Դանիէլ մարգարեյի գիրք

7

1Յամին առաջներորդի Բաղտասարայ արքայի Քաղդեացւոց, երա՛զ ետես Դանիէլ. եւ տեսիլ գլխոյ նորա յանկողնի իւրում. եւ զերազն գրեա՛ց։

2Ես Դանիէլ տեսանէի՛ ՚ի տեսլեան գիշերոյ. եւ ահա չո՛րք հողմք երկնից բախէին զծով մեծ։ 3Եւ չորք գազանք մեծամեծք ելանէին ՚ի ծովէ անտի՝ այլակերպք միմեանց։ 4Առաջինն՝ իբրեւ զմատակ առեւծ թեւաւո՛ր. եւ թեւք նորա իբրեւ արծուոյ. հայէի մինչ թափեցան թեւք նորա եւ ջնջեցա՛ւ յերկրէ. եւ եկա՛ց իբրեւ ՚ի վերայ ոտի՛ց մարդոյ, եւ սիրտ մարդոյ տուաւ նմա։ 5Եւ ահա երկրորդ գազանն նմա՛ն արջոյ, եւ եկաց ՚ի կողմն մի. եւ կողք երեք ՚ի բերա՛ն նորա՝ ՚ի մէջ ժանեաց նորա. եւ ա՛յսպէս ասէին ցնա. Արի՛ կե՛ր զմարմինս բազմաց։ 6Եւ զկնի նորա հայէի, եւ ահա ա՛յլ գազան իբրեւ զինծ. եւ չորք թեւք թռչնոյ ՚ի վերայ նորա. եւ չո՛րք գլուխք գազանին. եւ իշխանութիւն տուաւ նմա։ 7Եւ զկնի նորա հայէի. եւ ահա գազանն չորրորդ՝ ահե՛ղ եւ զարմանալի՝ եւ հզօր առաւել, եւ ժանիք նորա երկաթիք. ուտէր եւ մանրէր, եւ զմնացորդսն առ ո՛տն կոտորէր. եւ ինքն առաւել այլակե՛րպ քան զամենայն գազանսն որ յառաջ քան զնա. եւ եղջեւրք տասն ՚ի նմա։ 8Պշուցեալ հայէի ընդ եղջեւրս նորա. եւ ահա ա՛յլ եղջեւր փոքրիկ ելանէ՛ր ՚ի մէջ նոցա, եւ երեք եղջեւրք յառաջնոցն ՚ի բա՛ց խլէին յերեսաց նորա. եւ ահա ա՛չք իբրեւ զաչս մարդոյ յեղջեւրն յայնմիկ, եւ բերան որ խօսէր զմեծամեծս։ 9Տեսանէի մինչեւ աթոռք անկանէին, եւ Հինաւուրցն նստէր. հանդերձ նորա սպիտակ իբրեւ զձիւն, եւ հեր գլխոյ նորա իբրեւ զասր սուրբ. աթո՛ռ նորա իբրեւ զբո՛ց հրոյ, անի՛ւք նորա իբրեւ զհուր բորբոքեալ. 10գետ հրոյ յորդեալ ելանէր առաջի նորա. հազարք հազարաց պաշտէին զնա, եւ բեւրք բիւրուց կային առաջի նորա. ատեա՛ն նստաւ՝ եւ դպրութիւնք բացան։ 11Տեսանէի յայնժամ ՚ի բարբառոյ մեծամեծ բանիցն զոր եղջեւրն այն խօսէր, մինչեւ բարձաւ գազանն եւ կորեաւ. եւ մարմին նորա տուաւ յայրումն հրոյ։ 12Եւ այլոց գազանացն իշխանութիւն փոփոխեցաւ. եւ երկայնութիւն կենաց տուաւ նոցա մինչեւ ՚ի ժամանակ։ 13Տեսանէի ՚ի տեսլեան գիշերոյ՝ եւ ահա ընդ ամպս երկնից իբրեւ Որդի մարդոյ գայր՝ եւ հասանէր մինչեւ ՚ի Հինաւուրցն, եւ մատուցա՛ւ առաջի նորա։ 14Եւ նմա տուաւ իշխանութիւն եւ պատիւ եւ արքայութիւն. եւ ամենայն ազգք եւ ազինք եւ լեզուք նմա՛ ծառայեսցեն. եւ իշխանութիւն