1Եւ մինչդեռ խօսէին նոքա ընդ ժողովրդեանն, հասին ՚ի վերայ նոցա քահանայապետք եւ իշխանք տաճարին՝ եւ սադուկեցիքն, 2զայրագնեա՛լք վասն ուսուցանելոյ նոցա զժողովուրդն, եւ պատմելոյ Յիսուսի՛ւ զյարութիւն մեռելոց։ 3Մխեցին ՚ի նոսա զձեռս իւրեանց, եւ եդին զնոսա ՚ի բանտի մինչեւ ՚ի վաղիւն, զի էր ընդ երե՛կս։ 4Իսկ բազումք ՚ի լսողաց բանին հաւատացի՛ն. եւ եղեւ թիւ մարդկան իբրեւ հազարա՛ց հնգից։ 5Եւ եղեւ ՚ի վաղիւ անդր ժողովել նոցա զիշխա՛նսն եւ զերիցունսն եւ զդպիրս յԵրուսաղէմ, 6եւ զԱննա՛ քահանայապետ՝ եւ զԿայիափա, եւ զՅովհա՛ննէս եւ զԱղեքսանդրոս, եւ որք միանգամ էին յազգէ՛ քահանայութեանն։ 7Եւ կացուցեալ զնոսա ՚ի մէջ հարցանէին. Որո՞վ զօրութեամբ կամ որո՞վ անուամբ արարէք դուք զայս։ 8Յայնժամ Պետրոս լցեալ Հոգւով Սրբով՝ ասէ՛ ցնոսա. Իշխա՛նք ժողովրդեան՝ եւ երիցո՛ւնք Իսրայէլի, 9թէ արժա՞ն ինչ իցէ դատել զմեզ այսօր վասն երախտեաց առն միոյ տկարի, որով սա՛ բժշկեցաւ։ 10Յայտնի՛ լիցի ամենեցուն ձեզ, եւ ամենայն ժողովրդեանդ Իսրայէլի. զի յանուն Յիսուսի Քրիստոսի Նազովրեցւոյ զոր դո՛ւքն խաչեցէք՝ զոր Աստուած յարոյց ՚ի մեռելոց, նովաւ սա՝ կայ աւասիկ առաջի ձեր ողջացեա՛լ։ 11Նա՛ է վէմն անարգեալ ՚ի ձէնջ շինողաց, որ եղեւ գլուխ անկեան. * 12եւ չի՛ք այլով իւիք փրկութիւն. զի եւ ո՛չ անուն այլ գոյ ՚ի ներքոյ երկնից տուեալ ՚ի մարդիկ, որով արժա՛ն իցէ կեալ մեզ։ 13Հայեցեալ ՚ի համարձակութիւնն Պետրոսի՛ եւ Յովհաննու, եւ ՚ի վերայ հասեալք թէ արք տգէտք եւ առա՛նց դպրութեան են, զարմանային. զի ճանաչէին զնոսա թէ ընդ Յիսուսի էին։ 14Եւ զայրն եւս տեսանէին զբժշկեալն զի կա՛յր ընդ նոսա. եւ ո՛չինչ կարէին տալ պատասխանի։ 15Եւ հրամայեալ նոցա արտաքս քան զատեանն ելանել, խորհեցան ընդ միմեանս, 16եւ ասեն. Զի՞նչ արասցուք արանցս այսոցիկ. զի երեւելի՛ նշան եղեւ ՚ի ձեռս նոցա. ամենայն իսկ բնակչաց Երուսաղեմի յա՛յտ է, եւ ո՛չ կարեմք ուրանալ։ 17Այլ զի մի՛ առաւել ճարակեսցի ՚ի ժողովրդեանն, սպառնասցուք նոցա մի՛ եւս խօսել յանունն յայն, մի՛ ումեք ՚ի մարդկանէ։ 18Եւ կոչեցեալ զնոսա պատուիրեցին ամենեւի՛ն մի՛ խօսել, եւ մի՛ եւս ուսուցանել յանունն Յիսուսի։ 19Իսկ Պե՛տրոս եւ Յովհա՛ննէս պատասխանի ետուն՝ եւ ասեն ցնոսա. Եթէ արժա՛ն իցէ առաջի Աստուծոյ՝ ձեզ լսել առաւել քան