց իւրոց զոր ե՛տ նմա Աստուած. զի ա՛յն է բաժին նորա։ 18Քանզի ամենայն մարդ՝ որում ետ նմա Աստուած մեծութիւն եւ ինչս, եւ իշխա՛ն արար զնա ուտել ՚ի նոցանէ. եւ առնուլ զբաժին իւր, եւ ուրա՛խ լինել ՚ի վաստակս իւր. այն պարգեւ Աստուծոյ է։ 19Զի ո՛չ բազում աւուրս յիշեսցէ զկենաց իւրոց. զի Աստուած զբօսացուցանէ զնա յուրախութեան սրտի իւրոյ։