նորա իշխանութիւն յաւիտենական որ ո՛չ անցանէ, եւ թագաւորութիւն նորա ո՛չ եղծանիցի։ 15Սոսկացա՛ւ մարմին իմ յանձին իմում. Ես Դանիէլ՝ եւ տեսիլ գլխոյ իմոյ խռովեցո՛յց զիս։ 16Եւ մատեայ առ մի ոմն որ կային անդ, եւ զճշմարտութիւն խնդրէի ուսանել՝ վասն ամենայնի այնորիկ. եւ ասաց ինձ զճշմարտութիւնն, եւ զմեկնութիւն բանիցն եցո՛յց ինձ։ 17Այդ գազանք մեծամեծք՝ չորք թագաւորութիւնք յարիցեն ՚ի վերայ երկրի. 18բարձցին. եւ առցեն զթագաւորութիւնն սուրբք Բարձրելոյն, եւ կալցին զնա մինչեւ յաւիտեանս յաւիտենից։ 19Եւ քննէի ճշմարտիւ վասն գազանին չորրորդի. զի առաւե՛լ այլակերպ էր քան զամենայն գազանսն՝ որ յառաջ քան զնա, եւ ահագի՛ն յոյժ. եւ ժանիք նորա երկաթիք, եւ մագիլք նորա պղնձիք. ուտէր եւ մանրէր՝ եւ զմնացորդսն առ ո՛տն կոտորէր. 20եւ վասն եղջերացն տասանց որ էր ՚ի գլուխ նորա. եւ վասն միւսոյն որ ելանէր՝ եւ զերիսն ՚ի բաց թափէր. որոյ ա՛չք էին՝ եւ բերան որ խօսէր զմեծամեծս. եւ տեսիլ նորա առաւե՛լ էր քան զայլոցն։ 21Տեսանէի՝ եւ եղջեւրն այն տայր ընդ սուրբս. եւ զօրանայր ՚ի վերայ նոցա. 22մինչեւ եկն Հինաւուրցն՝ եւ ետ իրաւունս սրբոց Բարձրելոյն. ժամանա՛կ եհաս, եւ զարքայութիւնն սուրբք ըմբռնեցին։ 23Եւ ասէ. Գազանն չորրորդ՝ թագաւորութիւն չորրո՛րդ կացցէ յերկրի, որ առաւե՛լ իցէ քան զամենայն թագաւորութիւնս. եւ կերիցէ զամենայն , եւ կոխիցէ եւ հարցէ զնա։ 24Եւ տասն եղջեւրք նորա՝ տա՛սն թագաւորք յարիցեն. եւ զկնի նոցա յարիցէ այլ, որ առաւել իցէ չարեօք քան զամենայն առաջինսն. եւ երիս թագաւորս խոնարհեցուսցէ. 25եւ բանս առ Բարձրեալն խօսիցի. եւ զսուրբս Բարձրելոյն մոլորեցուսցէ. եւ կարծեսցէ զժամանակս եւ զօրէնս փոփոխել. եւ տացի ՚ի ձեռս նորա մինչեւ ՚ի ժամանակ, եւ ՚ի ժամանակս, եւ ՚ի կէս ժամանակաց։ 26Ատեա՛ն նստցի. զիշխանութիւն նորա փոխեսցեն, յապականել եւ ՚ի կորուսանել մինչեւ ՚ի սպառ։ 27Եւ թագաւորութիւն եւ մեծութիւն թագաւորաց որ ՚ի ներքոյ երկնից՝ տուաւ սրբոց Բարձրելոյն. եւ արքայութիւն նորա արքայութիւն յաւիտենական, եւ ամենայն իշխանութիւնք նմա՛ ծառայեսցեն, եւ հնազանդեսցին։ 28Մինչեւ ցա՛յս վա՛յր է վախճան բանիս։ Ե՛ս Դանիէլ՝ եւ խորհուրդք իմ յո՛յժ խռովեցուցանէին զիս. եւ գոյն երեսաց իմոց շրջեցաւ. եւ զբանն ՚ի սրտի՛ իմում պահէի։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)