Ամովս մարգարեյի գիրք
9
1Տեսի՛ զՏէր զի կայր ՚ի վերայ սեղանոյ՝ եւ ասէ. Բախեա՛ զսեղանդ՝ եւ շարժեսցին դրանդիք, եւ կտրեա՛ արկ ՚ի գլուխս ամենեցուն. եւ զմնացորդս նոցա սրո՛վ կոտորեցից. եւ մի՛ ապրեսցէ ՚ի նոցանէն փախուցեալն. եւ մի՛ զերծցի ՚ի նոցանէ զերծեալն։ 2Զի եթէ ծածկեսցին ՚ի դժոխս, անտի՛ ձեռն իմ կորզեսցէ զնոսա. եւ եթէ ելանիցեն յերկինս, եւ անտի՛ իջուցից զնոսա. եւ եթէ թաքիցեն ՚ի բարձունս Կարմելայ, եւ անտի՛ յուզեցից եւ առից զնոսա։ 3Եւ եթէ ընկեսցին յաչաց իմոց ՚ի խորս ծովու, եւ անդ հրամայեցից վիշապին խայթել զնոսա. 4եւ եթէ գնայցեն ՚ի գերութիւն առաջի թշնամեաց իւրեանց, եւ անդ հրամա՛ն տաց սրոյ՝ եւ սատակեսցէ զնոսա։ Եւ հաստատեցից ՚ի վերայ նոցա զաչս իմ ՚ի չարութիւն եւ ո՛չ ՚ի բարութիւն։ 5Եւ Տէր Աստուած ամենակալ որ մերձենայ յերկիր եւ շարժէ զնա, եւ սո՛ւգ առցեն ամենայն բնակիչք նորա. եւ ելցէ իբրեւ զգե՛տ վախճան նորա, եւ իջցէ իբրեւ զգետն Եգիպտացւոց։ 6Որ շինէ յերկինս զհամբառնալ իւր, եւ զաւետիս իւր յերկիր հաստատէ. որ կոչէ զջուրս ծովու՝ եւ հեղու զնա ՚ի վերայ երեսաց երկրի. Տէր ամենակալ անուն է նորա։ 7Ոչ ապաքէն իբրեւ զորդիս Եթւովպացւոց էք դուք ինձ որդիք Իսրայէլի՝ ասէ Տէր. ո՞չ զԻսրայէլ հանի յերկրէն Եգիպտացւոց, եւ զայլազգիս՝ ՚ի Գամրաց, եւ զԱսորիս ՚ի Բոթորայ։ 8Ահաւասիկ աչք Տեառն ՚ի վերայ թագաւորութեանդ մեղաւորաց. եւ բարձի՛ց զդա յերեսաց երկրէ. սակայն ՚ի սպառ ո՛չ ջնջեցից զտունն Յակոբու՝ ասէ Տէր։ 9Զի ահաւասիկ ես հրաման տամ, եւ ցրուեցի՛ց զձեզ ընդ ամենայն ազգս տո՛ւնդ Իսրայէլի. զոր օրինակ հոսի հոսչաւ, եւ մի՛ անկցի մանրուած նորա յերկիր։ 10Սրո՛վ վախճանեսցին ամենայն մեղաւորք ժողովրդեան իմոյ. որք ասէին. Ո՛չ մերձեսցին՝ եւ ո՛չ հասցեն ՚ի վերայ մեր չարիք։ 11Յաւուր յայնմիկ կանգնեցի՛ց զխորանն Դաւթի զանկեալն, եւ կանգնեցից զկործանեալս նորա. եւ զյատակեալս նորա վերստին կանգնեցից. եւ շինեցից զնա ըստ աւուրցն յաւիտենից։ 12Որպէս զի խնդրեսցեն զիս մնացորդք մարդկան. եւ ամենայն ազգք յորոց վերայ կոչեցեալ է անուն իմ. ասէ Տէր՝ որ առնէ զայս։ 13Ահա աւուրք գա՛ն ասէ Տէր, եւ հասցեն կալք կթոց, եւ խայծեսցի՛ խաղող ՚ի հարաւունս. եւ բղխեսցե՛ն լերինք զքաղցրութիւն, եւ ամենայն բլուրք անտառախի՛տք եղիցին։ 14Եւ դարձուցի՛ց զգերութիւն ժողովրդեան իմոյ Իսրայէլի, եւ շինեսցեն զքաղաքս ապականեալս եւ բնակեսցեն. եւ տնկեսցեն այգիս, եւ արբցեն զգինի նոցա. արասցեն պարտէզս՝ եւ կերիցեն զպտուղ նոցա։ 15Եւ տնկեցի՛ց զնոսա յերկրի իւրեանց. եւ մի՛ եւս մերժեսցին յերկրէ իւրեանց, զոր ետու ես նոցա՝ ասէ Տէր Աստուած ամենակալ։