1Եւ ՚ի կատարել աւուրցն Պենտակոստէից, էին ամենեքեան միաբա՛ն ՚ի միասին։ 2Եւ եղեւ յանկարծակի հնչի՛ւն յերկնից՝ եկեալ իբրեւ սաստի՛կ հողմոյ. եւ ելի՛ց զամենայն տունն յորում նստէին։ 3Եւ երեւեցան նոցա բաժանեալ լեզուք իբրեւ ՚ի հրոյ, եւ նստա՛ւ իւրաքանչիւր ՚ի վերայ նոցա։ 4Եւ լցա՛ն ամենեքեան Հոգւով Սրբով, եւ սկսան խօսել յա՛յլ լեզուս՝ որպէս եւ Հոգի՛ն տայր բարբառել նոցա։ 5Եւ էին յԵրուսաղէմ բնակեալ Հրեայք ա՛րք երկիւղածք, յամենայն ազգաց որ ՚ի ներքոյ երկնից։ 6Եւ իբրեւ եղեւ բարբառս այս, ե՛կն միաբան բազմութիւնն եւ խռնեցա՛ւ. զի լսէի՛ն յիւրաքանչիւր լեզուս խօսե՛լ նոցա։ 7Սքանչանային ամենեքեան, եւ զարմանայի՛ն՝ եւ ասէին ընդ միմեանս. Ո՞չ աւասիկ ամենեքեան սոքա որ խօսինս՝ Գալիլեացիք են. 8եւ զիա՞րդ լսեմք մեք յիւրաքանչիւր բարբառս մեր՝ յորում ծնեալ եմք։ 9Պարթե՛ւք, եւ Մարք, եւ Իլամացիք. եւ որ բնակեալ են ՚ի Միջագետս, ՚ի Հրէաստանի՛, եւ ՚ի Գամիրս, ՚ի Պոնտոս, եւ յԱսիա. 10՚ի Փռիւգիա՝ եւ ՚ի Պամփիւլիա, յԵգիպտոս, եւ ՚ի կողմանս Լիբացւոց, որ ընդ Կիւրենացիս, եւ որ ե՛կք Հռոմայեցիք։ 11Հրեայք, եւ ե՛կք նոցուն, Կրետացիք, եւ Արաբացիք, լսեմք խօսից նոցա ՚ի մե՛ր լեզուս զմեծամեծս Աստուծոյ։ 12Սքանչանայի՛ն ամենեքեան զարմացեալք՝ եւ ասէին ցմիմեանս. Զի՞նչ կամիցի այս լինել։ 13Եւ կիսոցն ընդ խա՛ղ արկեալ ասէին, եթէ քաղցուալի՛ց իցեն։ 14Յարուցեալ Պե՛տրոս հանդերձ մետասանիւքն, ամբա՛րձ զձայն իւր՝ եւ խօսեցա՛ւ ընդ նոսա. Արք Հրեաստանեա՛յք՝ եւ որ բնակեալ էք յԵրուսաղէմ ամենեքեան, այս ձեզ յայտնի՛ լիցի՝ եւ ո՛ւնկն դիք բանից իմոց. 15ո՛չ որպէս դուք կարծէ՛ք՝ թէ սոքա արբեա՛լ իցեն. զի դեռ երե՛ք ժամք են աւուրս։ 16Այլ ա՛յս է որ ասացաւ ՚ի ձեռն մարգարէին Յովելայ. 17եւ եղիցի յետ այսորիկ յաւուրս յետինս՝ ասէ՛ Աստուած, հեղի՛ց յՈգւոյ իմմէ ՚ի վերայ ամենայն մարմնոյ, եւ մարգարեասցին ուստերք ձեր եւ դստերք ձեր. եւ երիտասարդք ձեր տեսի՛լս տեսցեն, եւ ծերք ձեր երազո՛վք յերազեսցին։ 18Եւ ՚ի վերայ ծառայից իմոց՝ եւ ՚ի վերայ աղախնանց իմոց՝ յաւուրսն յայնոսիկ հեղի՛ց յՈգւոյ իմմէ, եւ մարգարեասցին։ 19Եւ տաց նշանս յերկի՛նս ՚ի վեր, եւ նշա՛նս յերկիր ՚ի խոնարհ, արի՛ւն եւ հուր եւ մրրիկ ծխոյ։ 20Արեգակն դարձցի ՚ի խաւա՛ր՝ եւ լուսին յարիւն, մինչչեւ՛ եկեալ իցէ օր Տեառն մեծ եւ երեւելի։ 21Եւ եղիցի ամենայն որ կարդասցէ զանուն Տեառն՝ կեցցէ՛։ * 22Արք Իսրայէլացիք. լուարո՛ւք զբանս զայսոսիկ. զՅիսուս Նազովրացի զայր ցուցեալ յԱստուծոյ ՚ի ձեզ, զօրութեամբ եւ նշանօ՛ք եւ արուեստիւք, զոր արար նովաւ Աստուած ՚ի միջի ձերում. որպէս եւ դո՛ւք իսկ գիտէք 23զնա. նկատեալ խորհրդով եւ կանխագիտութեամբն Աստուծոյ, մատնեալ ՚ի ձեռաց անօրինաց՝ բեւեռեալ ՚ի փայտի սպանէք. 