Աստուծոյ, ընտրեցէ՛ք։ 20Այլ մեք ո՛չ կարեմք զոր տեսաքն եւ լուաք՝ չխօսել։ 21Նոքա սպառնացեալ արձակեցի՛ն զնոսա, եւ ո՛չինչ գտեալ՝ թէ ո՛րպէս պատուհասեսցեն զնոսա՝ վասն ժողովրդեանն. զի ամենեքեան փառաւո՛ր առնէին զԱստուած վասն իրացն եղելոց։ 22Զի ամաց էր այրն աւելի՛ քան զքառասուն, յորոյ վերայ եղեւ նշանս այս բժշկութեան։ 23Եւ անտի արձակեալ եկին առ իւրեանսն, եւ պատմեցին՝ որչափ ինչ ասացին ցնոսա քահանայապետքն եւ երիցունքն։ 24Եւ նոցա լուեալ, ամբարձին զձայնս իւրեանց առ Աստուա՛ծ՝ եւ ասեն. Դո՛ւ Տէր Աստուած՝ որ արարեր զերկինս եւ զերկիր՝ եւ զծով եւ զամենայն որ ՚ի նոսա. 25որ ՚ի բերանոյ հօր մերոյ Դաւթի ծառայի քոյ խօսեցար եւ ասացեր, ՚ի ձեռն Հոգւոյն Սրբոյ. Զմէ՛ խռովեցան հեթանոսք՝ եւ ժողովուրդք խորհեցան սնոտիս. 26յանդիման եղեն թագաւորք երկրի, եւ իշխանք ժողովեցան ՚ի միասին վասն Տեառն եւ վասն Օծելոյ նորա։ * 27Ժողովեցա՛ն արդարեւ ՚ի քաղաքիս յայսմիկ ՚ի վերայ սրբոյ Որդւո՛յ քոյ Յիսուսի՝ զոր օծերն, Հերովդէս եւ Պոնտոս Պիղա՛տոս՝ ազգօք եւ ժողովրդօք Իսրայէլի, 28առնել որչափ ձե՛ռն քո եւ կամք յառաջագոյն սահմանեցին լինել։ 29Եւ արդ Տէր՝ հայեա՛ց ՚ի սպառնալիս նոցա, եւ տո՛ւր ծառայից քոց ամենայն համարձակութեամբ խօսել զբանն քո. 30՚ի ձգել զձեռն քո ՚ի բժշկութիւն, եւ նշանս եւ արուեստս՝ լինել անուամբն սրբոյ Որդւոյ քոյ Յիսուսի։ 31Եւ մինչ կային նոքա յաղօթս, շարժեցա՛ւ տեղին յորում էին ժողովեալ, եւ լցա՛ն ամենեքին Հոգւով Սրբով. եւ խօսէի՛ն զբանն Աստուծոյ համարձակութեամբ։

32Եւ բազմութեան հաւատացելոցն էր սիրտ եւ անձն մի՛. եւ ո՛չ ոք ՚ի նոցանէ ասէր զընչից իւրոց թէ ի՛ւր իցէ. այլ էր նոցա ամենայն ինչ հասարակա՛ց։ 33Եւ զօրութեամբ բազմաւ տային վկայութի՛ւն առաքեալքն զյարութեանն Տեառն Յիսուսի Քրիստոսի։ Եւ շնորհք մեծամե՛ծք էին ՚ի վերայ ամենեցուն նոցա։ 34Եւ ո՛չ ոք կարօտէր ՚ի նոսա. զի որ միանգամ տեա՛րք էին գեւղից կամ ապարանից՝ վաճառէին, եւ բերէին զգինս վաճառելոցն՝ 35դնէի՛ն առ ոտս առաքելոցն. եւ բաշխէի՛ն իւրաքանչիւր՝ որպէս ումեք պիտո՛յ ինչ լինէր։ 36Յովսէփ՝ որ կոչեցաւն Բառնաբաս յառաքելո՛ց անտի, որ թարգմանի որդի՛ մխիթարութեան. Ղեւտացի՛ յազգէ, Կիւպրացի՛. 37էր նորա գեաւղ մի, եւ վաճառեաց եւ եբեր զգինսն՝ եւ եդ առ ոտս առաքելոցն։