1Տէր ամենակալ՝ Աստուած Իսրայէլի, անձինք նեղեալք՝ եւ հոգիք ձանձրացեալք աղաղակեն առ քեզ։ 2Լո՛ւր Տէր եւ ողորմեա՛ց, զի Աստուած ողորմա՛ծ ես, եւ ողորմեա՛ց՝ զի մեղաք առաջի քո. 3զի դու բնակեալ ես յաւիտեան, եւ մեք կորստակա՛նք յաւիտեան։ 4Տէր ամենակալ՝ Աստուած Իսրայէլի, լո՛ւր աղօթից մեռելոցն Իսրայէլի, եւ որդւոցն մեղուցելոց առաջի քո. որք ո՛չ լուան ձայնի Տեառն Աստուծոյ իւրեանց. եւ պատեցին զմեզ չարիք։ 5Մի՛ յիշեր զանիրաւութիւնս հարցն մերոց, այլ յիշեա՛ զձեռն քո, եւ զանուն քո ՚ի ժամանակի յայսմիկ. 6զի դո՛ւ Տէր Աստուած մեր. եւ օրհնեսցուք զքեզ Տէր։ 7Զի վասն այսորիկ ետուր զերկեւղ քո ՚ի սիրտս մեր կարդա՛լ զանուն քո. եւ օրհնեսցո՛ւք զքեզ ՚ի գերութեանս մերում. զի դարձուցաք ՚ի սիրտս մեր զամենայն անիրաւութիւնս հարցն մերոց մեղուցելոց առաջի քո։ 8Ահաւասիկ մեք այսօր ՚ի գերութեան մերում. ուր ցրուեցեր զմեզ այսր ՚ի նախատինս՝ եւ ՚ի նզովս՝ եւ ՚ի պարտիսս ըստ ամենայն անօրէնութեանց հարց մերոց՝ որ ապստամբեցին ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ։

9Լո՛ւր Իսրայէլ զպատուէրս կենաց. ո՛ւնկն դիք ճանաչել զիմաստութիւն։ 10Զի՛նչ է Իսրայէլ. զի՞ է զի յերկիրդ թշնամեաց ես։ 11Հնացար յերկրի օտարութեան, խառնակեցար ընդ դիակունս. համարեցար ընդ իջեալս ՚ի դժոխս։ 12Թողե՛ր զերկիրն իմաստութեան։ 13Եթէ ՚ի ճանապարհն Աստուծոյ գնացեալ էիր, բնակեալ էիր խաղաղութեամբ յաւիտեանս ժամանակաց։ 14Ուսի՛ր՝ ո՞ւր է իմաստութիւն, ո՞ւր է զօրութիւն, ո՞ւր է հանճար, ճանաչել միանգամայն՝ թէ ո՞ր են կեանք երկայնակեացք. ո՞ւր է լոյս աչաց եւ խաղաղութիւն. 15ո՞ եգիտ զտեղի նորա, եւ ո՞ եմուտ ՚ի գանձս նորա։ 16Ո՞ւր են իշխանք հեթանոսաց՝ եւ որ տիրէին գազանաց երկրի. 17որ ընդ թռչունս երկնից ճախրէին. 18եւ գանձէին արծաթ եւ ոսկի՝ յոր յուսացան մարդիկ. եւ ո՛չ գոյր բաւ ստացուածոց նոցա. եւ որք գործեն զարծաթն եւ զոսկին, եւ հոգան. եւ ո՛չ գոն հանգամանք գործոց նոցա։ 19Ապականեցան եւ ՚ի դժոխս իջին. եւ ա՛յլք փոխանակ նոցա կանգնեցան։ 20Երիտասարդք տեսին լո՛յս, եւ բնակեցին յերկրի. եւ զճանապարհս իմաստութեան ո՛չ ծանեան. 21եւ ո՛չ ՚ի միտ առին զշաւիղս նորա, եւ ո՛չ կացին ՚ի վերայ նորա. որդիք նոցա ՚ի ճանապարհէ նորա հեռի՛ եղեն։ 22Ո՛չ լու եղեւ ՚ի Քանան, եւ ո՛չ երեւեցաւ ՚ի Թեման։ 23Եւ ո՛չ որդիքն Հագարու խնդրեն զիմաստութիւն. վաճառականք Մերանայ եւ Թեմանայ. եւ առասպելախօսք՝ եւ քննիչք իմաստութեան զճանապարհն իմաստութեան ո՛չ ծանեան, եւ ո՛չ յուշ եղեն նոցա շաւիղք նորա։ 24Ո՛վ Իսրայէլ՝ որպէս զի մեծ է տունն Աստուծոյ, եւ ընդարձակ է տեղի ստացուածոց նորա։ 25Մեծ է՝ եւ ո՛չ գոյ բաւ. բա՛րձր եւ անչափ։ 26Ա՛նդ ծնան սկայքն անուանիք, իսկզբանէ եղեալք մեծամեծք, հմո՛ւտք պատերազմաց։ 27Ո՛չ եթէ զնոսա ընտրեաց Աստուած, եւ ո՛չ զճանապարհ իմաստութեան ետ նոցա։ 28Եւ կորեան առ ՚ի չգոյէ իմաստութեան, եւ սատակեցան վասն անմտութեան իւրեանց։ 29Ո՞ ել յերկինս եւ ա՛ռ զնա՝ եւ իջոյց զնա յամպոց։ 30Ո՛ անց յայնկոյս ծովու՝ եւ եգիտ զնա, եւ բերիցէ զնա ընդ ընտիրս ոսկւոյ։ 31Չի՛ք որ գիտէ զճանապարհս նորա, եւ ո՛չ որ զմտա՛ւ ածիցէ զշաւիղս նորա։ 32Այլ որ գիտէն զամենայն՝ նա՛ ճանաչէ զնա, եգիտ զնա իմաստութեամբ իւրով. եւ որ կազմեաց զերկիր յաւիտեանս ժամանակաց, ելի՛ց զսա անասնօք եւ չորքոտանեօք։ 33Որ առաքէ զլոյս՝ եւ գնայ. կոչեաց զնա՝ եւ նա լուա՛ւ նմա դողութեամբ։ 34Եւ աստեղք ծագեցին յիւրաքանչիւր պահպանութեան՝ եւ ուրա՛խ եղեն։ 35Կոչեաց զնոսա՝ եւ ասեն. Ահա՛ւասիկ կամք. ծագեցին ուրախութեամբ Արարչի իւրեանց։ 36Սա՛ է Աստուած մեր՝ ընդ որում ո՛չ համարեսցի այլ։ 37Եգիտ զամենայն ճանապարհս իմաստութեան. եւ ետ զնա Յակոբու ծառայի իւրում, եւ Իսրայէլի սիրեցելոյ ՚ի նմանէ։ 38Յետ այսորիկ յերկրի երեւեցաւ՝ եւ ընդ մարդկան շրջեցաւ։