Տեսիլ վեցերորդ։ԺԱ

Տեսիլ վեցերորդ։

1Յամին երրորդի Կիւրոսի արքայի Պարսից, բանն յայտնեցաւ Դանիելի՝ որոյ անուն կոչեցաւ Բաղտասար. եւ ճշմարի՛տ է բանն. եւ զօրութիւն մեծ եւ հանճա՛ր տուաւ նմա ՚ի տեսլեանն։ 2Յաւուրսն յայնոսիկ՝ ես Դանիէլ էի ՚ի սուգ երիս եւթներորդս աւուրց. 3հաց ցանկութեան ո՛չ կերայ, եւ միս եւ գինի ո՛չ եմուտ ՚ի բերան իմ, եւ իւղով ո՛չ օծայ, մինչեւ ՚ի կատարել երից եւթներորդաց աւուրց։ 4Յաւուրն քսաներորդի եւ չորրորդի ամսեանն առաջնոյ. կայի ես առ ափն գետոյն մեծի՝ որ է Տիգրիս Դկլաթ։ 5Ամբարձի զաչս իմ, եւ ահա այր մի զգեցեալ փառս. եւ ընդ մէջ իւր ածեալ կամար յոսկւոյն Ոփազայ. 6եւ մարմին նորա ծովագոյն. եւ երեսք նորա իբրեւ զտեսիլ փայլատական, եւ աչք նորա իբրեւ ճառագայթք հրոյ. բազուկք եւ բարձք նորա իբրեւ զտեսիլ փայլուն պղնձոյ. եւ բարբառ բանից նորա իբրեւ զբարբառ զօրու։ 7Եւ տեսի ես Դանիէլ միայն զտեսիլն. եւ արքն որ ընդ իս էին՝ ո՛չ տեսին զտեսիլն, այլ ա՛հ մեծ անկաւ ՚ի վերայ նոցա, եւ փախեան զարհուրեալք։ 8Եւ ես միայն մնացի, եւ տեսի զտեսիլն զայն մեծ. եւ ոչ մնա՛ց յիս զօրութիւն. եւ փառք իմ յապականութիւն դարձան, եւ չհանդարտեցի զօրութեանն։ 9Եւ լուայ զբարբառ բանից նորա. եւ ՚ի լսելն իմում զբարբառ բանից նորա՝ կայի հիացեալ, եւ երեսք իմ յերկիր խոնարհեալ։ 10Եւ ահա ձեռն ձգեալ առ իս՝ կանգնեաց զիս ՚ի ծունգս իմ եւ ՚ի թաթս ձեռաց իմոց. 11եւ ասէ ցիս. Դանիէ՛լ ա՛յր ցանկալի, խելամո՛ւտ լեր բանիցս զոր խօսեցայց ընդ քեզ, եւ կա՛ց ՚ի կայի քում՝ զի այժմ առաքեցայ առ քեզ. եւ ՚ի խօսել նորա ընդ իս զբանս զայս՝ յոտն կացի դողութեամբ։ 12Եւ ասէ ցիս. Մի՛ երկնչիր Դանիէլ. զի յօրէ յորմէ ետուր զսիրտ քո խելամո՛ւտ լինել, եւ վշտանալ առաջի Աստուծոյ քոյ, լսելի՛ եղեն բանք քո, եւ ես եկի ընդ բանից քոց։ 13Եւ իշխան թագաւորութեանն Պարսից կայր հակառա՛կ ինձ զքսան եւ զմի օր. եւ ահա Միքայէլ՝ մի յառաջին իշխանացն եկն օգնել ինձ. եւ թողի՛ զնա անդ ընդ իշխանի թագաւորութեանն Պարսից. 14եւ եկի խելամուտ առնել զքեզ որչափ ինչ ա՛նցք անցանելոց իցեն ընդ ժողովուրդ քո յաւուրս յետինս. զի տեսիլդ յաւո՛ւրս է։ 15Եւ ՚ի խօսելն նորա ընդ իս ըստ բանիցս այսոցիկ, անկա՛յ ՚ի վերայ երեսաց իմոց յերկիր՝ եւ կայի հիացեալ։ 16Եւ ահա իբրեւ ՚ի նմանութիւն որդւոյ մարդոյ մերձենայր ՚ի շրթունս իմ. բացի զբերան իմ եւ խօսեցայ. եւ ասեմ ցայրն որ կայր յանդիման ինձ. Տէր՝ յերեւելդ քո ինձ՝ խռովեցա՛ւ փոր իմ յիս, եւ ո՛չ գոյ յիս զօրութիւն։ 17Եւ զիա՞րդ կարիցէ ծառայ քո տէր խօսել ընդ տեառն իմում. եւ ո՛չ եւս է յիս զօրութիւն կալոյ, եւ շունչ ո՛չ մնաց յիս։ 18Եւ յաւե՛լ եւս մերձեցաւ յիս իբրեւ զտեսիլ մարդոյ, եւ զօրացոյց զիս, 19եւ ասէ. Մի՛ երկնչիր ա՛յր ցանկալի. խաղաղութիւն ընդ քեզ. զօրացի՛ր եւ քա՛ջ լեր. եւ ՚ի խօսել նորա ընդ իս՝ զօրացայ եւ ասեմ. Խօսեսցի՛ տէր՝ զի զօրացուցեր զիս։ 20Եւ ասէ. Եթէ գիտիցե՞ս վասն էր եկի առ քեզ. եւ արդ դառնամ անդրէն տա՛լ պատերազմ ընդ իշխանին Պարսից. եւ ես երթայի՝ եւ իշխանն Յունաց գայր։ 21Բայց պատմեցի՛ց քեզ զինչ կարգեալ է ՚ի գիրս ճշմարտութեան. եւ ո՛չ ոք է ինձ օգնական այսոցիկ, բայց Միքայէլ իշխանն ձեր։