24զոր Աստուած յարո՛յց լուծեալ զերկունս մահու. քանզի ո՛չ էր հնար ըմբռնել նմա ՚ի նմանէ։ 25Դաւի՛թ իսկ ասէ զնմանէ. Յառաջագոյն տեսանէի զՏէր առաջի իմ յամենայն ժամ, զի էր ընդ աջմէ իմմէ, զի մի սասանեցայց. 26վասն այսորիկ ուրա՛խ եղեւ սիրտ իմ, եւ ցնծացաւ լեզու իմ. եւ՛ս եւ մարմին իմ բնակեսցէ յուսով։ 27Զի ո՛չ թողցես զանձն իմ ՚ի դժոխս, եւ ո՛չ տացես Սրբոյ քում տեսանել զապականութիւն։ 28Ծանուցեր ինձ զճանապարհս կենաց. լցուցեր զիս ուրախութեամբ երեսաց քոց։ * 29Ա՛րք եղբարք պա՛րտ է համարձակութեամբ ասել ձեզ վասն նահապետին Դաւթի. զի եւ մեռա՛ւ, եւ թաղեցա՛ւ. եւ գերեզման նորա կա՛յ ՚ի միջի մերում մինչեւ ցա՛յսօր։ 30Զի մարգարէ՛ էր եւ գիտէր, եթէ երդմա՛մբ երդուաւ նմա Աստուած՝ ՚ի պտղոյ որովայնի նորա նստուցանե՛լ յաթոռ նորա. * 31յառաջագոյն ծանուցեալ խօսեցաւ վասն յարութեանն Քրիստոսի. զի ո՛չ թողաւ ոգի նորա ՚ի դժոխս, եւ ո՛չ մարմին նորա ետես զապականութիւն։ 32Զա՛յս Յիսուս՝ յարո՛յց Աստուած, որում ամենեքին մեք վկայեմք։ 33Աջովն Աստուծո՛յ բարձրացեալ, զաւետիս Հոգւոյն Սրբոյ ընկալեալ ՚ի Հօրէ, սփռեա՛ց զայս՝ զոր դուք իսկ եւ տեսանէք, եւ լսէք։ 34Զի ո՛չ եթէ Դաւիթ ել յերկինս. ասէ իսկ ինքն. Ասաց Տէր ցՏէր իմ. Նիստ ընդ աջմէ իմմէ՝ 35մինչեւ եդից զթշնամիս քո պատուանդան ոտից քոց։ * 36Արդ՝ ճշմարտիւ գիտասցէ՛ ամենայն տունդ Իսրայէլի, զի եւ Տէր զնա՝ եւ Օծեալ Աստուա՛ծ արար. զա՛յն Յիսուս՝ զոր դո՛ւքն խաչեցէք։ 37Եւ լուեալ զայս՝ զղջացա՛ն ՚ի սիրտս իւրեանց. եւ ասեն ցՊե՛տրոս եւ ցա՛յլ առաքեալսն. Զի՞նչ գործեսցուք ա՛րք եղբարք։ 38Ասէ ցնոսա Պե՛տրոս. Ապաշաւեցէ՛ք, եւ մկրտեսցի՛ իւրաքանչիւրոք ՚ի ձէնջ յանուն Տեառն Յիսուսի Քրիստոսի ՚ի թողութիւն մեղաց, եւ ընկալջի՛ք զաւետիս Հոգւոյն Սրբոյ։ 39Զի ձե՛զ են աւետիքս եւ որդւոց ձերոց, եւ ամենայն հեռաւորաց զորս կոչեսցէ Տէր Աստուած մեր։ 40Եւ այլովք բանիւք բազմօք վկայութիւն դնէր, եւ մխիթարէր զնոսա՝ եւ ասէր. Ապրեցարո՛ւք յազգէ աստի խոտորելոյ յայսմանէ։ 41Ոմանք յօժարութեա՛մբ ընկալեալ զբան նորա մկրտեցա՛ն. եւ յաւելան յաւուր յայնմիկ հոգիք իբրեւ երե՛ք հազարք։ 42Եւ էին հանապազորդեա՛լք վարդապետութեան առաքելոցն, եւ հաղորդութեան եւ բեկանելոյ հացի՛ն եւ աղօթից։ 43Եւ լինէր ամենայն անձին ա՛հ եւ երկեւղ, եւ բազո՛ւմ նշանք եւ արուեստք ՚ի ձեռս առաքելոցն գործէին։ 44Ամենայն հաւատացեալքն էին ՚ի միասի՛ն, եւ ունէին զամենայն ինչս հասարակա՛ց։ 45Եւ զստացուածս եւ զինչս վաճառէին, եւ բաշխէի՛ն զայն ամենեցուն ում զիարդ պիտո՛յ ինչ լինէր։ 46Հանապազօր կանխեա՛լ միաբանութեամբ ՚ի տաճարն. եւ առտնին բեկանէի՛ն զհացն, եւ առնուին կերակուր ուրախութեա՛մբ, եւ միամտութեամբ սրտի 47օրհնէին զԱստուած. եւ ունէին շնո՛րհս առ ամենայն ժողովուրդն. եւ Տէր յաւելո՛յր ՚ի փրկեալսն հանապազօր ՚ի նոյն։