1Պե՛տրոս եւ Յովհաննէս ելանէին ՚ի տաճարն յիններո՛րդ ժամու աղօթիցն։ 2Եւ էր այր մի կա՛ղ յորովայնէ մօր իւրոյ, զոր բարձեալ դնէին հանապազօր առ դրա՛ն տաճարին՝ որ կոչէր Գեղեցիկ. խնդրել ողորմութիւն յայնցանէ որ մտանէին ՚ի տաճարն։ 3Որոյ տեսեալ զՊե՛տրոս եւ զՅովհաննէս զի մտանէին ՚ի տաճարն, աղաչէր ողորմութի՛ւն առնուլ։ 4Հայեցաւ ՚ի նա Պե՛տրոս Յովհաննո՛ւ հանդերձ, եւ ասէ. Հայեա՛ց ՚ի մեզ։ 5Նա դարձաւ ՚ի նոսա, եւ ակն ունէր առնուլ ի՛նչ ՚ի նոցանէ։ 6Եւ ասէ Պետրոս. Արծաթ եւ ոսկի ո՛չ ունիմ. բայց զոր ունիմս զայս տա՛ց քեզ. յանուն Յիսուսի Քրիստոսի Նազովրեցւոյ՝ արի՛ եւ գնա։ 7Եւ կալեալ զաջոյ ձեռանէ նորա յարոյց զնա։ Եւ անդէն հաստատեցա՛ն բարձք նորա՝ եւ սրունք։ 8Իվեր վազեաց եւ սկսաւ գնա՛լ. եւ եմո՛ւտ ընդ նոսա ՚ի տաճարն. գնայր եւ վազվազէր, եւ օրհնէր զԱստուած։ 9Եւ ետես ամենայն ժողովուրդն զնա, զի գնայր եւ օրհնէր զԱստուած. 10եւ գիտէին զնա զի սա՛ էր, որ նստէր վասն ողորմութեան առ Գեղեցիկ դրան տաճարին. եւ լցան զարմանալեօք ՚ի վերայ նշանին որ եղեւ։ 11Եւ մինչդեռ նա ունէր զՊե՛տրոս եւ զՅովհաննէս, ընթացա՛ւ ամենայն ժողովուրդն առ նոսա ՚ի սրահն՝ որ կոչէր Սաղովմոնի՝ զարմացեա՛լք։ 12Իբրեւ ետես Պետրոս՝ պատասխանի ետ ժողովրդեանն եւ ասէ. Արք Իսրայէլացիք՝ զի՞ զարմացեալ էք ՚ի վերայ այսորիկ, կամ ընդ մեզ զի՞ էք պշուցեալ, իբրու թէ անձի՛ն զօրութեամբ ինչ՝ կամ քաջութեամբ արարեալ իցէ զգնալդ դմա։ 13Աստուած Աբրահամու, եւ Աստուած Սահակայ, եւ Աստուած Յակովբայ, Աստուած հարցն մերոց փառաւորեա՛ց զՈրդի իւր զՅիսուս, զոր դուքն մատնեցէք՝ եւ ուրացարուք առաջի Պոնտացւոյ Պիղատոսի, ՚ի դատելն նորա արձակել։ 14Եւ դուք զՍուրբն եւ զԱրդարն ուրացարուք, եւ խնդրեցէք այր մի մահապարտ շնորհել ձեզ։ 15Եւ զԱռաջնորդ կենացն սպանէ՛ք, զոր Աստուած յարոյց ՚ի մեռելոց. որում մե՛ք իսկ վկայեմք։ 16Եւ հաւատովք անուա՛ն նորա զսա զոր տեսանէ՛քս եւ գիտէք, հաստատեա՛ց անո՛ւն նորա. եւ հաւատքն որ նովաւ՝ ետուն դմա զառողջութիւնս զայս՝ յանդիման ձեր ամենեցուն։ 17Եւ արդ՝ եղբարք գիտեմ զի անգիտութեա՛մբ արարէք՝ որպէս եւ իշխա՛նքն ձեր։ 18Այլ Աստուած՝ որպէս յառաջագո՛յն պատմեաց ՚ի բերանոյ ամենայն մարգարէից՝ զչարչարելն Քրիստոսի իւրոյ, նո՛յնպէս եւ կատարեաց։ 19Արդ՝ ապաշաւեցէք եւ դարձարո՛ւք ՚ի ջնջել զմեղս ձեր. 20որպէս զի եկեսցեն ժամանակք հանգստեա՛ն յերեսաց Տեառն. եւ առաքեսցէ զյառաջագո՛յն նկատեալն ձեզ՝ զՅիսուս Քրիստոս։ 21Զոր պա՛րտ է երկնի՛ց ընդունել՝ մինչեւ ՚ի ժամանակս ամենեցուն հաստատելոյ. զորոց խօսեցա՛ւ Աստուած ՚ի բերանոյ սրբոց իւրոց մարգարէից։ 22Մովսէս ասաց ցհա՛րսն մեր, թէ մարգարէ՛ յարուսցէ ձեզ Տէր Աստուած ձեր յեղբարց ձերոց իբրեւ զիս, նմա՛ լուիջիք՝ ըստ ամենայնի՛ որ զինչ եւ խօսեսցի առ ձեզ։ 23Եւ եղիցի ամենայն անձն՝ որ ո՛չ լուիցէ մարգարէին այնմիկ, սատակեսցի՛ ՚ի ժողովրդենէն։ * 24Եւ ամենայն մարգարէք որ ՚ի Սամելէ՛ եւ այսր, մարգարէացան եւ պատմեցին զաւուրսս զայսոսիկ։ 25Դո՛ւք էք որդիք մարգարէիցն, եւ ուխտին զոր ուխտեա՛ց Աստուած ընդ հարսն մեր, եւ ասէ ցԱբրահամ. ՚Ի զաւակի՛ քում օրհնեսցին ամենայն ազգք երկրի։ * 26Ձե՛զ նախ յարո՛յց Աստուած զՈրդին իւր, եւ առաքեա՛ց զնա օրհնե՛լ զձեզ, ՚ի դառնա՛լ ձեզ իւրաքանչիւր ՚ի չարեա՛ց ձերոց։